به گذارش القدس العربی از واشنگتن :مترجم علی سرداری

هیگست: مذاکرات برای پایان دادن به جنگ علیه ایران واقعی است و شتاب بیشتری میگیرد

پیت هگست، وزیر دفاع ایالات متحده در یک کنفرانس مطبوعاتی در روز سه شنبه، 31 مارس 2026 (Reuters)
واشنگتن: پیت هگست، وزیر دفاع آمریکا روز سه شنبه تأیید کرد که مذاکرات برای پایان دادن به جنگ در ایران، علیرغم اینکه بیش از یک ماه است ادامه دارد، در حال افزایش است و روزهای آینده “ قاطع” خواهد بود.
هیگست به خبرنگاران گفت که مذاکرات “ بسیار واقعی، مداوم و فعال است، و من فکر میکنم که در حال افزایش است.
هیگست که اعلام کرد روز شنبه برای پیگیری عملیات نظامی علیه ایران از نیروهایی در خاورمیانه بازدید کرده، تایید کرد که همه گزینهها از جمله اعزام نیروهای آمریکایی به ایران در دسترس است.
وی با اشاره به تاثیر حملات آمریکا در ایجاد موج گسترده آوارگی در ایران، گفت: در 24 ساعت گذشته شاهد پرتاب “تعداد کمتر موشک های دشمن توسط ایران” بوده ایم.
هیگست در مورد تنگه هرمز گفت که اهداف بسیار روشن است و ایالات متحده شرایط لازم را برای موفقیت در نظر گرفته است و افزود که جهان باید آماده مسئولیت پذیری باشد و در این کریدور حیاتی نیز مداخله کند. وی در نظر داشت که به لطف دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، کشتی های بیشتری از این تنگه عبور می کنند.

مطالب مرتبط

Mammad Sahimie

درباره این موضوع و مسائل مربوطه با دکتر پیمان عارف بحث خوبی‌ در برنامه ایشان داشتم که در زیر میتوانید تماشا و گوش کنید. مانند همیشه از پیشنهادات و انتقادات سازنده شما بهره خواهم برد.

درباره عدالت اجتماعی با زبان سوسیالیسم سخن بگوید.

به نظرم شکست مهم روشنفکری دینی ما از دهه هشتاد به بعد هم همین‌جا رخ داد. مسئله‌ای که می‌توانست یک پروژه بزرگ فکری باشد، به تدریج در سیاست روز حل شد. بحث «دین و مدرنیته» کم‌کم جای خود را به بحث‌های جناحی داد؛ مسئله الهیات، اخلاق و انسان‌شناسی سیاسی زیر سایه اصلاح‌طلبی قرار گرفت؛ و روشنفکر دینی در مواردی به جای اینکه مستقل از قدرت، حتی قدرتی که دوستش دارد، بایستد، به ذخیره نظری یک جریان سیاسی بدل شد. این معامله دیر یا زود هزینه دارد. سیاستمدار از روشنفکر زبان می‌گیرد، اعتبار می‌گیرد، مفاهیم می‌گیرد و بعد که شرایط عوض شد، همان روشنفکر را کنار می‌گذارد. عجیب نیست که بخشی از همان کسانی که زمانی از روشنفکران دینی بهره می‌بردند، امروز آنان را آماج طعن قرار می‌دهند. باری، خطای اصلی آن نسل همین بود که گمان کرد مسئله دین با پیروزی یک جناح سیاسی حل می‌شود. حال آنکه سیاست می‌رود و پرسش الهیاتی باقی می‌ماند.

توده‌ها با دفاع از ساختارهای حاکمیت طبقاتی مخدوش نمی‌شود؟

۱. در ایتدا با مفهوم امنیت آغاز می‌کنیم و در ادامه به این‌موضوع‌ ورود می‌کنیم؛ زمانی که برای تبیین مفهوم «امنیت ملی» به نظریه‌پردازان کلاسیک بورژوازی و تئوریسین‌های حفظ وضع موجود (مانند مورگنتا و مرشایمر) پناه می‌بریم، آیا مرزهای میان دفاع از جان و زیستِ توده‌ها با دفاع از ساختارهای حاکمیت طبقاتی مخدوش نمی‌شود؟

مطالب پربازدید

مقاله