صعود به جام ملت‌های زنان؛

معجزه فوتبالبیست‌های زن که فدراسیون باورش نداشت

ملی مذهبی _  «او قرار است به ۱۲ بازی پیاپی ناکامی تیم ملی فوتبال زنان ایران پایان دهد.»

به گزارش ایران وایر، این جمله‌ای است که رسانه‌های ایران ۳اردیبهشت۱۴۰۴ به نقل از منابع خود در فدراسیون فوتبال منتشر کرده بودند. «مرضیه جعفری» که نمادی است از مقاومت، صبر و دوباره برخاستن پس از زمین خوردن و کمر راست کردن پس از شکسته شدن، با «قراردادی موقت» سرمربیگری تیم ملی فوتبال زنان ایران را در دست گرفت. آنچه از مرضیه جعفری خواسته‌شده بود، شبیه به یک «ماموریت غیرممکن» معنی می‌شد؛ صعود تیمی به جام ملت‌های آسیا که در ۱۲ بازی پیاپی، رنگ پیروزی را ندیده بود.

تیم ملی فوتبال زنان ایران، در شهر امان، با پیروزی مقابل تیم ملی فوتبال زنان اردن که از امتیاز میزبانی هم برخوردار بودند، به رقابت‌های جام ملت‌های آسیا صعود کردند؛ بدون امکانات، بدون بازی تدارکاتی، با کمترین زمان ممکن برای آماده‌سازی و البته زیر سایه ترس و دلهره مدیران فدراسیون فوتبال از جنگ ۱۲ روزه اسراییل و ایران.

چرا مرضیه جعفری آخرین گزینه ممکن برای فدراسیون فوتبال بود؟

فدراسیون فوتبال ایران ۳اردیبهشت۱۴۰۴ از انتخاب مرضیه جعفری، «پرافتخارترین مربی تاریخ فوتبال زنان ایران» به‌عنوان سرمربی جدید تیم ملی زنان خبر داد.

ایسنا در بخشی از گزارش خود نوشته بود در جلسه‌ای که با حضور «مهدی تاج»، رییس، «مهدی محمدنبی» نایب‌رییس فدراسیون، «امیر قلعه‌نویی»، سرمربی تیم فوتبال مردان و «مجید جلالی» برگزارشده، مرضیه جعفری به‌عنوان سرمربی و «مهدیه مولایی» به‌عنوان مربی تیم ملی فوتبال بانوان منصوب‌شده‌اند.

مرضیه جعفری با تیم فوتبال «خاتون بم»، به ۱۱ مقام قهرمانی لیگ برتر فوتبال زنان ایران رسیده بود و حتی در فصل گذشته، یک هفته مانده به پایان رقابت‌ها، با ثبت رکورد بی‌نظیر ۱۶ پیروزی و یک تساوی، جام قهرمانی را بار دیگر به دست آورد.

مرضیه جعفری اما باوجود چنین افتخاراتی، صرفا به دلیل همراه نبودن باسیاست‌های فدراسیون فوتبال، تن ندادن به درخواست‌های غیرورزشی و سیاست‌زده این فدراسیون و البته کنش‌های اجتماعی گاه و بیگاه خود در سال‌های اخیر در قبال موضوعات اجتماعی ایران، در لیست سیاه فدراسیون فوتبال قرار داشت.

همکاری با مرضیه جعفری تقریبا غیرممکن بود و انتخاب او یک دلیل مشخص داشت؛ قطعی بودن ناکامی تیم ملی زنان در انتخابی جام ملت‌های آسیا و تبدیل کردن او به یک مهره سوخته.

وب‌سایت «فوتبال ۳۶۰» هم‌زمان با انتصاب مرضیه جعفری نوشت که تیم ملی زنان ایران تا پیش از حضور او در ۱۲ بازی قبلی‌اش برنده نشده و با ۸ شکست، به گفته این رسانه، «بدترین فرم تاریخ تیم ملی زنان ایران» را به ثبت رسانده بود.

فوتبال ۳۶۰ در بخشی از گزارش خود مدعی شده بود که مدیران فدراسیون فوتبال هیچ علاقه‌ای به همکاری با مرضیه جعفری نداشتند، اما نتایج این تیم دربازی‌های گذشته، راه دیگری پیش پای آن‌ها نگذاشت.

