نامه مهدی کروبی فرزند احمد از دو ویژگی مهم دیگر برخور دار بود.
1- توجه به این که رهبری نظام مسئول است چرا که اختیارات وی آن میزان است که اختیار و میدان عمل رئیس قوه مجریه را هم فشل یا کند می کند.
مجموعه مشکلات دولت روحانی جدا از همه انتقادات به این دولت ،با سیاست های رهبری نظام در مورد سیاست هسته ای ایران و هم سیاست منطقه ای ایران و هم نهاد های غیر پاسخگو در داخل چند برابر شده است.
کروبی به جای مسئول دانستن روحانی نشانه روی درستی می کند به رهبری نظام می گوید در جایگاه مخالف ننشیند .
البته کروبی در قسمت نانوشته نامه به روحانی هم توجه می دهد که اوضاع چه خبر است باید دقت داشته باشد؟
کروبی کم کاری خاتمی و دولتش و اصلاح طلبان را در سال 1384 به خوبی باز می کند که این کم کاری برای روحانی تجربه می تواند باشد.
اگر چه اصلاح طلبان مشارکتی را این نقد خوش نمی آید. کروبی در دوره اصلاحات ضربه گیر برای خاتمی بود اما خاتمی چنین نبود برای کروبی؟
2- مسئله مجتبی خامنه ای در این میانه مهم است.
هر بار که زمزمه جانشینی رهبری فعلی شنیده می شود مجتبی خامنه ای که گزینه ای مطرح است توانسته است پشت نام رئیسی یا شاهرودی پنهان شود.
آزادی عمل احمدی نژاد برای حمله به رئیس قوه قضائیه و دولت روحانی قابل ملاحظه است در صورتی تحریک اولیه احمدی نژادی ها در اعتراضات اخیر را می توان مشاهده کرد که در رسانه ها و شبکه های اجتماعی خود تا شعار استعفا رئیس قوه قضائیه و روحانی را مطرح کردند اما بعد ساکت شدند.
این میدان به احمدی نژاد نمی تواند بی د لیل باشد. او باید حامی در بیت داشته باشد؟با توجه به مخالفت اژه ای و طائب با احمدی نژاد چه کسی حامی احمدی نژاد است؟
بی گمان بازی گری احمد خمینی برای رهبری آینده که به حذف منتظری انجامید را نمی توان در سنت بیت داری فرامش کرد.
پس نامه کروبی از این منظر هم مهم است. مسولیت رهبری نظام در تمام زمینه و عدم پاسخ گوی وی که روحانی را از زیر فشار مقصر اول بیرون می آورد اما مسولیت وی را نفی نمی کند . این عمل کروبی را اصلاح طلبان درون نظام نمی کنند.
نقش اقا زاده در سنت بیت و تاثیر در وقایع مهم که مجتبی خامنه ای را به مخاطب دوباره نشان می دهد.
کروبی سیاست مداری تجربه ی است.او می داند که بازی مهمی در بیت در جریان است.که به نفع مردم نیست.
