همه برنده جایزه صلح نوبل دارند، ما هم برنده آن جایزه

دوستان سلام: خانم دکتر ناوی پیلای Navanethem “Navi” Pillay قاضی اهل افریقای جنوبی، که ۸۵ ساله میباشند، برنده جایزه صلح نوبل شدند.
خانم پیلای عمری را در خدمت به بشریت گذرانده ا‌ند، از مخالفت با نظام آپارتید در اگریقای جنوبی، تا وارد کردن این اصل در حقوق بین المللی که تجاوز گروهی به خانم‌ها نسل کشی و جنایت علیه بشریت است، رسیدگی به جنایات جنگی در رواندا، رئیس کمیسیون سازمان ملل درباره حقوق بشر، مخالفت با تحریم ویکیلیکس، حمایت از حقوق همجنس گرایان، تا انتقاد شدید از دولت سریلانکا در جنگ با مبارزان تمیل که منجر به صلح شد، قاضی دادگاه بین المللی عدالت، و ریاست کمیسیونی که در سال گذشته اعلام کرد که اسرائیل در غزه مرتکب نسل کشی شده است.
دانلد ترامپ در بیانیه‌ای به شدت به خانم پیلای حمله کرد، و ایشان را متهم کرد که “بی‌ شرمانه از آمریکا و اسرائیل متنفر است،” چون کمیسیون سازمل که ایشان ریاست آنرا بر عهده داشت، نسل کشی اسرائیل در غزه را به رسمیت شناخت. به گمان من، مستقل از ماهیت جایزه صلح نوبل، بیانیه ترامپ دال بر حقانیت خانم پیلای میباشد،
اینرا مقایسه کنید با شیرین عبادی و نرگس محمدی، که هر دو خواهان مداخله به اصطلاح بشر دوستانه در ایران شدند؛ هیچکدام نه جنایات در غزه را محکوم کردند، و نه تجاوز اسرائیل و آمریکا به کشور را. عبادی که از سوسیال دموکراسی به پهلوی چی‌ بودن رسیده و با تواب معروف ایرج مصداقی هم کاسه شده است.
از جایزه صلح نوبل هم شانس نیاوردیم.