محمود امیری مقدم در گفتگو با ملی-مذهبی:‏

اهدا جایزه صلح دانشجویان به مجید توکلی کاملا مدنی و غیرسیاسی بوده است

روز جمعه 31 شهریور ماه “فستیوال بین المللی دانشجویی دانشگاه تروندهایم” در کشور نروژ جایزه دوسالانه” صلح دانشجویان” را به “مجید توکلی” دانشجوی زندانی ایرانی اختصاص داد. این جایزه بین المللی از سال 1999 تاکنون به دانشجویانی از کشورهای مختلف اهدا شده است که در مسیر صلح ،دموکراسی و حقوق بشر گام برمیدارند‏ .. ‏
به گزارش وبسایت ملی- مذهبی پیش از مجید توکلی، هفت دانشجو و تشکل دانشجویی از کشورهای میانمار، تیمور شرقی، زیمبابوه، کلمبیا، صحرای غربی و کرواسی این جایزه دوسالانه را دریافت کرده اند.‏
در اطلاعیه ای که فستیوال دانشجویی تروندهایم به مناسبت اهدا این جایزه به مجید توکلی منتشر کرده به سابقه فعالیت های دانشجویی مجید توکلی و تلاشهایش برای تحقق حقوق بشر و صلح اشاره شده است.‏‏
گفتنی است مجید توکلی عضو انجمن اسلامی دانشگاه امیرکبیر و یکی از اعضای دانشجوی “شورای ملی صلح” می باشد. شورای ملی صلح آبان ماه سال ۱۳۸۶ با فراخوان کانون مدافعان حقوق بشر و همزمان با تشدید خطرها و احتمال حمله نظامی به ایران در پاسخ به برنامه هسته‌ای جمهوری اسلامی ایران تشکیل شده بود.‏
خبرنگار ملی-مذهبی در ارتباط با اهدای جایزه صلح دانشجویان به این فعال دانشجویی ایرانی، با محمود امیری مقدم فعال حقوق بشر ساکن نروژ و سخنگوی سازمان حقوق بشر ایران گفتگو کرده است. آقای امیری مقدم به عنوان یکی از سخنرانان در مراسم اعلام برنده جایزه صلح دانشجویان حضور داشته است. متن این گفتگو را در ادامه میخوانید:‏
کمیته ای که جایزه صلح دانشجویی را تعیین میکند چه کسانی هستند؟
این کمیته شامل پنج دانشجوی منتخب توسط نهادهای دانشجویی و چهار عضو غیر دانشجو است که در حوزه های خبرنگاری، صلح و حقوق بشر فعالیت میکنند. هیچ یک از این چهار نفر هیچگونه وابستگی به نهاد های دولتی نروژ ندارند. بدین ترتیب این یک کمیته کاملا مستقل و یک نهاد مدنی است.‏
  آیا دولت نروژ هیچگونه تاثیر گذاری در روند انتخاب برنده جایزه دارد؟ 
 نه، به هیچ وجه. روند انتخاب برنده جایزه صلح دانشجویی به این شکل است که از بین تمامی کاندیداها (که امسال بیش از صد نفر بودند) این کمیته پنج نفررا انتخاب میکنند و پس از تحقیقات بسیار دقیق، این کمیته یک نفر از این پنج نفر را انتخاب میکند. در هیچ مقطعی ارگانهای سیاسی و دولتی نروژ در این پروسه شرکت نمی کنند. این فقط صلاحیت کاندیداهاست که تعیین کننده است. ‏
 آیا در مراسم اعلام برنده جایزه، نماینده ای از دولت نروژ حضور داشت؟
 نه، در این مراسم اعضای کمیته، و نمایندگان تشکلهای دانشجویی، نماینده های دانشگاه ها مانند رئیس دانشگاه، مطبوعات و چند مهمان از نهادهای مدنی و حقوق بشری که حوزه فعالیت شان به برنده جایزه مربوط می شود شرکت داشتند. من به عنوان نماینده سازمان حقوق بشر ایران که در زمینه حقوق دانشجویان زندانی فعالیت داریم ، دعوت شده بودم و بجز سه نفر ازاعضای کمیته، تنها کسی بودم که در این مراسم سخنرانی کردم. البته مراسم اهدای جایزه که در ماه فوریه همزمان با فستیوال دانشجویی تروندهایم برگزار خواهد شد فرق خواهد داشت و در آن مراسم احتمالا نماینده گانی از دولت و احزاب سیاسی مختلف دعوت خواهند شد.‏
  پیامی که وزیر امور خارجه در مورد مجید توکلی داده است چیست؟ 
 وزیر امور خارجه نروژ و چند نفر دیگر از از سران احزاب سیاسی و نهاد های مدنی و حقوق بشری در مورد انتخاب مجید پیام هایی فرستادند. البته  هیچیک از این افراد در این مراسم حضور نداشتند و دعوت هم نشده بودند. وزیر امور خارجه نروژ هم تنها یکی از بیش از ده نفری بود که در مورد مجید پیام داد. این نشان میدهد که مجید توکلی فردی شناخته شده است و از احترام بالایی برخوردار است. تمام کسانی که پیام فرستادند انتخاب مجید را تبریک گفتند و از این انتخاب ابراز خوشحالی کردند.‏
 بازتاب این خبر در نروژ چگونه بوده است؟ 
 این خبر در بیشتر خبرگزاری ها و روزنامه ها و سایت های اصلی رسانه های نروژ بازتاب داشته است. برگزار کنندگان ،از انعکاس گسترده این خبر ابراز شگفتی کردند. البته انتظار می رود که در ماههای آینده مجید توکلی توجه بیشتری بگیرد. پوسترهای مجید در سطح دانشگاه ها پخش خواهد شد و برنامه های مختلفی در مورد مجید توکلی و جنبش دانشجویی ایران برگزار خواهد شد.‏
 به نظر شما انتشار اخبار غیرصحیح در رابطه با احتمال تعطیلی سفارت نروژ در تهران همزمان با اهدای این جایزه غیردولتی به مجید توکلی ، با چه هدفی بوده است؟
پاسخ به این سوال قدری مشکل است. دلیل انتشار این خبر را باید از سردبیران ایسنا پرسید که چرا یک شایعه را بدون ارائه منبع موثقی منتشر میکنند.‏‏
اما بعید نیست که انتشار این شایعه همزمان با اهدای جایزه صلح دانشجویان به مجید توکلی در کشور نروژ، با اهداف سیاسی و جهت انحراف توجه رسانه ها از اهدا این جایزه دوسالانه به یک دانشجوی زندانی ایرانی بوده باشد.‏

