پیش بینی اکونومیست: بایدن با ۸۸درصد شانس پیروز است

نشریه اکونومیست به طور روزانه به ارزیابی نتایج نظرسنجی های انتخابات آمریکا می پردازد و نتیجه ی احتمالی این انتخابات را پیش بینی میکند. این مدل هر روز به روز می شود و نظرسنجی های ایالتی و ملی را با شاخص های اقتصادی تلفیق می کند تا طیف وسیعی از نتایج را پیش بینی کند. نقطه میانه تخمین میزان رای آراء کالج انتخاباتی برای هر حزب در روز انتخابات است. براساس آخرین پیش بینی این مدل جوبایدن احتمالا ۸۸ درصد و ترامپ ۱۲درصد احتمال دارد که ریس جمهور شوند

مدل اکونومیست براساس شبیه سازی 20،000 مسیر برای انتخابات، و هر بار با در نظر گرفتن سهم متفاوت آراء نامزدها تلاش میکند تا خطای رای گیری، تغییر در مشارکت یا محیط سیاسی و اثرات مبارزات انتخاباتی را به خود در محاسبه ی خود در نظر بگیرد. با در نظر گرفتن آخرین پیش بینی و شانس ۸۸ درصدی بایدن در پیروزی در این انتخابات، میله های زیر احتمال پیش بینی هر نتیجه احتمالی رأی گیری در انتخابات را پیش بینی می کنند.

مزیت دیگر مدل اکونومیست این است که پیش بینی ملی را با نظرسنجی ها و عوامل سیاسی – اقتصادی در سطح ایالتی ترکیب می کند.با لحاظ این مساله که ایالت ها مشابه هستند به احتمال زیاد با یکدیگر حرکت می کنند. اگر دونالد ترامپ مینسوتا را برد ، احتمالاً ویسکانسین نیز خواهد برد.

براساس این مدل بایدن احتمالا بین ۲۱۵ تا ۴۲۴ رای الکترال را از آن خود خواهد کرد اما ترامپ احتمالا بین ۱۱۴ تا ۳۲۳ رای الکترال را از آن خود خواهد کرد. مدل اکونومیست ابتدا میانگین نظرسنجی ها را در نظر میگیرد و اندازه آنها را با توجه به اندازه نمونه و تمایل به بیش از حد حمایت از یک حزب را در انها اصلاح می کند. سپس این میانگین را بر اساس داده های غیر رای گیری ترکیب می کند و هر روز سهم آرا را کمی به سمت پیش بینی روز انتخابات نهایی می کشد. براین اساس این مدل برآورد میکند که بایدن ۵۴درصد آرا عمومی را از آن خود کند و در مقابل ترامپ ۴۶درصد ارا عمومی را بدست بیاورد. هرچند در انتخابات پیشین آمریکا نیز ترامپ رای کمتر عمومی از هیلاری کلینتون بدست آورد اما به دلیل بدست اوردن رای الکترال بیشتر پیروز انتخابات آمریکا شد و ۳ میلیون رای عمومی بیشتر کلینتون در نتیجه ی انتخابات تغییری ایجاد نکرد.

پیش بینی ملی معتبر دیگری نیز در آمریکا شانس بایدن را ۷۲درصد به ۲۸ درصد در برابر ترامپ بدست آورده است. این مطالعه پیش بینی میکند که جوبایدن حداقل با ۲۷۸ رای الکترال به ۲۶۰ رای الکترال ترامپ، برنده ی این انتخابات باشد.

مطالب مرتبط

Mammad Sahimie

درباره این موضوع و مسائل مربوطه با دکتر پیمان عارف بحث خوبی‌ در برنامه ایشان داشتم که در زیر میتوانید تماشا و گوش کنید. مانند همیشه از پیشنهادات و انتقادات سازنده شما بهره خواهم برد.

درباره عدالت اجتماعی با زبان سوسیالیسم سخن بگوید.

به نظرم شکست مهم روشنفکری دینی ما از دهه هشتاد به بعد هم همین‌جا رخ داد. مسئله‌ای که می‌توانست یک پروژه بزرگ فکری باشد، به تدریج در سیاست روز حل شد. بحث «دین و مدرنیته» کم‌کم جای خود را به بحث‌های جناحی داد؛ مسئله الهیات، اخلاق و انسان‌شناسی سیاسی زیر سایه اصلاح‌طلبی قرار گرفت؛ و روشنفکر دینی در مواردی به جای اینکه مستقل از قدرت، حتی قدرتی که دوستش دارد، بایستد، به ذخیره نظری یک جریان سیاسی بدل شد. این معامله دیر یا زود هزینه دارد. سیاستمدار از روشنفکر زبان می‌گیرد، اعتبار می‌گیرد، مفاهیم می‌گیرد و بعد که شرایط عوض شد، همان روشنفکر را کنار می‌گذارد. عجیب نیست که بخشی از همان کسانی که زمانی از روشنفکران دینی بهره می‌بردند، امروز آنان را آماج طعن قرار می‌دهند. باری، خطای اصلی آن نسل همین بود که گمان کرد مسئله دین با پیروزی یک جناح سیاسی حل می‌شود. حال آنکه سیاست می‌رود و پرسش الهیاتی باقی می‌ماند.

توده‌ها با دفاع از ساختارهای حاکمیت طبقاتی مخدوش نمی‌شود؟

۱. در ایتدا با مفهوم امنیت آغاز می‌کنیم و در ادامه به این‌موضوع‌ ورود می‌کنیم؛ زمانی که برای تبیین مفهوم «امنیت ملی» به نظریه‌پردازان کلاسیک بورژوازی و تئوریسین‌های حفظ وضع موجود (مانند مورگنتا و مرشایمر) پناه می‌بریم، آیا مرزهای میان دفاع از جان و زیستِ توده‌ها با دفاع از ساختارهای حاکمیت طبقاتی مخدوش نمی‌شود؟