“آیا ملی-مذهبی ها نردبان استبداد دینی شدند؟” محور این میزگرد این پرسش است که در سال های پس از انقلاب به وفور در مقام یک اتهام به جریان ملی-مذهبی منتسب شده است.
تلاش شد در این میزگرد سئوال های منتقدان پرسیده شود و پاسخ های سه تن از فعالان دیرپای ملی-مذهبی دکتر مهدی ممکن،مهندس عبدالعلی بازرگان و حسن یوسفی اشکوری به این انتقادات طرح شود.
سه میهمان ما هر سه در وقایع قبل از انقلاب حضور جدی داشته و پس از انقلاب نیز در بطن تحولاتی بوده اند که در نهایت آنها را مانند دوران نظام شاهنشاهی در مقام اپوزیسیون نشاند. آنها خود ناظر مستقیم تحولات اوایل انقلاب بوده اند. دکتر مهدی ممکن در دولت موقت در وزارت ارشاد مسئولیت معاونت مطبوعاتی را بر عهده داشته و پس از آن در دفتر ریاست جمهوری بنی صدر مشغول بوده، عبدالعلی بازرگان فرزند مهدی بازرگان، نخست وزیر دولت موقت است که دولت نه ماهه او هر چند عمری کوتاه اما پر ماجرا و پر از حادثه داشته و حسن یوسفی اشکوری نیز نماینده دور نخست مجلس شورای اسلامی بوده است و شاهد مستقیم تحولاتی بوده که به 30 خرداد شصت و عزل رئیس جمهور وقت منتهی شد.
حضور در ساختار قدرت برای آنها گذرا بود و آنها خیلی زود تجربه زیست اپوزیسیونی را در نظامی جدید حس کردند. نظامی که خود و جریانشان در شکل گیری آن نقش داشته اند و اکنون باید پاسخ منتقدانی را بدهند که مدعی هستند ” ملی-مذهبی ها جاده صاف کن استبداد دینی شده اند”.
از سه میهمان این میزگرد از زمان آغاز انحراف در انقلاب،چرایی آن،نقش حاکمیت و اپوزیسیون در تحولات پس از انقلاب پرسیده ایم.
آنها هم در پاسخ به تفاوت میان اسلام ها، برداشتشان از واقعیات جامعه آن روز، نقش رهبرانقلاب و اپوزیسیون، چالش روحانیت محافظه کار و روشنفکری دینی در جریان انقلاب سخن گفته اند. از آنها همچنین پرسیده ایم به عنوان یک مقام اپوزیسیون چه دستاوردهایی برای انقلاب اسلامی قائل هستند؟
می توانید متن این میزگرد سه ساعته را با کلیک کردن روی لینک های زیر در قالب وُرد و پی دی اف مشاهده کنید:
2-لینک ورد
سایت ملی-مذهبی از انتشار نقد دیدگاه های میهمانان این میزگرد استقبال می کند.
