محمدرضا جلائی‌پور

گرچه نهاد برگزارکننده خارج از ایران است، اما بر خلاف نظرسنجی‌های غیرمعتبری همچون «گمان» که شیوهٔ نمونه‌گیری غیرعلمی‌شان نتایج‌شان را قابل تعمیم به جمعیت ایران نمی‌کند، شیوه‌ٔ نمونه‌گیری استاتیس نمونهٔ نمایایی از جامعهٔ ایران ساخته است و جزئيات داده‌هایی که به نحو شفاف منتشر کرده است (به تفکیک متغیرهای جنسیت و گروه سنی و محل اقامت و تحصیلات) حاکی از نمونه‌گیری تصادفی علمی‌ای است که نتایج نظرسنجی را با حاشیهٔ خطای قابل اغماض به کل جمعیت ایران تعمیم‌پذیر می‌کند. 

منبع : الجزیره ترجمه علی سرداری

تلوزیون الجزیره با شخصیت هایی  که در دولت های آمریکا از جایگاه های مهمی برخوردار بوده اند گفت و گویی را توسط محمد المنشاوي صورت داده است ۰همه این گفت و گوها درباره مسافرت بایدن  به منطقه خاورمیانه صحبت کرده اند و جناب آقای سرداری این گفتگوها را به فارسی برگردانده است.

بهروز برومند

ا زنده یاد سرور محمد بسته نگاردرکوشش های دانشجوئی در دانشگاه تهران در سال 1339 خورشیدی ازنزدیک آشنا شدم سروربسته نگار نمونه ای آموزنده ازایران‌دوستی، آزادیخواهی و مبارزه با ستم و وابستگی بودند.آنچه پیوند من را با ایشان روز افزون می نمود دلبستگی هر دو ما به راه پیشوای درگذشته ملت ایران زنده یاد دکتر محمد مصدق بود.

جمال زحالقة | مترجم علی سرداری

گر منتظر احیای روابط بین اعراب باشیم تا مشکلاتی را که جهان عرب از آن رنج می‌برد حل کند و با خطراتی که در معرض آن است مقابله کنیم، تا زمانی که ترمیم امکان پذیر نباشد، می توان مدت زیادی صبر کرد.
اکنون در میان جهان عرب نیاز مبرمی به ترمیم ویرانی رخ داده در روابط اعراب و اعراب وجود دارد و تناقض این است که گفت‌وگو با فارس‌ها و ترک‌ها ممکن است به احیای خانه عرب کمک کند، به‌ویژه که تنش در روابط با ایران و ترکیه تا حد زیادی به اختلافات و درگیری های درون جوامع عربی، مانند بحران لیبی، موضوع اخوان المسلمین و موضع در مورد قطر مربوط می شود.

محمدجواد غلامرضاکاشی

ما به صدها صدا تبدیل شده‌ایم. یکی‌مان اسلام گراست، دیگری سوسیالیست است، یکی از آزادی و لیبرالیسم دفاع می‌کند دیگری مدافع جریان چپ است. تازه‌گی ها صداهای تازه‌ای هم شنیده می‌شود. یکی از سلطنت پهلوی دفاع می‌کند دیگری از سلطنت قاجارها. ما با صدها صدا به هم می‌تازیم. در این میدان تاخت و تاز که بیشتر در فضاهای مجازی به ویژه توییتر و اینستاگرام جریان دارد، سلبریتی‌ها ساخته می‌شوند. فالورها فراوان و فراوان‌تر می‌شوند. کالای شهرت و نام خرید و فروش می‌شوند و دست مایه کاسبی‌های فراوان

فرهاد میثمی

در نوشتار قبلی که تمرکز آن بر اعدام‌های حاکمیتی بود (و نه بر قصاص) اشاره کرده‌ام که طی اقامتم از پاییز ۹۸ در زندان رجایی‌شهر، از میان ساکنان بیست و چند نفره بند سیاسی آن، ۶ زندانی را دیده‌ام که از ابتدا حکم اعدام گرفته بوده‌اند. در عین حال با گذشت زمان، درباره همگی آنها مشخص شده که این حکم نادرست و یا قابل نقض بوده است؛ حال با هر ساز و کاری (اعاده دادرسی، تغییر قوانین، تخفیف مجازات‌ها یا غیره). یک نفر را محض نمونه نام بردم و شرح مختصری در باره پرونده‌‍‌اش دادم. اشاره کردم که نسبت لغو۶ از۶ باید حساسیت همگان را به هر اجرای اعدام بعدی جلب کند. به نحوی که هر اجرای اعدامی را بایستی در حکم ستاندن غیرقابل جبران حیاتی نگریست که به احتمال زیاد به زودی مشخص می‌شده که حفظ آن نه تنها مقدور بلکه به معنای مراعاتی حداقلی از معیارهای عدالت بوده و خلاف آن، ظلمی خواهد بود ظلمانی. پروژه‌ای پژوهشی را نیز در این باره پیشنهاد کردم.

