نگاه القدس العربی :مترجم علی سرداری

پس از آنکه پیش‌بینی‌های ستاد مشترک ارتش ایالات متحده به وقوع پیوست و ترامپ تهدیدهای جدی مبنی بر بازگشت ایران به «عصر حجر» و «نابودی کامل یک تمدن» مطرح کرد، در نهایت آتش‌بس دو هفته‌ای و آغاز مذاکرات با ایران را اعلام کرد. با وجود شکست دور اول مذاکرات و اعمال محاصره دریایی علیه جمهوری اسلامی، ترامپ به موضوع دستیابی به توافق «ظرف دو روز» بازگشت و ونس اظهار داشت که مذاکرات «پیشرفت قابل توجهی» داشته است و ایالات متحده حوزه‌هایی را که می‌تواند «امتیازاتی بدهد» روشن کرده است.

علی سرداری

تحولات دیجیتال در جامعه ایرانی نیز پارادوکسی قابل توجه ایجاد کرده است. از یک سو، رسانه‌های اجتماعی فضاهای تازه‌ای برای بیان فراهم کرده‌اند، انحصار اطلاعات را شکسته‌اند و به ایجاد آگاهی سیاسی در میان بخش‌های گسترده، به‌ویژه جوانان، کمک کرده‌اند. اما از سوی دیگر، این آگاهی همیشه به سازمان سیاسی مؤثر تبدیل نشده است. همین ابزارها گاهی به ابزاری برای سانسور یا گسترش گفتمان قطبی‌سازی و نفرت بدل شده‌اند و امکان ایجاد اجماع اجتماعی لازم برای تحول دموکراتیک را تضعیف کرده‌اند.

محمد فایز فرهت:مترجم علی سرداری

سطح سوم به روابط درون‌منطقه‌ای می‌پردازد. جنگ، پرسش‌های بسیاری درباره شکل آینده منطقه و ماهیت روابط بین کشورهای آن ایجاد خواهد کرد. همان‌طور که گفته شد، یکی از فرضیه‌ها این است که بسیاری از بازیگران منطقه‌ای به سمت بازنگری در منابع تهدید حرکت خواهند کرد که ممکن است به تجدیدنظر در روابط با طرف‌های درگیر منجر شود. اما فرضیه دیگری نیز وجود دارد: اینکه قدرت‌های منطقه‌ای ممکن است به سمت بررسی تجربه منطقه و امکان ایجاد یک ترتیب منطقه‌ای جدید برای مواجهه با تهدیدهای مختلف حرکت کنند.

حسن اورید دانشگاهی و سیاستمدار مراکشی و استاد علوم سیاسی در دانشگاه محمد پنجم رباط:مترجم علی سرداری

البته سطوح دیگری نیز در نظام جهانی چندجانبه وجود دارد که برای دولت‌ها اهمیت دارد و آنها را قادر می‌سازد از طریق نهادهای بین‌المللی، داوری، میانجیگری یا仲裁با یکدیگر همکاری کنند، به توافق برسند و اختلافات را به‌صورت مسالمت‌آمیز حل‌وفصل کنند.
جایگزین یک نظام بین‌المللی چندجانبه، منطق زور است؛ منطقی که می‌تواند به زیان خود قدرت‌های بزرگ تمام شود. این منطق شاید دستاوردهای فوری برای آنها داشته باشد، اما در بلندمدت ناگزیر به سقوطشان می‌انجامد، زیرا پیامدهای سنگینی به همراه دارد.

سلوى زكزك:مترجم علی سرداری

افزایش قیمت‌ها بحران را تشدید کرده و حتی ابتدایی‌ترین نیازهای روزانه را دست‌نیافتنی کرده است. طنز تلخ ماجرا این است که آنچه پیش‌تر «آزادی بیان» نامیده می‌شد، هیچ تأثیر ملموسی بر زندگی مردم نگذاشته است. صداهایی که در اعتراض به گرانی و کاهش قدرت خرید بلند شد، بی‌پاسخ ماند. فریاد زنی که برای رهایی از بارهای سنگین زندگی کمک می‌طلبد یا دیگری که با وجود ساعت‌ها کار قادر به تأمین غذای فرزندانش نیست، چه معنایی دارد؟

محمد أحمد بنّيس :مترجم علی سرداری

اعلام آغاز مذاکرات با ایران از سوی دولت آمریکا در دوشنبه گذشته ممکن است مقدمه‌ای برای دستیابی به توافقی جامع باشد. شاید آنچه این روند را محتمل‌تر می‌کند، ناکامی حملات آمریکا و اسرائیل ــ بیش از ۲۵ روز پس از آغاز جنگ ــ در سرنگونی رژیم ایران، تضعیف مشروعیت داخلی آن یا سوق دادن جامعه به شورش باشد. درست است که این حملات بخشی از توان نظامی ایران را از بین برده، اما برخلاف آنچه پس از کشته شدن علی خامنه‌ای، رهبر انقلاب اسلامی، مطرح شد، موجب فروپاشی ساختار سیاسی ایران نشده است. افزون بر این، نشانه‌های بحران اقتصادی جهانی نیز در افق دیده می‌شود.

