نخست بگویم از ابن حزم اندلسی در قرن 5 هجری تا امروز مانند محمدعابد جابری مراکشی سر ستیز با اندیشه ایرانی داشت اند که نگارنده ان را درست و دقیق نمی داند.اینان اندیشه شرق اسلامی را متاثر از معرفت عرفانی ایرانی می دانستند که راه به خطا دارد.
اما گاه در هر تفکر و حوزه فکری نکاتی برجسته می شود که ادمی را به نقاط صعف حوزه فکریش متوجه می کند.
اشعری گری جدید سروش توجه من را به نقد عابد جابری به انچه عقل ایرانی یا فارسی می داند جلب کرد او مدعی است که معرفت عرفانی، با عقلانیت برهانی بخوانید یونانی و هم عقلانیت بیانی که مختص اعراب است فرق دارد .
از نظر جابری معرفت عرفانی با خرافه و عدم تحلیل منطقی برای شناخت روبرو است. محمد جابری، امام فخر رازی را اغازگر این معرفت عارفانی در اندیشه اسلامی می داند که وی معتقد است که این روش ریشه در معرفت عرفانی دارد.