ابراهیم غرایبه:مترجم علی سرداری

اذعان به شکست تجربهٔ اسلام‌گرایی سیاسی به معنای موافقت با زوال یا انقراض آن‌ها نیست. اصطلاح دقیق‌تر، شکست است، نه زوال؛ و این به دلایل زیادی بازمی‌گردد. این دلایل، علاوه بر فقدان تجربهٔ سیاسی، شامل دخالت دادن اصول مقدس و تغییرناپذیر در حوزهٔ تغییر انسانی، تحمیل تفاسیری که دین نمی‌تواند تحمل کند، و فراتر بردن آن از حدود دستورات خدا می‌شود. این یادآور آیه است: «و می‌گویند که آن از جانب خداست، در حالی که از جانب خدا نیست» و نسبت دادن قداست به تجربیات تاریخی بشر.

کیوان حسینی‏

‏شارپ که از برجسته‌ترین نظریه‌پردازان مبارزه خشونت‌پرهیز است، استدلال می‌کند که روی‌آوردن به مبارزه مسلحانه، مخالفان را وارد میدانی می‌کند که حکومت‌های سرکوبگر معمولا در آن برتری دارند و جلوی همراه شدن فراگیر جامعه با انقلاب را می‌گیرد؛ وضعیتی که برای پیروزی انقلاب می‌تواند به عاملی کلیدی تبدیل شود.

m✍️ کورش احمدی

برخلاف ادعاهایی که در سالهای اخیر مطرح شده، کمپانی نفت انگلیس و ایران که بر پایه یک امتیاز استعماری انحصاری شکل گرفته بود، نه خصوصی بود، نه شفاف، نه رقابتی. دولت انگلیس طی قراردادی محرمانه در می ۱۹۱۴، ۵۱ درصد از سهام کمپانی را خرید و کنترل کامل آنرا به دست آورد. این قرارداد که بدون اطلاع شریک ایرانی منعقد شد و محتوای آن هنوز بعد از ۱۱۰ سال فاش نشده، کمپانی را در جهت تبدیل شدن به یک تشکیلات اقتصادی-سیاسی-امنیتی مانند کمپانی هند شرقی و ... سوق داد. این تحول با روشن شدن اهمیت نفت و تصمیم به نفت‌سوز شدن ناوگان نظامی و تجاری انگلیس رخ داد.

عبدالوحید کنعان نویسنده فلسطینی :مترجم علی سرداری

با وجود تلاش‌های اخوان المسلمین و برخی جنبش‌های اسلامی میانه‌رو برای فاصله گرفتن از اندیشه‌های سید قطب، نفوذ فکری او همچنان در برخی جریان‌های افراطی مشاهده می‌شود. اندیشه‌های وی همچنان موضوع بحث و مناقشه در میان پژوهشگران و فعالان سیاسی است و پرسش اصلی این است که چگونه می‌توان با پیامدهای فکری و سیاسی این ایدئولوژی در جنبش‌های اسلامی معاصر مواجه شد.

کمیل اونگوریانو نویسنده

دربارهٔ دجال، را تحلیل می‌کند. پویو گفت‌وگویی میان صداهای مترقی و محافظه‌کار به صحنه می‌آورد، بی‌آن‌که تضمین‌های متناظرِ آن‌ها را وارد کند؛ یعنی توسل به پیشرفت تاریخی از یک سو و نظم سنتی از سوی دیگر. سونیا آریباس و ایرنه بایه کورپاس در مقالهٔ «چیزی کاملاً دیوانه‌وار و خارق‌العاده»، اثر پیچیدهٔ شارلوت سالومون، هنرمند آلمانیِ یهودی‌تبار (۱۹۱۷–۱۹۴۳) را تفسیر می‌کنند؛ هنرمندی که در بیست‌وشش‌سالگی در آشویتس به قتل رسید. تمرکز مقالهٔ آنان بر شیوهٔ مواجههٔ این هنرمند با حافظه، عشق، بحران خودکشی و آفرینش هنری در زمانه‌های آشفته است.

