ملی مذهبی _ پژوهش تازه ناسا نشان می‌دهد زمین در دو دهه گذشته بخشی از درخشش خود را از دست داده است. داده‌های ماهواره‌ای ۲۴ ساله از پروژه‌ی CERES (سیستم انرژی تابشی زمین و ابرها) حاکی از آن است که از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۴، میزان نوری که از سطح زمین و ابرها به فضا بازتاب داده می‌شود، حدود ۰.۵ درصد کاهش یافته است، رقمی که در مقیاس سیاره‌ای بسیار چشمگیر و نگران‌کننده است.
این کاهش بازتاب یا «درخشندگی زمین»، به معنای جذب بیشتر نور خورشید و در نتیجه افزایش دمای سطح زمین است. به گفته‌ی دانشمندان، زمین اکنون مانند «آینه‌ای کدرتر» شده که توان دفاعی‌اش در برابر گرما را از دست می‌دهد.
چرا زمین تاریک‌تر شده است؟
تحلیل ناسا نشان می‌دهد کاهش پوشش ابرهای سفید و ضخیم، به‌ویژه در اقیانوس آرام و مناطق گرمسیری، عامل اصلی این روند است. ابرها بخش مهمی از انرژی خورشیدی را به فضا بازتاب می‌دهند، اما با افزایش دمای اقیانوس‌ها، میزان این بازتاب کمتر شده است.
به گفته‌ی پژوهشگران، بیشترین تغییر در عرض‌های شمالی زمین دیده می‌شود؛ جایی که ذوب سریع یخ‌های قطبی، آتش‌سوزی‌های گسترده و تغییر در ساختار ابرها باعث شده بازتاب نور به شدت کاهش یابد. این روند توضیح می‌دهد چرا نرخ گرمایش در نیمکره شمالی، از جمله در اروپا، کانادا و بخش‌های وسیعی از آسیا، سریع‌تر از نیمکره جنوبی است.
پیامدهای جهانی کاهش درخشندگی
کاهش بازتاب نور خورشید به معنای افزایش انرژی ذخیره‌شده در سامانه اقلیمی زمین است. این پدیده می‌تواند پیامدهایی چون تسریع ذوب یخ‌های قطبی، تغییر الگوهای بارش در مناطق استوایی، نابودی صخره‌های مرجانی، اختلال در جریان‌های اقیانوسی و تشدید چرخه‌ی کربن را به دنبال داشته باشد.
به گفته ناسا، اگر این روند ادامه یابد، اثر گلخانه‌ای می‌تواند از پیش‌بینی‌های فعلی فراتر رود و دمای زمین با سرعتی بیش از مدل‌های اقلیمی کنونی افزایش یابد.
هشدار ناسا و راه‌های پیشگیری
پژوهشگران ناسا هشدار داده‌اند که برای مقابله با این روند باید سیاست‌های اقلیمی جهانی جدی‌تر شود. در گزارش ناسا تأکید شده که کاهش آلودگی‌های جوی، جلوگیری از جنگل‌زدایی و حفاظت از پوشش ابرهای طبیعی، حتی با روش‌های مهندسی اقلیم، می‌تواند روند تاریک‌تر شدن زمین را کند کند.
این یافته‌ها بار دیگر نشان می‌دهد که گرمایش جهانی تنها به افزایش دما محدود نمی‌شود، بلکه در حال تغییر ماهیت نوری و تعادلی سیاره‌ی زمین است.