مطالب مرتبط

Mammad Sahimie

درباره این موضوع و مسائل مربوطه با دکتر پیمان عارف بحث خوبی‌ در برنامه ایشان داشتم که در زیر میتوانید تماشا و گوش کنید. مانند همیشه از پیشنهادات و انتقادات سازنده شما بهره خواهم برد.

درباره عدالت اجتماعی با زبان سوسیالیسم سخن بگوید.

به نظرم شکست مهم روشنفکری دینی ما از دهه هشتاد به بعد هم همین‌جا رخ داد. مسئله‌ای که می‌توانست یک پروژه بزرگ فکری باشد، به تدریج در سیاست روز حل شد. بحث «دین و مدرنیته» کم‌کم جای خود را به بحث‌های جناحی داد؛ مسئله الهیات، اخلاق و انسان‌شناسی سیاسی زیر سایه اصلاح‌طلبی قرار گرفت؛ و روشنفکر دینی در مواردی به جای اینکه مستقل از قدرت، حتی قدرتی که دوستش دارد، بایستد، به ذخیره نظری یک جریان سیاسی بدل شد. این معامله دیر یا زود هزینه دارد. سیاستمدار از روشنفکر زبان می‌گیرد، اعتبار می‌گیرد، مفاهیم می‌گیرد و بعد که شرایط عوض شد، همان روشنفکر را کنار می‌گذارد. عجیب نیست که بخشی از همان کسانی که زمانی از روشنفکران دینی بهره می‌بردند، امروز آنان را آماج طعن قرار می‌دهند. باری، خطای اصلی آن نسل همین بود که گمان کرد مسئله دین با پیروزی یک جناح سیاسی حل می‌شود. حال آنکه سیاست می‌رود و پرسش الهیاتی باقی می‌ماند.

توده‌ها با دفاع از ساختارهای حاکمیت طبقاتی مخدوش نمی‌شود؟

۱. در ایتدا با مفهوم امنیت آغاز می‌کنیم و در ادامه به این‌موضوع‌ ورود می‌کنیم؛ زمانی که برای تبیین مفهوم «امنیت ملی» به نظریه‌پردازان کلاسیک بورژوازی و تئوریسین‌های حفظ وضع موجود (مانند مورگنتا و مرشایمر) پناه می‌بریم، آیا مرزهای میان دفاع از جان و زیستِ توده‌ها با دفاع از ساختارهای حاکمیت طبقاتی مخدوش نمی‌شود؟