ممکن است در اظهارات دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، طی دو هفته گذشته ــ بهویژه پس از موج اخیر تشدید تنش در ۷ ژوئیه ــ نوعی پوچی و سردرگمی ببینیم؛ اما اگر این اظهارات و نتایج مورد نظر مرد کاخ سفید را بررسی کنیم، متوجه خواهیم شد که این پوچی، الگویی عمدی را آشکار میکند که میتوان آن را «پوچیِ سازمانیافته» نامید. آنچه ترامپ انجام میدهد صرفاً بازتاب احساسات لحظهای نیست، بلکه نشاندهنده یک استراتژی حسابشده است؛ استراتژیای که آشکارا با هدف ارسال پیامهای سیاسی در داخل و خارج، و بیتردید دستیابی به دستاوردهای اقتصادی طراحی شده است. او با بهرهبرداری از موقعیت خود در رأس کاخ سفید، بازارهای سهام و نفت را دستکاری میکند و از آنچه پوچ مینماید، ثروتی عظیم میسازد.
ترامپ از پیامدهای اعلام مواضع خود در پلتفرم Truth Social کاملاً آگاه است؛ پلتفرمی که از طریق آن تصمیم گرفته با دسترسی سریع به انتشارهای خود، ماهانه ۱۰۰ هزار دلار سود کسب کند. از «پاک کردن کل تمدن در یک شب» گرفته تا تهدیدهای مکرر به حمله به تأسیسات و پلهای انرژی ایران، یا حتی پیوند دادن یک حمله خشونتآمیز به جنگ جهانی دوم. نکته اینجاست که او از پیامدهای همه اینها آگاه است؛ و چون این پوچی سازمانیافته است، چند ساعت بعد از تمام آن نیروی عظیمی که با آن دست تکان میدهد، عقبنشینی میکند: اعلام پیشرفتهای دیپلماتیک در اینجا، یا خبر توافقی در آنجا که هنوز رخ نداده است.
در نتیجه، این تناقض در اظهارات او تصادفی نیست، بلکه بر اساس توالی زمانی دقیق و سیاستی طراحیشده است؛ سیاستی که در آن از تهدیدهای شدید بهعنوان ابزاری دوگانه برای کسب سود استفاده میکند: سود اقتصادی از طریق دستکاری بازارهای داخلی و کسب میلیاردها دلار، زیرا اظهارات رئیسجمهور ایالات متحده به کاتالیزوری مستقیم برای نوسانات عظیم در بازارهای مالی و انرژی تبدیل میشود و به قطبهای سرمایهگذاری مرتبط با حلقههای قدرت ــ و همچنین خانوادهاش ــ اجازه میدهد در فرآیندی دقیق و سازمانیافته میلیاردها دلار تولید کنند. و سود سیاسی از طریق وادار کردن تهران به نشستن بر سر میز مذاکره و دادن امتیاز.
این سیاستِ پوچی همچنین در تبلیغات انتخاباتی ترامپ، با نزدیک شدن به انتخابات میاندورهای در نوامبر آینده، مورد سوءاستفاده قرار میگیرد. نرخ حمایت او به دلیل جنگ کاهش یافته است؛ بنابراین، او میکوشد در برابر پایگاه انتخاباتی خود تصویری از قدرت و استحکام ارائه دهد. اما پرسش اینجاست که این سیاست، ترامپ و آینده سیاسی او را به کجا خواهد برد..
العربی الجدید
حسام أبو حامد:مترجم علی سرداری
با توجه به نفوذ عمیق ایران در نهادهای عراقی، وضعیت در عراق پیچیدهتر است. با این وجود، ترکیه به لطف منابع انرژی و آب و دیپلماسی فعال خود با اربیل و بغداد، میتواند بازیگر اصلی در عراق باشد. همچنین پروژه کریدور توسعه برای اتصال خلیج فارس به ترکیه و اروپا وجود دارد که میتواند ماهیت اقتصاد عراق را تغییر دهد و تمرکز آن را از گذرگاههای مخفی و شبکههای جناحی به بنادر، راهآهن و زیرساختها تغییر دهد. در اینجا نیز، جایگزینی نفوذ سنی با نفوذ شیعه ایرانی، به معنای تجدید حیات ایدئولوژی ایرانی است.
- 1405/05/13
