روایت‌ها از ۹۵۰هزار تا دو میلیون جامانده از تحصیل حکایت دارد

جمعیت میلیونی «دانش آموزان بازمانده از تحصیل» در ایران

ملی مذهبی _ رسانه‌ها در ایران به نقل از وزیر آموزش و پرورش شمار کودکان بازمانده از تحصیل در کشور را ۹۵۰ هزار نفر اعلام کردند.

«علیرضا کاظمی»، در گفت‌وگو با خبرگزاری «ایلنا» گفته است این آمار بر اساس مدارک و مستندات رسمی سامانه آموزش و پرورش استخراج شده است.

به گفته وزیر آموزش و پرورش دولت «مسعود پزشکیان» وزارت‌خانه تحت‌امر او آمار «نفر به نفر» دانش‌آموزان بازمانده از تحصیل را دارد و

او ادعای برخی از مقامات مسوول مبنی بر بازماندگی دو میلیون دانش‌آموز از تحصیل را «کذب» خواند.

مهرماه ۱۴۰۳، «فرشاد ابراهیم‌پور»، عضو کمیسیون آموزش مجلس، اعلام کرده بود که آمار کودکان بازمانده از تحصیل پنهان است. او در ادامه گفته بود در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ حدود دو میلیون دانش‌آموز ثبت‌نام نشده‌اند و مشکلات اقتصادی باعث شده تا والدین و دانش‌آموزان به مرحله ثبت‌نام نرسند.

وزیر آموزش و پرورش این ادعا که «دانش‌آموزان ترک تحصیل می‌کنند تا وارد بازار کار شوند» را نیز رد کرد.

روزنامه «دنیای اقتصاد» اردیبهشت‌‌ماه ۱۴۰۴ «مشکلات مالی و اشتغال زودهنگام کودکان برای کمک به درآمد خانواده‌ها» را از عوامل اصلی افزایش تعداد کودکان بازمانده از تحصیل در ایران معرفی کرد.

به گفته علیرضا کاظمی از ۹۵۰هزار دانش‌آموز بازمانده از تحصیل حدود سه درصد به‌دلیل شرایط آموزشی ترک تحصیل کرده‌اند.

داده‌های مرکز آمار ایران که تیرماه سال جاری منتشر شد، نشان داد که میزان ترک تحصیل دانش‌آموزان در مقاطع ابتدایی و متوسطه اول در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ نسبت به سال قبل از آن افزایش یافته است.

وزیر آموزش و پرورش دولت پزشکیان تاکید کرده است که بخشی از کاهش کیفیت مستقیما به آموزش‌ و پرورش بازمی‌گردد و به «کلاس‌های پرجمعیت غیراستاندارد، وابستگی به گوشی‌های هوشمند، گسست خانواده و مدرسه، شکاف‌های زبانی در مناطق دوزبانه و پوشش ناکافی پیش‌دبستانی»، از عوامل مهم افت تحصیلی است.

او افت تحصیلی را پدیده‌ای چند علتی توصیف کرد و گفت: «بیایید در یک کلاس ۵ نفری که هیچ استانداردی ندارد کار کنید، ببینید چه محصولی تولید می‌کنید؟ معلمان ما با تمام وجود کار می‌کنند اما خیلی از متغیرها اصلا در اختیار آن‌ها نیست.»

اختلاف روایت‌ها از ۹۵۰هزار تا دو میلیون «بازمانده از تحصیل»، در کنار افت کیفیت یادگیری، نشان‌دهنده جدی بودن این بحران در ایران است.

مطالب مرتبط

نگا القدس العربی :مترجم علی سرداری

اگرچه این تخلفات جدید نیستند، اما تنوع در اشکال و اهداف آن‌ها همچنان ادامه دارد. جدیدترین نمونه، تلاش تعدادی از شهرک‌نشینان برای آتش زدن مسجدی در روستای برقع در شرق رام‌الله بود. مهاجمان پس از آتش زدن خودرویی در نزدیکی مسجد، درهای آن را شکستند و ورودی مسجد را به آتش کشیدند، با وجود آنکه می‌دانستند نمازگزاران در داخل حضور دارند. روشن است که این نوع جنایت فراتر از تلاش برای ارعاب مردم فلسطین و وادار کردن آنان به ترک خانه‌ها و اموالشان است؛ زیرا مسجد را با اهمیت آشکار مذهبی آن هدف قرار می‌دهد. این اقدام، با نمادهای معنوی‌اش، نمونه‌ای آشکار از رویه نژادپرستانه‌ای است که سقوط رژیم صهیونیستی به پایین‌ترین سطوح تبعیض نژادی و مذهبی و زشت‌ترین اشکال آپارتاید را تأیید می‌کند.

نگاه القدس العربی: مترجم علی سرداری

جنگ با ایران، بخش بزرگی از زرادخانه مهمات آمریکا را مصرف کرد و با وجود کشته شدن شماری از رهبران ایران، از جمله علی خامنه‌ای، رهبر پیشین، این جنگ برای آمریکا و اسرائیل ـ «ابرقدرت جدید» به تعبیر نتانیاهو ـ به پیروزی راهبردی منجر نشد. برنامه‌های موساد برای مسلح‌سازی مخالفان ایرانی شکست خورد و بسیج عمومی در ایران ناکام ماند. ساختار سیاسی ایران انسجام بیشتری یافت و چالش‌برانگیزتر و خطرناک‌تر به نظر رسید. افزون بر این، تهران با بستن تنگه هرمز، جغرافیا را به سلاحی راهبردی ـ نه کم‌خطرتر از سلاح هسته‌ای ـ تبدیل کرد و آن را به منبع درآمدی از طریق وضع مالیات بر کشتی‌های عبوری بدل ساخت.

النصره – «رأی الیوم» – نوشته ظهیر آندروس:مترجم علی سرداری

النصره – «رأی الیوم» – نوشته ظهیر آندروس:النصره – «منابع رسمی آمریکایی در آن زمان گزارش دادند که اسرائیل پیش از آغاز جنگ با ایران، با اطلاع ایالات متحده از این تأسیسات استفاده می‌کرده و آنها را برای پناه دادن به نیروهای ویژه و به‌عنوان مرکز لجستیکی نیروی هوایی اسرائیل به کار می‌گرفته است. به گفته همین منابع، در آغاز جنگ، حملات هوایی اسرائیل علیه نیروهای عراقی تقریباً یکی از این تأسیسات را آشکار کرده بود. منبعی در منطقه شرقی اظهار داشت که قرار بود این سایت‌ها موقت باشند، اما اهمیت استراتژیک آنها غیرقابل انکار است.

مطالب پربازدید

مقاله

درباره تغییر مواضع فعالان سیاسی و خطای قهرمان‌سازی از مبارزان و زندانیان سیاسیی