مترجم علی سرداری

«اسرائیل ما را مجبور به این کار کرد»: یک تغییر عمده در حزب دموکرات ایالات متحده

جو بایدن، دموکرات طرفدار اسرائیل، در حال سخنرانی در کنفرانس کمیته امور عمومی آمریکا و اسرائیل (آیپک) در واشنگتن در سال ۲۰۱۶ (عکس از خبرگزاری فرانسه)
لندن – القدس العربی: دانیل سامت، نویسنده آمریکایی و محقق مؤسسه امریکن انترپرایز، شاهد تغییر قابل توجهی در حزب دموکرات آمریکا نسبت به اسرائیل است.
او در مقاله‌ای تحلیلی در واشنگتن پست با عنوان «اسرائیل ما را مجبور به انجام این کار کرد: حزب دموکرات مسیر جدیدی را در پیش می‌گیرد» ادعا می‌کند که مبارزات انتخاباتی این حزب برای انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۸ به شکلی بی‌سابقه خصمانه علیه دولت یهود خواهد بود.
به گفته او، اگرچه هنوز تا انتخابات مقدماتی فاصله زیادی باقی است، تعدادی از نامزدهای بالقوه—به‌ویژه با توجه به تنش‌های منطقه‌ای مرتبط با جنگ علیه ایران—لحنی تندتر و انتقادی‌تر نسبت به اسرائیل، متحد سنتی ایالات متحده، اتخاذ کرده‌اند.
نویسنده مواضع چهره‌های برجسته حزب، مانند گوین نیوسام را بررسی می‌کند؛ کسی که با توصیف اسرائیل به عنوان «دولت آپارتاید» جنجال آفرید و سپس تا حدی از موضع خود عقب‌نشینی کرد، هرچند همچنان به انتقاد از بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، ادامه می‌دهد. او اشاره می‌کند که تشخیص مرز میان مخالفت با نتانیاهو و سیاست‌های او و مخالفت با خود اسرائیل دشوار شده است.
این محقق همچنین به الکساندریا اوکازیو-کورتز، فعال دموکرات، اشاره می‌کند که پا را فراتر گذاشته و اسرائیل را به ارتکاب «نسل‌کشی» در نوار غزه متهم کرده و مخالفت خود با کمک‌های نظامی آمریکا به اسرائیل.—even کمک‌های مربوط به دفاع از خود—را اعلام کرده است.
او استدلال خود را با آمار نظرسنجی‌هایی تقویت می‌کند که نشان‌دهنده کاهش شدید حمایت دموکرات‌ها از اسرائیل و افزایش همدردی با فلسطینی‌ها، به‌ویژه در میان جوانان است. طبق نظرسنجی NBC News که در ماه مارس گذشته منتشر شد، ۶۷ درصد از دموکرات‌ها از حقوق فلسطینی‌ها حمایت می‌کنند، در حالی که تنها ۱۷ درصد طرفدار اسرائیل هستند. همچنین تنها ۱۳ درصد از آنها نگاه مثبتی به اسرائیل دارند، در حالی که این رقم در سال ۲۰۲۳، ۳۴ درصد بود.
نویسنده تأکید می‌کند که این دگرگونی محدود به گفتمان سیاسی نیست و در سطح جامعه نیز دیده می‌شود؛ جایی که تظاهرات طرفدار فلسطین، شعارهای «فلسطین آزاد» و نمادهایی مانند چفیه در میان محافل مترقی رواج بیشتری یافته است.
مقاله همچنین به مواضع سایر نامزدهای احتمالی، مانند روبن گالگو و کریس مورفی، اشاره می‌کند که اسرائیل را مسئول تشدید تنش با ایران دانسته‌اند. سناتور کریس مورفی—که گفته می‌شود خود را برای نامزدی ریاست‌جمهوری آماده می‌کند—در سخنرانی خود درباره عملیات «خشم حماسی» (جنگ با ایران) گفت: «اسرائیل ما را مجبور به ورود به آن کرد»، که نشان‌دهنده تغییری در اولویت‌های حزب است.
حتی چهره‌های یهودی حزب—مانند جی. بی. پریتزکر و رام امانوئل—نیز مواضع محتاطانه‌تری نسبت به اسرائیل اتخاذ کرده‌اند، از جمله فاصله گرفتن از گروه‌های لابی طرفدار اسرائیل مانند آیپک.
دموکرات‌های یهودی که درگیر بحث درباره نامزدهای بالقوه انتخابات مقدماتی ۲۰۲۸ هستند، حمایت خود از اسرائیل را محدود کرده‌اند. جی. بی. پریتزکر، فرماندار ایلینوی و از حامیان مالی سابق آیپک، ماه گذشته از این سازمان فاصله گرفت و به آسوشیتدپرس گفت: «آیپک سازمانی نیست که من امروز بخواهم بخشی از آن باشم.» او همچنین از نتانیاهو و دولتش انتقاد کرد. به همین ترتیب، رام امانوئل، شهردار سابق شیکاگو و از نامزدهای احتمالی ۲۰۲۸، ماه گذشته از آیپک فاصله گرفت و به شدت از نتانیاهو انتقاد کرد.
نویسنده اشاره می‌کند که کمیته ملی دموکرات‌ها این ماه قطعنامه‌ای را بررسی خواهد کرد که به‌طور مشخص از آیپک انتقاد می‌کند و می‌گوید «نفوذ بی‌مورد» این سازمان بر «دولت‌های خارجی» می‌تواند «توانایی مقامات منتخب برای نمایندگی دیدگاه‌های موکلان خود را محدود کند.»
جاش شاپیرو، فرماندار پنسیلوانیا، یک استثنای نسبی است؛ دموکراتی یهودی که به عنوان نامزد بالقوه ۲۰۲۸ مطرح است. شاپیرو احتمالاً هنوز از این موضوع ناراحت است که ستاد انتخاباتی کامالا هریس او را به دلیل حمایت قوی‌اش از اسرائیل به عنوان معاون خود نپذیرفت. با این حال، او اخیراً در پادکست‌های مترقی از اسرائیل دفاع کرده است. به نظر می‌رسد او امروز در حزب دموکرات منزوی شده است.
نویسنده این وضعیت را با مواضع گذشته رهبران دموکرات مانند جو بایدن و باراک اوباما مقایسه می‌کند؛ رؤسای جمهوری که حمایت بیشتری از اسرائیل نشان می‌دادند. او یادآوری می‌کند که بایدن در سال ۲۰۱۹ گفته بود «یک رسوایی بزرگ» خواهد بود اگر کمک‌های نظامی آمریکا به اسرائیل به پایبندی آن به دستورالعمل‌های واشنگتن مشروط شود. یازده سال پیش از آن، باراک اوباما در نخستین کارزار انتخاباتی خود در کنار دیوار ندبه دعا کرد. دیگر چهره‌های برجسته دموکرات، از جمله جان کری و بیل کلینتون، نیز در مسیر نامزدی حزب خود از حامیان سرسخت اسرائیل بودند.
نویسنده در پایان می‌گوید محکومیت اسرائیل توسط چندین نامزد بالقوه دموکرات در سال ۲۰۲۸ بسیار قابل توجه است. امروز، طرفداری از اسرائیل در حزب دموکرات به معنای حرکت برخلاف جریان غالب است.