تیم ملی زنان زیر چه فشارهایی وارد رقابت‌های آسیایی شد؟

تصور کنید که می‌خواهید پرافتخارترین مربی تاریخ فوتبال باشگاهی زنان ایران را به‌عنوان سرمربی تیم ملی انتخاب کنید.

بدترین پیشنهاد ممکن چیست؟ شاید این‌که به او بگویید در فاصله کمتر از دو ماه مانده به آغاز تورنمنت آسیایی، با بدترین نتایج ممکن دربازی‌های گذشته و البته با یک قرارداد موقت باید روی نیمکت تیم ملی فوتبال زنان ایران بنشیند.

نکته قابل تامل این است که فدراسیون فوتبال قرارداد مرضیه جعفری را تا پایان بازی‌های انتخابی جام ملت‌های آسیا منعقد کرده بود؛ یعنی کمتر از ۳ ماه.

تیم تحت اختیار مرضیه جعفری درعین‌حال با چالش‌های متعددی هم روبرو شده بود. موضوع اول، عدم برگزاری بازی‌های مناسب تدارکاتی و حتی برپایی اردوهای منظم برای این تیم بود.

تیم ملی فوتبال زنان ایران طی کمتر از ۳ ماه زمان خود برای خارج شدن از بحران «۱۲ ناکامی پیاپی» و به دست آوردن شانس صعود به مرحله پایانی رقابت‌های جام ملت‌های آسیا، تنها یک بازی دوستانه با تیم زنان عراق برگزار کرد و حتی بیش از ده روز، تمریناتش به دلیل جنگ اسراییل و ایران، برگزار نشد.

تنها بازی دوستانه با عراق هم به دلیل این‌که دختران عراقی بدون حجاب اجباری و اسلامی در زمین حاضرشده بودند، بدون حضور عکاسان و خبرنگاران برگزار شد.

منابع خبری «ایران‌وایر» پیش‌ازاین گفته بودند که «مهدی تاج» رییس فدراسیون فوتبال جمهوری اسلامی، پیشنهاد طرح «عدم حضور تیم فوتبال زنان در رقابت‌های انتخابی جام ملت‌ها» را در هیات رییسه این فدراسیون مطرح کرده بود و حتی اعضای کادر فنی و بازیکنان تیم هم تا حدودی در جریان احتمال کناره‌گیری این تیم از مسابقات قرارگرفته بودند.

فدراسیون چرا می‌خواست تیم را از مسابقات کنار بکشد؟

پس از پایان جنگ ۱۲ روزه، رسانه‌های ایران به نقل از فدراسیون فوتبال مدعی شدند که با رایزنی‌های صورت گرفته میان رییس فدراسیون فوتبال با کنفدراسیون فوتبال آسیا، میزبانی این رقابت‌ها از کشور اردن گرفته‌شده بود.

روزنامه «شرق» در گزارشی نوشت: «در روزهای ابتدایی پس از جنگ با رژیم صهیونیستی، مهدی تاج، رئیس فدراسیون فوتبال، اعلام کرده بود که طی رایزنی‌هایی با کنفدراسیون فوتبال آسیا و به دلیل مشارکت اردن با رژیم صهیونیستی در جنگ ۱۲ روزه با ایران، درخواست تغییر محل مسابقه را داشته که کنفدراسیون فوتبال آسیا هم با این درخواست موافقت کرده و بازی‌ها به قطر منتقل‌شده است.»

این خبر طبق گزارش‌های رسانه‌های رسمی مانند «یاهو نیوز» و اطلاعاتی که در وب‌سایت کنفدراسیون فوتبال آسیا مندرج شده، «دروغ‌پردازی» فدراسیون فوتبال بود.

وب‌سایت یاهونیوز ۳۰خرداد۱۴۰۴ (۲۰ژوئن۲۰۲۵) در گزارشی از «احتمال تغییر میزبانی» رقابت‌های گروه A از اردن به قطر خبر داد و مدعی شد که این جابجایی احتمالی، به دلایلی ازجمله «بسته شدن آسمان کشور اردن» به دلیل منازعات نظامی ایران و اسراییل و همین‌طور مخاطراتی است که خاک این کشور به دلیل موشک‌پرانی‌های ایران و اسراییل متحمل می‌شود.

