اهمیت بیشتری از تنگه هرمز دارد.

واشنگتن پست:

ایران با کنترل انصارالله بر تنگه باب‌المندب، «اهرم فشار» بیشتری به دست آورده و «نفوذ منطقه‌ای» خود را بیش از پیش به نمایش گذاشته/ این موضوع به تهران اجازه می‌دهد تا از چندین جبهه فشار بر واشنگتن را افزایش دهد
یک عملیات برق‌آسا در امتداد سواحل دریای سرخ یمن از سوی انصارالله، اهرم فشار تهران را در جنگ فرسایشی اقتصادی با واشنگتن افزایش داده است؛ اقدامی که به ایران امکان می‌دهد آبراهی را تهدید کند که از نظر نقش آن در کشتیرانی جهانی، حتی اهمیت بیشتری از تنگه هرمز دارد.

پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) :
واشنگتن پست نوشت: یک عملیات برق‌آسا در امتداد سواحل دریای سرخ یمن از سوی انصارالله، اهرم فشار تهران را در جنگ فرسایشی اقتصادی با واشنگتن افزایش داده است؛ اقدامی که به ایران امکان می‌دهد آبراهی را تهدید کند که از نظر نقش آن در کشتیرانی جهانی، حتی اهمیت بیشتری از تنگه هرمز دارد.
به گزارش انتخاب، در ادامه این مطلب آمده: نیروهای انصارالله هفته گذشته در جریان پیشروی خود در شهرهای ساحلی مخا و ذباب پیشروی کردند و جزیره پریم را نیز به تصرف خود درآوردند و بدین ترتیب کنترل خود بر تنگه باب‌المندب را تثبیت کردند؛ تنگه‌ای که در ورودی دریای سرخ قرار دارد و به «دروازه اشک‌ها» معروف است.
دنیس سیترینوویتس، کارشناس ایران در مؤسسه مطالعات امنیت ملی در تل‌آویو و تحلیلگر پیشین اطلاعات نظامی اسرائیل، گفت: «این یک دستاورد راهبردی بزرگ و تقریباً بی‌سابقه برای ایران و انصارالله است.»
او افزود: «دقیقاً در زمانی که تهران تلاش می‌کند هزینه اقتصادی رویارویی خود با ایالات متحده را افزایش دهد، پیشروی انصارالله اهرم فشار بسیار بزرگی در اختیار ایران قرار می‌دهد.»

مطالب مرتبط

ابوطالب آدینه‌وند

البته به تعبیری از هدی صابر انتظار باید متناسب با کشش باشد و غیر از آن ایجاد وهم و خطای کژ نگریستن می کند. اما با یک‌انتظار همدلانه، آنچه هنوز ناتمام است، نه ساحت اجتماعی خود جنبش بلکه صورت سیاسی این سرمایه اجتماعی است. به نظر می رسد برای تحقق این بیان و صورت سیاسی ما هم به انباشتِ کارگزاران کلاسیک نیاز داریم هم پیشبرندگان و حاملان نوین، یک کنشِ جمعی مرکب که انباشت حاملان تاریخی جهت مداخله را روشن کند و حاملان نوین انرژی پیش بردن آن را. زین رو ما در آستانه ظهور کنشگر تاریخی ایستاده ایم تا فرم‌های نوین تولید اجتماعی را جهت دهد.

فریدمرجای

البته پینتر نتیجه نمی گیرد که آمریکا صرفا برای نفت در کودتا مشارکت کرد بلکه می‌گوید نفت باید در مرکز تحلیل قرار داشته باشد و جنگ سرد، ترس از شوروی، حزب توده، منافع بریتانیا، وضعیت داخلی ایران و مسئله قدرت شاه باید در کنار آن مورد توجه قرار بگیرد. مقاله ی پینتر یک گزارش قابل توجه از موضع و عملکرد ایالات متحده در طول بحران نفتی ایران در نیمه ی قرن بیستم است.

مطالب پربازدید

مقاله

ابوطالب آدینه‌وند