 کورش الماسی/ پژوهشگر

اما ظاهرا تلاش صادقانه وطن پرستان برای بهبود شرایط اجتماعی غیر عقلانی، همواره با موانع غیر قابل عبور مواجه می شود. این موجز تلاش دارد تا به یکی از عوامل اصلی ناکامی تلاش های صادقانه دغدغه مندان سلامت و امنیت ایران، اشاره ای کلی و مختصر داشته باشد. به عبارتی، تلاش ها و تحلیل های دغدغه مندان توجه لازم به رابطه علت و معلولی، انبوه چالش های غیر قابل توجیه اجتماعی، عملکرد مدیریت کلان سیاسی و نقش استعمارگران انرژی خوار در شکل دهی فرایند های سیاسی در کشورهای خاورمیانه، ندارند.

مهدی غنی

آقارضا! اگر جای شما بودم، اولین کاری که می‌کردم این بود که تکلیف خودم را مشخص می‌کردم. آیا من شخصیت مستقلی دارم و توانایی‌ها و شایستگی‌هایی دارم که ملت ایران به آن‌ها نیاز دارد یا اینکه مهم‌ترین ویژگی و امتیاز من شاهزاده بودن و وابستگی ژنتیکی من است. از طرفدارانم با این پرسش نظرخواهی می‌کردم که علاوه بر شاهزاده بودن چه برجستگی و شایستگی‌هایی در من می‌بینند؟ من نسبت به سایر رهبران چه امتیاز و توانایی دارم؟ به آن‌ها که بر شاهزاده بودن من تکیه می‌کنند می‌گفتم درست است که افراد مرا شاهزاده می‌شناسند و پدرم 37 سال و پدربزرگم 20 سال بر این کشور حکومت کرده‌اند، اما این شاهزادگی، به‌قول این گفته حکیمانه گیرم پدر تو بود فاضل/ از فضل پدر تو را چه حاصل، الزاماً برای من شایستگی و ارزشی به ارمغان نمی‌آورد. بسیار شاهزادگان نادان و نابکاری بوده‌اند که به این ملک و ملت خیانت کردند و آشپززادگانی همچون امیرکبیر هم بوده‌اند که خدماتشان همواره در زمین ایران و ضمیر مردم مانده است؛ بنابراین شاهزاده بودن نه امتیاز و اعتبار است و نه عامل شایستگی و برتری من بر دیگران. همان‌طور که از خانواده فقیر و تهیدست بودن، مایه شرم و حقارت نیست.

احمد زیدآبادی

اکنون اما احساس من این است که دایۀ مهربانتر از مادر شده‌ام! ظاهراً خودتان به اندازۀ من علاقه‌ای به بقای خود و حفظ کشور ندارید و گام در راهی گذاشته‌اید که هزاران بار نسبت به عواقب آن هشدار داده‌ام.
دیگر جز پرحرفی و تکرار و رنج خوردن چه کاری از من برمی‌آید؟ گویا وقتی قرار است مصیبتی نازل شود، نازل می‌شود و با اندرز و موعظه و خواهش و تمنا و هشدار و اخطار و التماس و تضرع و ناله و گریه نمی‌توان مانع آن شد!

کورش الماسی

در چند دهه گذشته تحلیل‌ها، اظهار نظرها، توصیه‌ها و جلسات بی‌شماری پیرامون درک و کاربرد ملی و سودمند کردن روابط خارجه توسط بسیاری گروها، اشخاص و به ویژه وطن‌پرستان، تدبیر، توصیه و ارائه شده است.
اما، اینکه، چالش روابط خارجه در چند دهه گذشته، باوجود این همه تحلیل، لاینحل باقی مانده است، بی‌شک نیازمند توجه و تعمق ویژه وطن پرستان می‌باشد. به بیانی دیگر، پاسخ به پرسش:«چرا روابط خارجه در چند دهه گذشته پرهزینه، غیرکاربردی و متشنج بوده است؟» باید اولویت اول دغدغه‌مندان صادق سلامت و آینده ایران باشد.