همچنین «عرب‌نیوز» ۳۱خرداد۱۴۰۳ در گزارشی دیگر به نقل از مقامات کنفدراسیون فوتبال آسیا تاکید کرده بود که هیچ‌یک از کشورهای حاضر در رقابت‌های انتخابی جام ملت‌های زنان آسیا، پیشنهادی برای تغییر میزبانی نداده بودند، اما هیات اجرایی AFC به دلیل نگرانی‌های عمیق خود برای سلامت تیم‌ها، میزبانی مسابقات را به قطر واگذار خواهد کرد.

درنهایت با پایان جنگ ۱۲ روزه و آتش‌بس میان اسراییل و ایران، اردن بار دیگر درخواست خود برای میزبانی مسابقات را به AFC ارایه داد که با موافقت این کنفدراسیون هم مواجه شد. بااین‌وجود در فدراسیون فوتبال، به دلیل نگرانی‌ها از ناکامی دوباره تیم ملی فوتبال زنان و آنچه مهدی تاج در هیات رئیسه فدراسیون، «هزینه اضافه برای فوتبال زنان» می‌خواند، مقدمه‌چینی‌هایی برای عدم حضور این تیم دربازی‌های انتخابی جام ملت‌های آسیا انجام می‌شد.

درنهایت اما تیمی که ۱۲ بازی رنگ برد ندیده بود، بدون هیچ آماده‌سازی درست و بازی تدارکاتی مناسبی به اردن اعزام‌شده بود و حتی زمزمه‌هایی مبنی بر انصراف دادن اجباری این تیم شنیده می‌شد، به جام ملت‌های آسیا صعود کرد.

مطالب مرتبط

Mammad Sahimie

درباره این موضوع و مسائل مربوطه با دکتر پیمان عارف بحث خوبی‌ در برنامه ایشان داشتم که در زیر میتوانید تماشا و گوش کنید. مانند همیشه از پیشنهادات و انتقادات سازنده شما بهره خواهم برد.

درباره عدالت اجتماعی با زبان سوسیالیسم سخن بگوید.

به نظرم شکست مهم روشنفکری دینی ما از دهه هشتاد به بعد هم همین‌جا رخ داد. مسئله‌ای که می‌توانست یک پروژه بزرگ فکری باشد، به تدریج در سیاست روز حل شد. بحث «دین و مدرنیته» کم‌کم جای خود را به بحث‌های جناحی داد؛ مسئله الهیات، اخلاق و انسان‌شناسی سیاسی زیر سایه اصلاح‌طلبی قرار گرفت؛ و روشنفکر دینی در مواردی به جای اینکه مستقل از قدرت، حتی قدرتی که دوستش دارد، بایستد، به ذخیره نظری یک جریان سیاسی بدل شد. این معامله دیر یا زود هزینه دارد. سیاستمدار از روشنفکر زبان می‌گیرد، اعتبار می‌گیرد، مفاهیم می‌گیرد و بعد که شرایط عوض شد، همان روشنفکر را کنار می‌گذارد. عجیب نیست که بخشی از همان کسانی که زمانی از روشنفکران دینی بهره می‌بردند، امروز آنان را آماج طعن قرار می‌دهند. باری، خطای اصلی آن نسل همین بود که گمان کرد مسئله دین با پیروزی یک جناح سیاسی حل می‌شود. حال آنکه سیاست می‌رود و پرسش الهیاتی باقی می‌ماند.

توده‌ها با دفاع از ساختارهای حاکمیت طبقاتی مخدوش نمی‌شود؟

۱. در ایتدا با مفهوم امنیت آغاز می‌کنیم و در ادامه به این‌موضوع‌ ورود می‌کنیم؛ زمانی که برای تبیین مفهوم «امنیت ملی» به نظریه‌پردازان کلاسیک بورژوازی و تئوریسین‌های حفظ وضع موجود (مانند مورگنتا و مرشایمر) پناه می‌بریم، آیا مرزهای میان دفاع از جان و زیستِ توده‌ها با دفاع از ساختارهای حاکمیت طبقاتی مخدوش نمی‌شود؟

مطالب پربازدید

مقاله