ناهید مطیع

در حالی که بسیاری از کارآفرینان مرد تمرکز خود را روی بزرگ کردن عدد «ارزش‌گذاری شرکت» برای جذب سرمایه‌های بعدی می‌گذارند، زنان در استارتاپ‌های کوچک و متوسط بیشتر روی جریان تقاضای مشتری ها، نقدینگی وسود خالصِ انتهای ماه تمرکز دارند. این واقع‌گرایی آن‌ها را در برابرموج های ناگهانی و تکان های بازار محافظت می کند.

محمد جمیل احمد نویسنده سودانی:مترجم علی سرداری

امروزه، در حالی که گفتمان هویت در آزمایش‌های اسلام سیاسی منفجر شده و شعله‌های آن به کشورهای مختلف جهان عرب سرایت کرده و نقص‌های آشکار آن را آشکار ساخته است، هنوز کسانی هستند که در این گفتمان بحران‌زده، از طریق شعار گمراه‌کننده «اسلام راه حل است»، راه‌حل بالقوه‌ای برای مشکلات منطقه عربی توسعه‌نیافته ما می‌بینند. با این حال، اسلام یک دین است، نه یک راه حل و نه یک مشکل (مشکل ما توسعه‌نیافته بودن است). اسلام هرگز برای این جوامع مشکل نبوده است (آنطور

هادی کحال‌زاده برگردان:

در سال ۱۳۹۰ پیش از تشدید تحریم‌های ایالات ‌متحده در سال ۱۳۹۱ حدود ۱۰ درصد از فقرا در فقر شدید زندگی می‌کردند؛ به‌گونه‌ای که حتی قادر به تأمین ابتدایی‌ترین نیازهای غذایی خود نبودند. تا سال ۱۴۰۳ سهم فقر شدید به حدود ۲۰ درصد از جمعیت فقیر افزایش یافت؛ موضوعی که نشان می‌دهد شمار بیشتری از خانوارهای فقیر به زیر سطح حداقل معیشت سقوط کرده‌اند.

✍️ رسول رئیس جعفری

حتی مخالفان اندیشه‌اش پذیرفته‌اند که او دروغ نگفت، رشوه نگرفت و از رنج مردم برای نفع شخصی بهره نبرد. بدین‌سان، دفاع از مصدق دفاع از یک شخص نیست؛ دفاع از «امکان صدق در سیاست» است. اگر این تلاش‌ها برای تخریب مصدق موفق شوند، پیام مخربی به جامعه ارسال می‌شود: "ایستادگی بر اصول ملی و اخلاقی در برابر قدرت‌های بزرگ، حماقت است؛ نتیجه نهایی، شکست و سقوط خواهد بود" و این همان مرگ امید است.

د. مولاي أحمد صابر:مترجم علی سرداری

می‌کنند. این امر به تقویت تصویر وحدت در میان نیروهای مذهبی و کاهش پراکندگی آرا کمک می‌کند. در مقابل، سلفی‌ها نیز از حمایت‌های سیاسی، امتیازات قانونی و منابع مالی لازم برای گسترش فعالیت‌های تبلیغی خود بهره‌مند می‌شوند. با این حال، این اتحاد منفعت‌طلبانه پیامدهای منفی مهمی برای روند اصلاحات واقعی به همراه دارد؛ زیرا اهداف کلان اصلاحی را به سطح منافع سیاسی کوتاه‌مدت فرو می‌کاهد، توجه را از مسائل بنیادین توسعه و نوزایی فکری منحرف می‌کند و به‌جای تقویت عقلانیت و گفت‌وگوی انتقادی، زمینه را برای گسترش بسیج عاطفی و مذهبی و تقویت رویکردهای یک‌جانبه‌گرایانه در عرصه سیاست فراهم می‌سازد.