چهار هويت تاريخي ايرانيان
سلسله صفويه در قرن دهم و يازدهم هجري حكومت كردند. آنان نه تنها مروج شيعه اثنيعشري بودند، بلكه همانند ساسانيان سرزمين ايران را براي اولينبار پس از قرنها يكپارچه كردند. بيشك مذهب شيعه عامل مهم اين همبستگي ملي در تقابل با حكومت رقيب يعني عثماني اهل تسنن بود. بعد از صفويه تقريبا تمامي حكومتها در ايران شيعه بودند و شيعه بودن يكي از عناصر هويتبخش و انسجامبخش ايران بوده كه اوج آن انقلاب اسلامي۵۷ به رهبري يك مرجع شيعه و همچنين حضور و همبستگي مردم در جنگ ايران و عراق بوده است. اگر چه جنگ به ظاهر بين دو كشور و بين ملت بود، اما وجود پيشانيبندها با نام امامان شيعه همچنين پرچمهاي درج شده با نام امامحسين (ع) و خواندن دايمي زيارت عاشورا و دعاي توسل نشان پررنگتري از همبستگي شيعي مذهب در جنگ ايران و عراق داشت.
- 1404/02/20