عمر کو ش مترجم علی سرداری ش

بن‌گویر چهره واقعی اسرائیل است

ایتامار بن‌گویر، وزیر امنیت ملی اسرائیل و یک فاشیست افراطی، پس از انتشار صحنه‌هایی از توهین او به فعالان «ناوگان مقاومت جهانی» که در بندر اشدود بازداشت شده بودند، موجی از خشم، محکومیت و انتقاد جهانی را علیه اسرائیل برانگیخت. این فعالان پس از آن بازداشت شدند که نیروهای اشغالگر اسرائیل کشتی‌های آنان را در آب‌های بین‌المللی، در مسیر نوار غزه، رهگیری کردند. صحنه‌های منتشرشده که شامل توهین و اتهام حمایت از تروریسم علیه فعالان همبستگی بود ــ در حالی که آنان با دستبند و چشم‌بند دیده می‌شدند ــ بازتاب گسترده‌ای یافت و این رفتار فاشیستی را محکوم کرد. این تصاویر نه‌تنها به دلیل خودِ اقدام تحقیرآمیز، بلکه به دلیل رسوایی انتشار عمومی آن، شوک بین‌المللی ایجاد کرد؛ زیرا بار دیگر حقیقت اقدامات شنیع اسرائیل را آشکار ساخت و نشان داد که دولت اشغالگر بر پایه خشونت ساختاری و نقض حقوق بشر بنا شده است؛ نه‌تنها علیه فلسطینیان، بلکه حتی علیه کسانی که با آنان ابراز همبستگی می‌کنند.
کشورهای اتحادیه اروپا از جمله فرانسه، ایتالیا، اسپانیا، هلند و بلژیک، به همراه کانادا، استرالیا و نیوزیلند، سفرای اسرائیل را در اعتراض به این سوءاستفاده و تحقیر احضار کردند و از دولت اشغالگر خواستند عذرخواهی کند. ترکیه، ایرلند، کره جنوبی و دیگر کشورها نیز این رفتار را محکوم کردند. سازمان‌های برجسته بین‌المللی حقوق بشر، از جمله عفو بین‌الملل، پنهان‌کاری و شکنجه‌های روانی اعمال‌شده علیه فعالان همبستگی را محکوم کردند و سازمان حقوق بشری «عداله» موارد تهدید و سوءاستفاده را مستند ساخت.
فرانچسکا آلبانیز، گزارشگر سازمان ملل در امور سرزمین‌های فلسطینی، تأکید کرد که «محکوم کردن تحقیر فعالان کافی نیست». در همین راستا، جورجیا ملونی، نخست‌وزیر ایتالیا، خواستار آن شد که علاوه بر محکومیت رفتار مقامات اشغالگر با فعالان «ناوگان مقاومت جهانی»، گام‌هایی عملی همچون تعلیق توافقنامه همکاری با اتحادیه اروپا برداشته شود. این درخواست نشان‌دهنده ضرورت اعمال اقدامات تنبیهی و طرح دعوی علیه دولت اشغالگر است و نباید موضوع را تنها به شخص بن‌گویر محدود کرد. این امر درباره تمام کشورهایی صدق می‌کند که رفتار بن‌گویر را محکوم کرده‌اند، در حالی که پیش‌تر دولت راست افراطی به رهبری بنیامین نتانیاهو ــ که تحت تعقیب دادگاه کیفری بین‌المللی است ــ عملیات گسترده سوءاستفاده علیه فلسطینیان را انجام داده بود. نتانیاهو این بار تلاش کرد از اقدامات بن‌گویر فاصله بگیرد و مدعی شد «نحوه برخورد وزیر بن‌گویر با فعالان با ارزش‌ها و معیارهای اسرائیل همخوانی ندارد»، در حالی که همین «ارزش‌ها و معیارها» با جنگ نسل‌کشی و گرسنگی‌دادن به میلیون‌ها فلسطینی کاملاً همخوان است.
بن‌گویر، که اکنون وزیر امنیت ملی اسرائیل است، یکی از چهره‌های فاشیست دولت اشغالگر به شمار می‌رود و از صفوف «بریت هابیریونیم» (اتحاد متعصبان)، مشهورترین گروه افراطی اسرائیل، برخاسته است. او بارها اعلام کرده که به «برتری یهودیان» باور دارد و آشکارا از به‌کارگیری خشن‌ترین روش‌ها علیه فلسطینیان در هر کجا که باشند حمایت می‌کند. او را می‌توان به موجودی هار و نفرت‌انگیز تشبیه کرد که با شدت تمام به عرب‌هایی که نسبت به آنان نفرت مطلق دارد حمله می‌کند و از اعتراض به هر کسی که جرأت انتقاد از تجاوزات شهرک‌نشینان و اقدامات فاشیستی در کرانه باختری را داشته باشد، دریغ نمی‌کند.
موضوع تنها به سوءاستفاده از فعالان همبستگی محدود نمی‌شود؛ بلکه به کل کارنامه این فاشیست بازمی‌گردد. او پیش‌تر در صحنه‌ای جنجالی، همراه با برخی اعضای حزبش در کنست، در جریان بررسی پیش‌نویس قانون اعدام برای زندانیان فلسطینی محکوم به کشتار اسرائیلی‌ها، سنجاق‌هایی به شکل حلقه طناب دار نصب کردند. این قانون که بن‌گویر پدرخوانده آن است، در پایان مارس گذشته در کنست تصویب شد. کشورهای اروپایی، با وجود مخالفت با مجازات اعدام و ماهیت نژادپرستانه و تبعیض‌آمیز این قانون، تنها به محکومیت و انتقاد بسنده کردند؛ در حالی که این قانون نقض آشکار ارزش‌های انسانی و کنوانسیون‌های بین‌المللی است که حقوق زندانیان را تضمین می‌کند و رفتار ظالمانه یا غیرانسانی را ممنوع می‌سازد. بدتر آنکه دولت دونالد ترامپ تصویب این قانون را با ادعای «احترام به حاکمیت اسرائیل» توجیه کرد؛ اقدامی که در چارچوب حمایت بی‌سابقه آمریکا از تمام اقدامات دولت اشغالگر قرار می‌گیرد و آن را در ادامه رفتارهای فاشیستی‌اش جسورتر می‌سازد.
بن‌گویر همچنین راهپیمایی‌های تحریک‌آمیزی در داخل فلسطین ترتیب داده است؛ از جمله یورش به شهرهای کفر قاسم، ناصره، ام‌الفحم و وادی عاره، جایی که خواستار آوارگی «اعراب ۱۹۴۸» شد و آنان را «بمب ساعتی» تهدیدکننده «یهودیت اسرائیل» خواند. در آوریل ۲۰۲۴، او یک واحد پلیس ویژه شامل بازرسان نظامی و اعضای پلیس مهاجرت تشکیل داد تا فعالان چپ اسرائیلی و فعالان همبستگی خارجی در کرانه باختری را تعقیب و اخراج کند؛ اقدامی که نشان می‌دهد تاریخ او سرشار از رفتارهای نژادپرستانه و فاشیستی است.
پرسش اساسی این است: چه چیزی باعث شده بن‌گویر ــ که بسیاری از اعضای دولت اسرائیل تفاوت چندانی با او ندارند ــ بر اقدامات وحشیانه خود پافشاری کند؟ این مسئله به احزاب و نیروهایی بازمی‌گردد که او را قادر ساخته‌اند به قلدری علیه فعالان صلح‌جوی بین‌المللی متوسل شود؛ فعالانی که تنها تلاش نمادینی برای رساندن دارو و غذا به فلسطینیان محاصره‌شده در نوار غزه انجام دادند. آیا او با مواضع خسته‌کننده اروپا، یا با بی‌عملی جامعه جهانی در برابر اقدامات اسرائیل، یا با حمایت نامحدود آمریکا از جنبش راست فاشیست و نژادپرست حاکم بر دولت عبری ــ با پشتیبانی همتایانش در کنگره و دیگر نهادهای تأثیرگذار آمریکا ــ تقویت شده است؟
منبع العربی الجدید