مطالب مرتبط

Mammad Sahimie

درباره این موضوع و مسائل مربوطه با دکتر پیمان عارف بحث خوبی‌ در برنامه ایشان داشتم که در زیر میتوانید تماشا و گوش کنید. مانند همیشه از پیشنهادات و انتقادات سازنده شما بهره خواهم برد.

درباره عدالت اجتماعی با زبان سوسیالیسم سخن بگوید.

به نظرم شکست مهم روشنفکری دینی ما از دهه هشتاد به بعد هم همین‌جا رخ داد. مسئله‌ای که می‌توانست یک پروژه بزرگ فکری باشد، به تدریج در سیاست روز حل شد. بحث «دین و مدرنیته» کم‌کم جای خود را به بحث‌های جناحی داد؛ مسئله الهیات، اخلاق و انسان‌شناسی سیاسی زیر سایه اصلاح‌طلبی قرار گرفت؛ و روشنفکر دینی در مواردی به جای اینکه مستقل از قدرت، حتی قدرتی که دوستش دارد، بایستد، به ذخیره نظری یک جریان سیاسی بدل شد. این معامله دیر یا زود هزینه دارد. سیاستمدار از روشنفکر زبان می‌گیرد، اعتبار می‌گیرد، مفاهیم می‌گیرد و بعد که شرایط عوض شد، همان روشنفکر را کنار می‌گذارد. عجیب نیست که بخشی از همان کسانی که زمانی از روشنفکران دینی بهره می‌بردند، امروز آنان را آماج طعن قرار می‌دهند. باری، خطای اصلی آن نسل همین بود که گمان کرد مسئله دین با پیروزی یک جناح سیاسی حل می‌شود. حال آنکه سیاست می‌رود و پرسش الهیاتی باقی می‌ماند.

توده‌ها با دفاع از ساختارهای حاکمیت طبقاتی مخدوش نمی‌شود؟

۱. در ایتدا با مفهوم امنیت آغاز می‌کنیم و در ادامه به این‌موضوع‌ ورود می‌کنیم؛ زمانی که برای تبیین مفهوم «امنیت ملی» به نظریه‌پردازان کلاسیک بورژوازی و تئوریسین‌های حفظ وضع موجود (مانند مورگنتا و مرشایمر) پناه می‌بریم، آیا مرزهای میان دفاع از جان و زیستِ توده‌ها با دفاع از ساختارهای حاکمیت طبقاتی مخدوش نمی‌شود؟

مطالب پربازدید

مقاله