این کتاب یکی از مهمترین آثاری است که برای فهم مشکلات دستگاههای حاکمیتی در ایران منتشر شده است و جز با خواندن تمام و کمالِ آن، حق مطلب ادا نخواهد شد، با این حال تلاش خواهیم کرد از خلال مهمترین گفتگوها، پراهمیتترین نکات را برکشیم و پیشِ رو بگذاریم. گفتگوهایی که با سرآمدهای نظام کارشناسی ایران در صد سال اخیر صورت گرفته و از این حیث، نکات و دغدغههای هر یک، انبانی از دانش و تجربه را میآموزاند.
پس از خروج ترامپ از برجام ، ایران با آنچه اقدامات جبرانی می خواند شروع به افزایش حجم وبالابردن در صد غنی سازی به 20 درصد و 60 درصد نمود به این گمان که با بالابردن سطح تهدید طرف های مقابل مجاب به بازگشت به برجام همراه با گرفتن امتیازات بیشترخواهند شد . اما اکنون به نظر می رسد دیگر این سیاست کارکرد خویش را ازدست داده است چرا که در حال حاضر و حتی تا یک دهه آینده نیز این امیدواری وجود ندارد که برنامه هسته ای ایران کاربردی اقتصادی و یا صنعتی داشته باشد و در نتیجه برنامه هسته ای ایران در حال رسیدن به سقف خویش می باشد لذا باید نسبت به ادامه آن تا سطح صلح آمیز و یا توقف آن تصمیم بگیرد.
باز هم صدای آن ارابهی مرگ، همان کامیونتِ سفید یخچالدارتان میآید؛ همان که بهجای یک درب پشتی، ۳ درب در کنارهی سمت راستش دارد تا جنازهها را پس از اعدام، طَبَقطَبَق در آن بگذارید. این ماشین را هم بازنشسته کنید؛ اصلاً بفرستیدش به اوراقی، همراه با همهی آن اندیشههایی که باید به اوراقی فرستاده شوند. البته، امیدوارم که هیچیک از شما پیش از این وجدانش را به آن اوراقی نفرستاده باشد.
بانوی که نشان داد یک زن هم می تواند به فعالیت اجتماعی و فرهنگی و سیاسی بپردازد و همزمان هم مادر لایق و روشنگری صدیق و پیگیر باشد. فعالیت هاله خانم نشانی بود که برای یک زن ایرانی مسلمان آزاده هیچ مانعی در جهت مبارزه برای آزادی وعدالت موجود نیست.
بحث در مورد «ائتلاف استراتژیک به خاورمیانه» بازگشته و امروز آن را در رسانه ها با عنوان «ناتوی عربی» شناخته می شود و برای ظهور دوباره آن پس از اجلاس شرم الشیخ و نقب این پروژه ای است که ایالات متحده آمریکا به شدت در دوران ترامپ آن را تبلیغ می کرد و برای آن در آوریل 2020 یک نشست عربی-آمریکایی برای آماده سازی راه اندازی آن با مشارکت از مقامات بلند پایه پادشاهی عربستان سعودی و ایالات متحده برگزار کرد. در آن نشست ایالات متحده آمریکا، امارات متحده عربی، پادشاهی بحرین، کشور کویت، سلطان نشین عمان، کشور قطر و پادشاهی هاشمی اردن حضور یافتند.
عزتالله سحابی از زمرهی معدود پیشکسوتان سیاسی ایران است که تاثیری تعیینکننده بر روشنفکران و جنبشهای جامعهی مدنی در دوران حاضر در فکر و عمل داشتهاند. برای من نیز که امکان همکاری فکری نزدیک با ایشان را در چارچوب نشریهی ایران فردا داشتم، جایی بسیار ممتاز بخصوص از لحاظ منش و رویکرد سیاسی داشته است. آیین بزرگداشت ایشان فرصتی است که مروری بر آموزههای فکری و سیاسی سحابی داشته باشیم که راهنمایی ارزنده برای بهثمر نشستن جنبشهای امروز ایران هستند. برای تفسیر راهبردهایی که از آموزههای سحابی برمیآید، من از رویکرد گرامشی بهره گرفتهام.
«به خانههای یکدیگر روی بیاورید و آنها را قبله قرار دهید و با توسعه شبکههای اجتماعی، روابط پایدار قابل اتکایی بین آحاد ملت ایجاد کنید و با شکل دادن شبکههای پایدار اجتماعی در حیطه آگاهیهای سیاسی-اجتماعی و فرهنگی معجزه کنید.»
نهایتا میتوان نتیجه گرفت زندانیان کارگر در یکی از فرودستترین وضعیتها قرار دارند. در حالی که سازمان زندانها به عنوان متولی ناظر بر زندانها و زندانیان در موقعیتی بسیار فرادست ظاهر میشود. عموما ابزارهای قانونی نه تنها در راستای سلب امنیت شغلی فرد، بلکه به سلب سایر حقوق آنان نیز منتج خواهد کرد. زندانی پیش از قرار گرفتن در قرارداد کار، مجرم و زندانی است و آزادی او سلب شده اما قوانین و مقررات و نهادهای ناظر دولتی نه تنها به نفع حمایت از حقوق اقتصادی زندانی مداخلاتی ندارند بلکه آییننامهها و رویههای موجود در عمل به نفع موسسات و کارگاههای دولتی و خصوصی تحت پوشش سازمان زندانهاست و حداقلها را نیز از زندانی سلب کرده است. زندانی نه مالک آنچه تولید کرده است شناخته میشود و نه مالک دستمزدی که در ازای فروش نیروی کار خود دریافت میکند[9]. میزان دریافتی او حتی برای گذران زندگی در زندان نیز کفایت نمیکند
سعید مدنی متولد ۱۳۳۹ جامعه شناس، جرم شناس و پژوهشگر اجتماعی است که به عنوان کنشگری فعال در عرصه عمومی شناخته می شود. نقد زیربنایی او بر ساختارهای موجود سبب شده بطور مستمر در تنگنا قرار بگیرد. بازداشت مجدد او از این زمره است. فلذا می توان در چیستی جایگاه محققانه وی سخن گفت و از مختصات نظر/عملش پرسش نمود.
فرهاد در تمام دوران زندان هیچ مطالبهی شخصی نداشته است. مطلقاً هیچ! اینها را در مقام تحسینش نمیگویم، فقط میخواهم توصیفش کنم. او در تمامِ ایام حبس که دو ماه دیگر به چهار سال خواهد رسید هرگز به مرخصی نیامده است. درخواست مرخصی هم نداده است! درخواست آزادی مشروط هم به همچنین! در طی این مدت سه بار اعتصاب غذا کرده که در هر سه مورد مطالبهاش متوجه یک دیگری بوده است. در مرتبه اول مطالبهاش آزادی رضا خندان بود، در مرتبه دوم بازگشت محمد حبیبی به زندان اوین و این سومین اعتصاب که مطالبهاش لغو اجرای حکم احمدرضا جلالی است.