مطالب مرتبط

علی انوزل:مترجم علی سرداری

از قضا، خود ترامپ نیز در سوق دادن بخشی از آمریکا به این سمت نقش داشته است. آمریکایی که به وعده‌های «اول آمریکا» باور داشت، می‌خواهد نتایج ملموسی را در زندگی روزمره خود ببیند. وقتی هزینه غذا، مسکن و مراقبت‌های بهداشتی افزایش می‌یابد و فشارهای داخلی با جنگ‌ها و تنش‌های خارجی همزمان می‌شود، این پرسش مشروعیت پیدا می‌کند: چرا دولت میلیاردها دلار در خارج از کشور خرج می‌کند، در حالی که شهروندان برای تهیه مایحتاج اولیه در داخل کشور تلاش می‌کنند؟ اینجاست که سیاست خارجی با اقتصاد تلاقی می‌کند و جنگ با مالیات و قدرت خرید مرتبط می‌شود.

جلبير الأشقر:مترجم علی سرداری

با توجه به این همسویی، روشن می‌شود که هدف اولیه توافقنامه دفاع مشترک، تقویت حفاظت پادشاهی در برابر تجاوزات ایران است؛ به‌ویژه با توجه به تشدید درگیری با حوثی‌ها در پس‌زمینه نشانه‌هایی مبنی بر حرکت به سمت شعله‌ور شدن مجدد جنگ داخلی میان دو بخش یمن. از آنجا که این توافق مانع از مداخله مجدد ریاض در جنگ یمن نمی‌شود، می‌توان توافق مکه را عاملی بازدارنده در برابر احتمال حمله مستقیم ایران به عربستان در همبستگی با حوثی‌ها دانست. بر اساس این توافق، پاکستان و ترکیه موظف‌اند از پادشاهی در برابر هرگونه حمله دفاع کنند، صرف‌نظر از شرایط یا دخالت آن در یک درگیری منطقه‌ای دیگر.

بورناكا إل. دي سيلفا:مترجم علی سرداری

از این رو، انتخابات کنگره اهمیتی استراتژیک و بین‌المللی فزاینده پیدا می‌کند که فراتر از سیاست داخلی است. رقابت برای کرسی سنا در میشیگان نشان‌دهندهٔ هم‌پوشانی فزاینده میان تأمین مالی محلی مبارزات انتخاباتی، سیاست هویتی، اتحادهای ژئوپلیتیکی، ارتباطات دیجیتال و سیاست خارجی است.
هزینه‌های خارجی و مشروعیت دموکراتیک

مطالب پربازدید

مقاله