ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، اعلام کرد که سوریه ممکن است به تسهیل حملات دقیقتر علیه حزبالله کمک کند و احمد الشرع، رئیسجمهور سوریه، نیز ممکن است مایل به همکاری در تلاشهای امنیتی منطقهای باشد. او پس از این اظهارات، رئیسجمهور سوریه را به واشنگتن دعوت کرد؛ دعوتی که همزمان شد با سخنان بنگویر، وزیر اسرائیلی، مبنی بر اینکه «دستگیری زنان و دختران مقاومت خارج از چارچوب» ضروری است. آیا منظور او «اسیر کردن» آنها توسط گروههای تکفیری بود؟
آمریکا پس از شکست نظامی اسرائیل ـ با وجود وحشیگری و قتلعام علیه شیعیان ـ به دنبال شریکی برای نجات اسرائیل از «دام» لبنان است. اسرائیل نتوانسته به هیچ هدف نظامی یا سیاسی دست یابد، جز ارتکاب قتلعام، تخریب روستاها، شهرها و گورستانها و سوزاندن اموال مردم به شیوهای قرونوسطایی. این رژیم شکستهای اخلاقی و نظامی بیسابقهای را متحمل شده است؛ ارتش آن هر ساعت تلفات میدهد و ثابت کرده که قادر به مقابله با حملات پهپادی نیست. افزون بر این، توان تحمل خسارات جنگ فرسایشی علیه مبارزانی را ندارد که به سبک کربلا میجنگند و مردمشان با وجود آوارگی، کشتار و محاصره، از آنان رویگردان نشدهاند.
آمریکا از دولت لبنان ـ که خود آن را منصوب کرده ـ برای محاصره مقاومت که آن را دشمن خود میداند، استفاده میکند و تلاش دارد ارتش لبنان را درگیر رویارویی با مقاومت کند. همزمان، برخی سیاستمداران، احزاب، چهرههای رسانهای و مذهبی را برای ایجاد «سیستم شیعههراسی» به کار گرفته تا این فرقه و مقاومت را اهریمنی جلوه داده و در لبنان منزوی کنند.
مقاومت همچنان «به تنهایی» میجنگد و جانها و منابع بسیاری را همراه با مردم خود از دست داده است. این مقاومت، به لطف دستاوردهای میدانی در جنوب و اقدام ایران برای گنجاندن لبنان در پیشنویس توافق و مذاکرات با آمریکا، مصمم به پایداری و مبارزه است و تسلیم نخواهد شد. این امر مقاومت لبنان را تقویت کرده و شکافی در محاصره آن ایجاد کرده است. همین مسئله آمریکا را واداشته تا به دنبال طرف چهارمی برای پیوستن به اتحاد سهجانبه (آمریکا، اسرائیل و دولت لبنان) در جنگ علیه مقاومت باشد.
آمریکا، رئیسجمهور جدید سوریه، احمد الشرع (رهبر سابق جبههالنصره) را نامزد کرده تا از انگیزه انتقام او از مقاومت و شور فرقهای گروههای تکفیری بهرهبرداری کند و با درخواست بازپرداخت «بدهیهای آمریکا» ـ که او را به قدرت رسانده و از رژیمش حمایت کرده ـ او را وارد جنگ کند. رئیسجمهور سوریه با دو گزینه روبهروست: ۱. پذیرش مشارکت و کشیده شدن به جنگ علیه مقاومت در لبنان، جنگی که اسرائیل نتوانسته آن را به سرانجام برساند؛ جنگی که قدرت نظامی شکننده او را تحلیل برده و ادامه رژیمش را در سوریه تهدید میکند. ۲. یا خودداری از مشارکت، که او را در معرض تهدیدهای انزوا یا ترور از سوی آمریکا قرار میدهد؛ زیرا آمریکا او را رئیسجمهور موقت برای انجام مأموریتی میداند که بخشی از آن انجام شده و بخش دیگر باقی مانده است: صلح با اسرائیل، چشمپوشی از جولان و مشارکت در جنگ علیه مقاومت لبنان و نیروهای بسیج مردمی عراق.
هدف، ایجاد درگیری میان دو جناح قدرتمند (در میان مسلمانان عرب) با توان نظامی و ایدئولوژیک ـ یعنی مقاومت لبنان و گروههای تکفیری ـ است تا بدون دخالت مستقیم آمریکا یا اسرائیل، هر دو تضعیف یا نابود شوند و در نهایت، یک رژیم سکولار جدید در سوریه و یک نظام سیاسی مطیع اسرائیل و آمریکا در لبنان شکل گیرد.
هدف دیگر، از بین بردن گروههای تکفیری غیرسوری پس از بهرهبرداری از آنها در سوریه است؛ همانگونه که آمریکا پس از خروج شوروی از افغانستان با «اعراب افغان» رفتار کرد.
استقبال برخی لبنانیها از حمله احتمالی «سوریه» ـ با این تصور که چنین حملهای رؤیای آنان برای شکست مقاومت و جامعه شیعه را محقق میکند ـ گناه و حماقت سیاسی است. زیرا هنگامی که تکفیریها برسند، همه بدون توجه به فرقه یا مذهب، هدف قرار خواهند گرفت.
ضروری است که برای احتمال تسلیم شدن رئیسجمهور سوریه در برابر تهدیدها و فشارهای آمریکا ـ تحت عنوان انتقام از مقاومتی که در سوریه با او جنگید ـ آماده باشیم. دولت، پارلمان، احزاب سیاسی و جوامع مذهبی لبنان باید مسئولیتهای ملی، مذهبی و انسانی خود را بر عهده بگیرند و بیانیهای واحد در رد مداخله سوریه در لبنان صادر کنند. ارتش لبنان باید در کنار قبایل و رزمندگان مقاومت در خطوط مقدم بایستد تا هرگونه تجاوز سوریه را ـ در صورت وقوع ـ دفع کند.
اگر سوریه (تحت رهبری الشرع) بهعنوان شریک دشمن اسرائیلی وارد جنگ علیه مقاومت شود، لبنان وارد مرحلهای از آتشسوزی کامل خواهد شد. آتش تنها به مناطق شیعهنشین محدود نخواهد ماند، بلکه همه مناطق و فرقهها را دربر خواهد گرفت. آیا خردمندان وارد عمل خواهند شد و آیا دولت لبنان عقل و میهنپرستی خود را برای نجات کشور بازخواهد یافت؟
دعا برای پایداری و پیروزی رزمندگان مقاومتی که جهان علیه آنان متحد شده است..
یک نویسنده لبنانی
منبع رای الیوم
علی انوزل:مترجم علی سرداری
از قضا، خود ترامپ نیز در سوق دادن بخشی از آمریکا به این سمت نقش داشته است. آمریکایی که به وعدههای «اول آمریکا» باور داشت، میخواهد نتایج ملموسی را در زندگی روزمره خود ببیند. وقتی هزینه غذا، مسکن و مراقبتهای بهداشتی افزایش مییابد و فشارهای داخلی با جنگها و تنشهای خارجی همزمان میشود، این پرسش مشروعیت پیدا میکند: چرا دولت میلیاردها دلار در خارج از کشور خرج میکند، در حالی که شهروندان برای تهیه مایحتاج اولیه در داخل کشور تلاش میکنند؟ اینجاست که سیاست خارجی با اقتصاد تلاقی میکند و جنگ با مالیات و قدرت خرید مرتبط میشود.
- 1405/05/21
