واشنگتن – القدس العربی: دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، مهاجرت را مسئول اعتراضات و خشونت‌هایی دانست که فرانسه در روزهای گذشته شاهد آن بود؛ و از امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، و کشورهای اروپایی خواست مرزها را ببندند و محدودیت‌ها بر مهاجران را تشدید کنند. او در اظهاراتی گفت: «پاریس به‌زودی به یک شهر مسلمان تبدیل خواهد شد.»
ترامپ روز دوشنبه به خبرنگاران در واشنگتن گفت آنچه در فرانسه رخ می‌دهد «دربارهٔ مهاجرت است، نه مدارس یا هر چیز دیگر»؛ و اتهاماتی را که روز پیش مطرح کرده بود تکرار کرد. او افزود مکرون پیش‌تر هشدار داده بود فرانسه با اجازه دادن به مهاجران از سراسر جهان، مرتکب اشتباه شده است.
رئیس‌جمهور آمریکا افزود: «من مدت‌ها پیش به رئیس‌جمهور امانوئل مکرون گفتم که شما در فرانسه اشتباه بزرگی مرتکب می‌شوید. شما به همه از سراسر جهان اجازه می‌دهید که بیایند؛ تمام جهان به آنجا هجوم آورده بودند.» پیش از آنکه [مکرون] انتظار داشته باشد، [ترامپ گفت] «پاریس به‌زودی به یک شهر مسلمان تبدیل خواهد شد».
ترامپ همچنین در چارچوب سخنانش دربارهٔ ناآرامی‌ها و با اشاره به خود معترضان هشدار داد اگر اروپا مرزهای خود را نبندد و از شر آنچه «جنایتکار» توصیف می‌کند خلاص نشود، با فروپاشی روبه‌رو خواهد شد.
اظهارات ترامپ در حالی است که پاریس و دیگر شهرهای فرانسه در آخر هفته شاهد اعتراضاتی به افزایش قیمت‌ها بودند که به خشونت، غارت و خرابکاری تبدیل شد؛ و آن را برخی از بدترین مواردی توصیف می‌کنند که کشور در سال‌های اخیر شاهد بوده است. با این حال، بر اساس گزارشی که دیوید ای. گراهام، نویسندهٔ مجلهٔ «آتلانتیک»، روز دوشنبه منتشر کرد، مسئول دانستن مهاجرت برای اعتراضات، خواسته‌های داخلی‌ای را که جنبش از آنها راه افتاد — به‌ویژه درخواست افزایش بودجه برای سیستم آموزشی — نادیده می‌گیرد.
آتلانتیک: ترامپ با نزدیک شدن به انتخابات میان‌دوره‌ای، علاوه بر پیامدهای جنگ متزلزل در ایران و کاهش محبوبیتش، با فشار داخلی روبه‌روست؛ اما با وجود این، پست‌های مکرری را در پلتفرم خود «Truth Social» دربارهٔ اعتراضات فرانسه منتشر کرد و خواستار بسته شدن مرزها و مسئول دانستن مهاجران در ناآرامی‌ها شد.
گراهام معتقد است واکنش‌های ترامپ به رویدادهای فرانسه، بیش از آنکه توضیحی برای آنچه در فرانسه رخ می‌دهد ارائه دهد، ویژگی‌های اساسی شخصیت و رویکرد سیاسی او را آشکار می‌کند؛ و به تمایل او به مشغول شدن به اظهارنظر دربارهٔ رویدادها و قضاوت‌های سیاسی اشاره دارد، حتی زمانی که دولت او با چالش‌های فوری داخلی و خارجی روبه‌روست.
این در حالی است که ترامپ با نزدیک شدن به انتخابات میان‌دوره‌ای، علاوه بر پیامدهای جنگ متزلزل در ایران و کاهش محبوبیتش، با فشار داخلی روبه‌رو می‌شود. با این حال، رئیس‌جمهور ایالات متحده پست‌های مکرری را در پلتفرم خود «Truth Social» به اعتراضات فرانسه اختصاص داد و خواستار بسته شدن مرزها و مسئول دانستن مهاجران برای ناآرامی‌ها شد.
گراهام اشاره می‌کند دخالت ترامپ در امور داخلی کشورهای دیگر، به ویژگی تکراری سیاست خارجی او تبدیل شده است. او حمایت خود را از نامزدها و رهبران خارجی اعلام کرده، در بحث‌های سیاسی بیرون از ایالات متحده مداخله کرده و از تعرفه‌ها برای تحت فشار قرار دادن برزیل در پروندهٔ محاکمهٔ متحدش، رئیس‌جمهور سابق ژائیر بولسونارو، استفاده کرده است. او حمایت سیاسی خود را از ویکتور اوربان، نخست‌وزیر پیشین مجارستان که در انتخابات شکست خورد، ابراز کرد و همچنین حمایت خود را از بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، در میان فشارهای سیاسی‌ای که با آن روبه‌روست، اعلام نمود.
نویسنده می‌افزاید اظهارات ترامپ دربارهٔ فرانسه با گفتمان حزب راست افراطی «اجتماع ملی» تلاقی می‌کند که مهاجرت را به کانون اصلی گفتمان سیاسی خود تبدیل کرده است؛ و در تعدادی از مواضع خود با جنبش «آمریکا را دوباره بزرگ کنیم» (MAGA) همگرا می‌شود. این در حالی است که انتخابات ریاست‌جمهوری فرانسه برای سال ۲۰۲۷ برنامه‌ریزی شده و در بحبوحهٔ تلاش‌های این حزب برای افزایش شانس خود برای به قدرت رسیدن برگزار می‌شود.
