ملی مذهبی _ گزارش خبرنامه امیرکبیر نشان میدهد دستکم ۲۷ استاد برجسته دانشگاه صنعتی شریف در سالهای اخیر به آمریکا، کانادا و اروپا مهاجرت کرده یا مرخصیهای بلندمدت خارجی گرفتهاند؛ روندی که «بزرگترین ریزش تاریخی» کادر علمی این دانشگاه محسوب میشود.
این گزارش که روز اول مهر ۱۴۰۴ منتشر شد، تاکید میکند که دانشگاه صنعتی شریف، که زمانی مظهر شکوه علمی ایران بود، امروز با خروج استادان نخبه و پژوهشگران بینالمللی خود روبهروست. بسیاری از این استادان، علاوه بر تدریس، مسوولیتهای اجرایی و پژوهشی سنگینی را نیز برعهده داشتند اما اکنون شرایط بهتر زندگی و امکانات علمی پیشرفته در دانشگاههای خارجی را ترجیح دادهاند.
در فهرست منتشرشده نام استادانی چون عبدالرضا سیمچی، حمیدرضا آرین، امیر صفدریان، علی قاضیزاده احسایی، مجتبی تفاق، امین خواصی، امین رضاییزاده، علی حکاکیفرد، عباس حیدرنوری، نیما اسدیان، علیمحمد نسیمی، مهتاب میرمحسنی، محمدعلی مداح، وحید حسینی، صابر صالح کلیبر، امید فتاحی ولیلایی، امین نوبختی، امین امینزاده گوهری، وحید تقیخانی، مهدی کیامهر، مازیار گودرزی، نعیمه ناصری طاهری، مهدی نجفی، امینقاسم صفریان، ناصر سلماسی، میرعباس جلالی و مسعود آریانپور دیده میشود.
به گفته خبرنامه امیرکبیر، حقوق پایین استادان جوان که حتی هزینه اجاره و مخارج روزمره را پوشش نمیدهد، یکی از عوامل اصلی این موج مهاجرت است. در حالی که همین تخصصها در دانشگاههای خارجی درآمدی چند هزار دلاری در ماه به همراه دارد.
علاوه بر مشکلات اقتصادی، کمبود امکانات پژوهشی، ضعف آزمایشگاهها، فضای امنیتی دانشگاهها و فشارهای آشکار و پنهان از سوی نهادهای حراستی و امنیتی نیز به عنوان دلایل جدی خروج استادان عنوان شده است.
این گزارش هشدار میدهد در صورت تداوم این روند، کیفیت علمی دانشگاه شریف و به تبع آن بنیانهای علمی کشور با خطر جدی روبهرو خواهد شد و آینده پژوهش در ایران آسیبهای جبرانناپذیری خواهد دید.
