به واقع نیز مرحوم طالقانی از جنس دیگری بود. طنین صدای رسایش در محیط دانشگاه تهران، همچون وزیدن نسیم مطبوع و ملایمی بر دلهای بیمناک و نگران از آتش منازعات قدرتطلبانهٔ روزگار اثر میکرد.
صدایش سرشار از طراوتی روحانی اما همراه با اندوه و هشدار و دلنگرانی بسیار از آینده بود.
در همین زمینه، تلاش طالقانی برای تبدیل شورا از یک اصل کلی به نهادی اجتماعی و سیاسی اهمیت ویژهای پیدا میکند. تمهید و تدوین طرحهای مربوط به شوراهای محلی زیر نظر و به پیشنهاد او و تأکیدهای مکرر او بر گسترش شوراها نشان میدهد در آخرین خطبههای طالقانی نیز شورا جایگاهی محوری داشت. او شورا را از اساسیترین مسائل اسلامی میدانست و بر ضرورت شخصیتبخشیدن به مردم و مسئولیتپذیری آنان تأکید میکرد. همچنین هشدار میداد که مسئولان نباید جامعه را به اتکای دائمی به یک شخص عادت دهند. در اینجا مسئله شورا با استقلال جامعه و نفی وابستگی سیاسی به شخص محوری پیوند میخورد. این نگرانی طالقانی ناشی از مشاهده ی خیزِ روحانیت برای تصرف قدرت بود و از آنجا که رهبریِ انقلاب در یدِ یکمرجع تقلید بود برآن بودند که آن را به یک سازوکار اطاعت و تبعیت سیاسی تبدیل کنند.
چین نیز به عنوان خریدار اصلی نفت ایران، گرچه در برابر فرونخواهیهای ترامپ و اعتراض به تجاوز جنگی آمریکا به ایران قرار دارد، در عین حال اما مخالف سیاست تنگهی هرمز به عنوان سلاح بازدارندگی است. اگر این کشور حاضر نشد بیانیهی تنظیمی آمریکا در نشست دو روزهی اخیر وزرای دارایی و رؤسای بانکهای مرکزی گروه بیست را امضاء کند، اما بنا به نشانههای مشهود در چند ماه گذشته که هر روز هم آشکارتر مینمایند، اصرار بر باز شدن تنگهی هرمز بی اخذ عوارض دارد. سیاست بستن این تنگه از هرسو در تنگناست و در حال کمانه کردن علیه ایران.
پس از آنکه اکثر رهبران گروه اسلامی از آن جدا شدند و به اخوانالمسلمین پیوستند ــ چهرههایی مانند عبدالمنعم ابوالفتوح، ابوالعلا ماضی، عصام العریان، حلمی الجزار، ابراهیم الزعفرانی و محیالدین عیسی ــ گروه مصر علیا تصمیم گرفت تحت نام «گروه اسلامی» به فعالیت خود ادامه دهد. آنها مجلس شورایی متشکل از ۱۵ عضو تشکیل دادند که مهمترین آنها کرم زهدی، صلاح هاشم، اسامه حافظ، حمدی عبدالرحمن، فواد الدوالیبی، ناجح ابراهیم، عاصم عبدالمجید، عصام دربله، علی الشریف و طلعت فواد قاسم بودند.
جامعه قدرتمند جامعهای نیست که در آن اعتراضی وجود نداشته باشد، بلکه از ویژگی های چنین جامعهای این است که اختلافها در آن بدون خشونت و از مسیرهای قانونی مدیریت شوند. قدرت پایدار نیز بیش از ترس و سکوت، به رضایت، مشارکت و پیشبینیپذیری تصمیمهای حکمرانی وابسته است.
در واقع، اشباع مذهبی ناشی از سیاستهای مذهبی محافظهکارانه، حضور گسترده و عمیقی از مفاهیم، ایدهها و اعمال دینی را در زندگی، قانونگذاری، نهادها و بازارها ایجاد کرده است. با این حال، قدرت و تسلط این وضعیت، یک نقطه ضعف نیز هست. این مفاهیم و اعمال تا نقطه ناپدید شدن نزدیک گسترش مییابند و تا آستانه زوال، غالب و پیروز میشوند. وقتی مفهومی آنقدر فراگیر میشود که در فهم، کاربرد، قانونگذاری و زندگی نفوذ میکند، به دلیل حضور فراگیر خود، تمایز و وضوحش را از دست میدهد و تقریباً نامرئی میشود.
همانطور که اغلب توسط مخالفان پروژه عادیسازی گفته میشود، قطبنمای مبارزه روشن است. علیرغم سرکوب و آزار، خیابان عرب همچنان تلاشهای غرب برای تحمیل «Israel» بر زندگی سیاسی و دیپلماتیک اعراب را رد میکند. این خیابان همچنان مملو از تحرکاتی است که اشغالگری را رد میکند، روحیه همبستگی و انسجام را با پیشتازان مقاومت فلسطین تعمیق میبخشد و پروژه آزادی را بدون ترس و تردید در رأس اولویتهای جامعه عربی نگه میدارد
مجلس خبرگان از ایرانیان، بهویژه نخبگان و روشنفکران حوزههای علمیه و دانشگاهها، خواست تا با رهبری بیعت کنند و حول محور ولایت فقیه گرد هم آیند؛ در حالی که سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بهسرعت بیعت خود را اعلام کرد.
✅در پژوهشی که نگارنده طی سالیان گذشته دنبال کرده است، این فرض مطرح شده که برخی شخصیتهای «کویریات»، افزون بر جنبه تاریخی احتمالی خود، نقشهایی نمادین نیز دارند و در شبکهای از ارجاعات درونی متن معنا مییابند. این فرضیه تنها بر شباهتهای ظاهری استوار نیست، بلکه بر تکرار الگوها، واژگان کلیدی، ساختار روایت و ارتباط میان بخشهای مختلف مجموعه آثار مبتنی است.