اما مداخلهٔ ترامپ می‌تواند نتیجهٔ معکوس داشته باشد؛ زیرا رهبران و رأی‌دهندگان در کشورهای مستقل، لزوماً نمی‌پذیرند که واشنگتن چگونه امور داخلی آنها را مدیریت کند؛ به‌ویژه در فرانسه که مشتاق نقش مستقل خود در سیاست بین‌الملل است. گراهام اشاره می‌کند رابطهٔ ترامپ و مکرون — که در مراحل قبلی با نزدیکی شخصی قابل‌توجهی مشخص می‌شد — در دورهٔ اخیر شاهد کاهش بوده است؛ در شرایطی که اختلافات بر سر عوارض گمرکی و موضع رئیس‌جمهور آمریکا دربارهٔ اوکراین وجود دارد.
آتلانتیک: اظهارات رئیس‌جمهور آمریکا بیش از آنکه جامعهٔ فرانسه را آشکار کند، محاسبات سیاسی داخلی و دیدگاه او را نسبت به اعتراضات آشکار می‌کند.
نویسنده در خوانش خود از موضع آمریکا در قبال اعتراضات معتقد است ترامپ به‌جای تمایز قائل شدن بین مطالبات مشروع اجتماعی و اعمال خشونت‌آمیز، تظاهراتی را که با جهت‌گیری‌های او موافق نیستند، در مشروعیت خود مشکوک می‌داند. اگرچه اقدامات خرابکارانه و غارتگری‌ای که در فرانسه شاهد بودیم محکومیت را ایجاب می‌کند، اما این صحت ادعاهایی را که اعتراضات را به مهاجران یا طرف‌های خارجیِ به‌دنبال بی‌ثبات‌سازی مرتبط می‌کند، اثبات نمی‌کند.
مکرون اذعان کرده است بسیاری از معترضان خواسته‌های مشروعی دارند و خشونت را محکوم می‌کند؛ و آنچه را «آشوبگران گروه‌های حاشیه‌ای در چپ افراطی» توصیف می‌کند، مقصر می‌داند.
سخنرانی آمریکا به معاون جی. دی. ونس نیز کشیده شد که در آخر هفته ویدیویی را منتشر کرد که نشان می‌داد تالار شهر لیموژ فرانسه در حال سوختن است. او در پلتفرم «X» نوشت لیبرال‌های غربی «جهان سوم را به نام تنوع و همدلی به فرانسه و سایر کشورها وارد کردند»؛ با این استدلال که این رویکرد، مسائل ادغام و سازگاری در جوامع غربی را نادیده می‌گیرد.
گراهام این پیشنهاد را نادیده گرفتن تاریخ طولانی اعتراضات مردمی فرانسه توصیف می‌کند و خاطرنشان می‌سازد فرانسوی‌ها برای یادگیری تظاهرات در خیابان‌ها نیازی به مهاجران ندارند؛ چرا که اعتراضات و اعتصابات، قرن‌ها بخش ثابتی از زندگی سیاسی فرانسه را تشکیل داده است.
نویسنده با توجه به اینکه رژیم‌های استبدادی و رهبرانی که در پی گسترش اختیارات خود هستند، تمایل دارند جنبش مردمی را تهدید ببینند، این اظهارات را در زمینه‌ای گسترده‌تر از برخورد با مخالفان و اعتراضات قرار می‌دهد؛ و به جست‌وجوی طرف‌های خارجی برای مسئول دانستن آنها در بحران‌های داخلی اشاره می‌کند. او همچنین اشاره می‌کند روسیه از ناآرامی‌های فرانسه برای منافع سیاسی سوءاستفاده می‌کند.
گراهام معتقد نیست مشغلهٔ ترامپ و ونس به فرانسه را می‌توان از تحولات درون خود ایالات متحده جدا کرد. در آخر هفته‌ای که رئیس‌جمهور ایالات متحده بر اعتراضات فرانسه تمرکز کرد، شهرهای آمریکا شاهد هزاران تظاهرات تحت شعار «نه به پادشاهان» بودند؛ در حالی که تام هومن، مقام مرزی دولت ترامپ، اشاره کرد ایلهان عمر، نمایندهٔ دموکرات و شهروند آمریکایی که تابعیت خود را دریافت کرده است، ممکن است تابعیتش سلب و اخراج شود؛ در پس‌زمینهٔ اتهامات مربوط به پروندهٔ مهاجرت.
گزارش «آتلانتیک» نتیجه می‌گیرد اظهارات ترامپ دربارهٔ فرانسه نه‌تنها به مهاجرت یا اعتراضات فرانسه مربوط می‌شود، بلکه بازتاب یک درگیری سیاسی داخلی در ایالات متحده بر سر مهاجرت، هویت و مشروعیت اعتراضات است؛ در زمانی که رئیس‌جمهور آمریکا در پی تقویت لفاظی‌های خود بر پایهٔ تنگ‌تر کردن مرزها و زیر سؤال بردن مخالفان سیاسی خود است.
منبع القدس العربی
