همانطور که در یک مقاله نزدیک به سه سال پیش نوشتم، در حقیقت بین آبان ۱۳۳۱ و ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ سه کودتا علیه دکتر مصدق صورت گرفت:
اولین آن در ۹ اسفند ۱۳۳۱ برای به قتل رساندن دکتر مصدق بود که با هشیاری دکتر مصدق شکست خورد.
در بحبوحه جنگ و محاصره و تحریم کشور از بیرون و بحران معیشتی که علاوه بر عامل خارجی، پیامد نوعی سیاستگذاری کلان و مدیریت اقتصاد کشور، بهویژه در دوران پس از جنگ هشتساله بوده است، جستوجوی مقصر و «سپر بلا» و نیافتن دیواری کوتاهتر از گفتمان عدالتطلبی روشنفکران منتقد و یقه شریعتی را گرفتن، مانند نماد ملی و مذهبیِ همچنان زنده آن گفتمان و شگردِ «به کوچه چپ زدن»، دقیقا مصداق همان وارونهزدن نعل به قصد گمکردن نشان اسب یکهتازان مسئول نظم سابق و وضع لاحق است و سر کار گذاشتن مردمان و «راندنشان به سمت ناکجاآباد». در این جدال نمادین با نمادها مواجه هستیم، همچنان که «شاندل» شخصیت نمادین ساخته علی شریعتیمزینانی بود. مثال مشابه این معرکه در این مردادماه نمادین، مورد مصدق است که آمدهاند و فرمودهاند که نه قدرت خارجی، بلکه دکتر خود در ۲۸ مرداد ۳۲ با تمرد از دستور شاهی که مطابق قانون اساسی وقت قرار بود پس از 14 مرداد 1285، فقط سلطنت کند و نه حکومت، کودتا کرده است. و اما دلیل این عطف توجه اغراقآمیز و این حجم از واکنشها، با وجود همه درشتیها، بهدرستی همین دلالت عینی و
گزارشهای اخیر نشان میدهد که رهبران ایران متحد ماندهاند، اما درباره اهداف جنگ اختلاف نظر دارند. تندروها طرفدار ادامه مقاومتاند، در حالی که عملگرایان فشار نظامی را ابزاری برای دستیابی به توافق مذاکرهشده میبینند.
علاوه بر این، درگیری با آمریکا میتواند توجه عمومی را از شکایات داخلی به مسئله حاکمیت ملی معطوف کند. با این حال، این مزیت محدودیتهایی دارد؛ اگر تلفات انسانی، کمبودها و مشکلات اقتصادی به سطح بحرانی برسد، خود جنگ میتواند خشم عمومی را برانگیزد.
مشکل اینجاست که جهان منتظر نمیماند تا منطقه به این نتیجه برسد؛ بلکه با سرعت در حال یافتن جایگزینهایی برای انرژی و جغرافیاست. هرچه ایران به بستن هرمز ادامه دهد، انگیزهٔ واردکنندگان انرژی برای یافتن جایگزینهای نفت منطقه و مسیرهای فراتر از تنگه بیشتر میشود. هرچه ناامنی دریانوردی در دریای سرخ افزایش یابد و بابالمندب قربانی درگیریهای منطقهای شود، امکان اقتصادی سرمایهگذاری در مسیرهای جایگزین بیشتر میشود. با گسترش جنگ، حق بیمه، هزینههای سرمایهگذاری و حملونقل افزایش یافته و جذابیت منطقه بهعنوان مرکز جهانی تجارت کاهش مییابد.
1405/05/28
صالح عطیه روزنامهنگار و نویسنده سیاسی تونسی:مترجم علی سرداری
غنوشی صرفاً یک زندانی سیاسی نیست؛ او نماد یک جریان سیاسی، چه در سطح منطقهای و چه جهانی است. از این منظر، زندانی شدن او نهتنها نگرانی تونسیها، بلکه نگرانی نخبگان و طبقه سیاسی حاکم در تونس و دیگر کشورهای عربی را نیز برانگیخته است. آنها در او نمادی سیاسی مهم و تأثیرگذار با نفوذ قابل توجه بر آنچه «خیابان عرب و اسلامی» نامیده میشود، میبینند.
سوریه با توهم لغو تحریمها فریب خورده است. لبنان مجبور به سکوت در مرزهای خود شده است. به کشورهای خلیج فارس در ازای فراموش کردن فلسطین، پول و سلاح پیشنهاد میشود. مقاومت نیز در دژ خود مورد آزار قرار میگیرد و به نام کاهش تنش، از حمایت مردمی و سیاسی محروم میشود.
1405/05/26
کانال رسمی آثار محمود نکوروح ۷۵ سال مبارز ملی خستگی ناپذیر
«دیگری» یا بیگانه وارد خانه ما میشد که گروهی با نگاه دشمن، گروهی با نگاه کافر و گروهی به نام میهمان و... با آن برخورد کردند. درکشوری که نه تنها از زمان عقب بود بلکه با زمامدارانی که ازمکان وآنچه درآن میگذرد هم غافل بودند.
این امر نتانیاهو و دولت او را تحت فشار قرار میدهد. از دست دادن او و ائتلافش می تواند به انتخابات کنست در اکتبر آینده منجر شود. پایان سیاسی نتانیاهو و خروج او از صحنه سیاسی برای همیشه - و شاید حتی محاکمه و زندانی شدنش.
متفکر بزرگ مراکشی، مهدی المندجرا، پس از خدمت آگاهانه در نهادهای بینالمللی، این موضوع را مشاهده کرد و گفت: «آنها برای خدمت به منافع قدرتهای بزرگ تأسیس شدهاند، نه جهان یا بشریت.»
بسیار مهم است که رهبران و احزاب فلسطینی این تهدیدهای وجودی برای اسرائیل را درک کرده و آنها را به پایهای راهبردی برای دستیابی به وحدت ملی تبدیل کنند. اگر تأسیس یک کشور فلسطینی امکانپذیر نیست، حداقل باید پایداری مردم فلسطین در سرزمین فلسطین را تضمین کنند، فرهنگ و هویت ملی آنان را حفظ کنند و انسجام و وحدت بافت ملی را پاس بدارند. تهدید وجودی که موجودیت رژیم صهیونیستی بر آن بنا شده، جدی نیست، اما موجودیت صهیونیستی در معرض آن قرار دارد.