اول- در دوهفته ی اخیر تنش بین ایران و آمریکا تشدید شده و بسیاری نگران جنگی برنامه ریزی شده یا نا شده درمنطقه هستند که بین ایران ومتحدان آمریکا درگیرد.
دوم-اگر جنگی درگیرد، جنگی بین تکنولوژی پسا صنعتی با تکنولوژی صنعتی خواهد بود. مانند جنگ آمریکا-عراق در سال ۲۰۰۳ و نه از نوع جنگ ایران- عراق در سالهای ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۷که اولی ۱۸ روز و دومی هشت سال طول کشیدند. در اولی، مهاجم پس از ۱۸ روز کاملا پیروز شد و در دومی کسی پیروز نشد، بلکه هر دو کشور تخریب شدند.
سوم- علیرغم اختلاف تکنولوژی، تخریب در هر دو سو خواهد بود. متحدان امریکا هم،تخریب گسترده ای را تجربه خواهند کرد. هزینه های این جنگ را، متحدان پول دار آمریکا درمنطقه،مالیات دهندگان امریکا،مردم ایران ومردم منطقه خواهند پرداخت و سود جنگ به جیب مجتمع های صنعتی- نظامی امریکا خواهد رفت که به ترامپ فشار میاورند که جنگ را شروع کند.
چهارم- این جنگ ،از نوع جنگ ناتو علیه یوگسلاوی سابق خواهد بود که هدف آن تخریب برای تسلیم و از این طرف دفاع و پاسخ درمقابل تهاجم خواهد بود.
پنجم- در این جنگ،اروپا،چین،زیان وروسیه سود خواهند برد. جنگ طلبان امریکایی،بیشترین سود را هم درمصرف تسلیحات و هم در بازسازی منطقه نصیب خود خواهند کرد. تز قدیمی آمریکایی ها که خاورمیانه نباید توسعه ی پایدار داشته باشد،محقق میشود.
ششم- اینکه ترامپ مذاکره را اصل میدانند،ممکن است،تکرار الگو ی برخورد با لیبی باشد.پرونده های زیادی با امریکا داریم که میتوانند سریال وار ما را به عقب نشینی وادارند ودر نهایت هم ،راضی نشوند.
هفتم- قانون گرایی راه دفاع از ایران است.ایران از برجام و npt نباید خارج شود.fatf وپالرمو را تصویب وابلاغ کند،قدرت ملی را از طریق رفراندوم پیشنهادی اقای روحانی وملی کردن نهادهای انتخابی وانتصابی تقویت کند. زندانیان سیاسی غرب را یک جانبه ازاد کند. آزادی های مصرح در قانون اساسی را عملیاتی کند. سپس مذاکره مفید ومعقول خواهد بود.
هشتم- کشور های ذینفع در منطقه را که از جنگ زیان خواهند دید،عراق،قطر،عمان،ترکیه و…را ایران به لحاظ دیپلماتیک بر علیه جنگ،فعال کند تا فشار بیشتری بر ترامپ وارد شود.
منبع: کاتال تلگرامی نویسنده