ندى الزعبي:مترجم علی سرداری

این امر اقتصاد جهانی را به یک شرکت‌کننده مستقیم در این درگیری تبدیل می‌کند، نه صرفاً دریافت‌کننده پیامدهای آن. اظهارات اخیر ایالات متحده - از جمله تهدید به استفاده از زور برای اطمینان از باز ماندن تنگه هرمز - نشان‌دهنده تغییر در نحوه برخورد با این موضوع است و از یک موضوع منطقه‌ای به یک نگرانی امنیتی اقتصادی جهانی تبدیل شده است. رقابت برای جایگزین‌ها: آیا سوریه و عراق بخشی از راه‌حل خواهند شد؟

حمد عبدالباسط الرجوب:مترجم علی سرداری

یکی از تحولات مهم این بحران، نقش‌آفرینی مصر و پاکستان به عنوان میانجی میان آمریکا و ایران بود. قاهره پوششی عربی برای ارتباط با تهران فراهم کرد و اسلام‌آباد کانالی ارائه داد که ایران آن را ضامن سیاسی و امنیتی قابل‌قبول می‌دانست.
پذیرش این میانجیگری از سوی ایران پیام روشنی داشت: واشنگتن دیگر تنها بازیگر انحصاری میز مذاکره نبود

پروین فهیمی

چطور می‌شود برنده‌ی صلح نوبل بود و از فردی که فراتر از اتهام، تقریبا محرز است که یک متجاوز جنسی به کودکان است و در جامعه‌ی خودش به عنوان یک فاشیستِ ضدمهاجر، ضدزن و ضد حقوق هم‌جنس‌گرایان شناخته می‌شود، درخواست کمک کرد؟
چگونه است که اساسا یک فعال حقوق‌بشر می‌تواند از نیرویی جنایتکار درخواست ترور کسانی دیگر را بکند؟ آیا برای حقوق بشری‌ها هم قاعده‌ي «هدف وسیله را توجیه می‌کند» صادق است؟!
چطور می‌شود برنده‌ی جایزه‌ی صلح بود و کنار کسی ایستاد که خودش و هوادارانش مدام از متجاوزان به کشورشان، از نیروهایی که بمب بر سر هم‌وطنان‌شان می‌ریزند، از کسانی که زیرساخت‌های کشور را نابود می‌کنند مدام تشکر کرد، جز آنکه به وعده و وعیدی برای به‌قدرت رسیدن روی جنازه‌های مردم، وجدان را فروخت؟

توفیق رباحی:مترجم علی سرداری

به این باید اقدام عربستان در پایان سال گذشته در یمن را افزود: اخراج امارات و خنثی کردن طرح‌های جدایی جنوب بر اساس دیدگاه استعماری «خاورمیانه جدید». مداخله قاطع عربستان چیزی فراتر از خرابکاری در طرح‌های امارات بود؛ آب سردی بود بر محاسبات اسرائیل (و به تبع آن آمریکا). مهم‌ترین این محاسبات، عادی‌سازی وعده‌داده‌شده از سوی رئیس شورای انتقالی جنوب، عیدروس الزبیدی، بود. او ماه‌ها پیش از تحولات جنوب یمن و حضرموت، در گفت‌وگو با رسانه‌های اماراتی وعده داده بود که کشور تازه‌تأسیس یمن جنوبی به توافقات ابراهیم خواهد پیوست. الزبیدی می‌دانست از او چه می‌خواهند؛ او به یمنی‌هایی که به‌شدت به صلح، عزت و خدمات ضروری نیاز دارند، وعده عادی‌سازی نداد، بلکه به اسرائیلی‌ها چنین وعده‌ای داد؛ به‌ویژه آنکه آنها در آستانه به رسمیت شناختن «جمهوری سومالی‌لند» و برقراری روابط کامل دیپلماتیک با آن بودند.