اعضا و علاقمندان نهضت آزادی ایران خارج از کشور بمناسبت درگذشت نلسون ماندلا، بیانیه ای تحلیلی منتشر نمودند. در بخشی از این بیانیه آمده است : “ وقتی متولیان دین که باید منادیان اخلاق و ایثارباشند، دکاندار دنیا می گردند، پرچم عدالت توسط آزادگانی برافراشته می گردد که به جای حرف و حدیث، با عملشان ارزشهای اخلاقی را برای مردم تعریف می کنند. ماندلا چوبه های دار به پا نکرد، قلم ها را نشکست و زبانها را ندوخت و زندانها را انباشته نکرد، او تسویه های خونین به راه نینداخت و ملتش را متفرق و آواره و اسیر نساخت، مبلغ دینی نبود، اما کار دینی کرد.”
به گزارش ندای آزادی متن کامل این بیانیه بشرح زیر است :
مراسم خاکسپاری ماندلا با شرکت ۹۱ تن از سران و مقامات برجسته کشورهای جهان سرانجام به پایان رسید و پرونده آزاد مرد گمنامی از جنوب آفریقا، که با استقامت پولادین در برابر سختی ها، وارائه اخلاق کم نظیرش دررفتار با دشمنان جلوه کرد بسته شد. اینک خاطره بزرگمردی که مناسبات جدیدی دردنیای سیاست بنا گذاشت و به شهرت و محبوبیتی فراگیر درسراسر جهان رسید، به عنوان شخصیت بزرگ قرن ۲۱ و نماد صلح و آشتی، برای ما و نسل فردا باقی مانده است.
بی شک مبارزات ملت آفریقای جنوبی و مجاهدت های خستگی ناپذیر ماندلا از “حجت های خدا”، به معنای دلیل و سند و مدرکی برای اثبات پیروزی حق بر باطل، محسوب می شود که برای ملت های تحت ستم و اسیر انواع آپارتایدهای قومی، نژادی، طبقاتی، جنسیتی، دینی و مذهبی بسیار امید بخش است.
آیا تسلیم و تمکین استثمارگران رژیم آپارتاید به حاکمیت ملتی که از حق رای و ابتدائی ترین حقوق مدنی محروم بودند و حضور ۴ نخست وزیر انگلیس و ۴ رئیس جمهور آمریکا در مراسم بزرگداشت ماندلا و سخنان و ستایش آمیزبی نظیرآنان، که بعضا در دهه های گذشته از حامیان رژیم آپارتاید محسوب می شدند، حجتی برای ملت های استبداد زده نیست؟
آنچه آن جوان احساسی و چریک مسلح پر جوش و خروش و سخت سر را تبدیل به ماندلای محبوب، مسالمت جو و مبتکر شیوه ای نوین در مناسبات قدرت برای تامین منافع ملی کرد، ۲۷ سال زندانی بود که او را آبدیده ساخت وبه بلوغ سیاسی رساند. اگررهبران جوامع در حال گذر در زندانها ساخته می شوند، آیا این تجربه “حجتی” برای ملت ما نیست که رهبران جوانی را در مدرسه زندان سرمایه گذاری کرده است که چشم و چراغ آینده ملت به شمار می روند؟
ماندلا با جلب توافق یارانش، پس از دهه ها تحریم مذاکره با دشمن و تابوئی که برای خود ساخته بودند، نشان داد با حفظ اصول و ارزش ها همواره می توان تاکتیک های مختلفی برای تامین منافع ملی اتخاذ کرد. او پس از یک عمر مبارزه قهرآمیز چریکی توانست با تحولات جهانی و تغییر گفتمان سیاسی حاکم برافکار عمومی دنیا همراه شود و ملتش را به مقصد برساند. آیا چنین قابلیت انعطاف و تدبیربه تناسب شرایط، برای کسانی که بر دگم های خودساخته و تعصب آمیزهمچنان پای می فشارند حجتی نیست؟
اینک دنیا خیره شگفتی های شخصیت ماندلا شده و از نقش یک ملت، با هزاران شهید و زندانی و دهها رهبر برجسته که از میان آنان ماندلا همچون گلی در گلستانی روئید غافل شده است، ملتی که چندین دهه تبعیض و تحقیر و تهدید و تیرباران را تحمل کرده و این “حجت ” را تحقق بخشیده که خدا باورمندان به ارزشهای برتر را که عمل شایسته کنند، بر مقدرات سرزمین خویش حاکم خواهد ساخت و امنیت و آسایش را جایگزین ترس و نگرانی آنها خواهد کرد(سوره نور ۵۵).
تجلیل فوق العاده مردم جهان از ماندلا، بیش ازمجاهدت ها و مقاومت های ۲۷ ساله او در زندان ، شگفتی های انسانی اوست، آنچه دنیا را به ادای احترام کم نظیردر برابر این مرد واداشت، نجات کشورش از فروپاشی از طریق همبستگی ملی میان سیاه و سفید، دوست و دشمن، موافق و مخالف و سعه صدر، کرامت نفس و بزرگمنشی اخلاقی او بود.
وقتی متولیان دین که باید منادیان اخلاق و ایثارباشند، دکاندار دنیا می گردند، پرچم عدالت توسط آزادگانی برافراشته می گردد که به جای حرف و حدیث، با عملشان ارزشهای اخلاقی را برای مردم تعریف می کنند. ماندلا چوبه های دار به پانکرد، قلم ها را نشکست و زبانها را ندوخت و زندانها را انباشته نکرد، او تسویه های خونین به راه نینداخت و ملتش را متفرق و آواره و اسیر نساخت، مبلغ دینی نبود، اما کار دینی کرد. او با ترک قدرت پس از دوران ریاست جمهوری به جاخوش کردگان در جاه و جلال نشان داد حکومت بر دلهای مردم بهترو باقی تراست. و چنین شد که ماندلا قدیسی سکولار لقب گرفت که بیش از یکصد جایزه جهانی، از جمله صلح نوبل ودکترای افتخاری بیش از ۵۰ دانشگاه معتبر را دریافت کرد و رئیس سازان ملل او را به عنوان بزرگترین خدمتگزار به صلح جهانی در این قرن ستود.
ملت ایران نیز پیش از ملت آفریقای جنوبی، از انقلاب مشروطیت تاکنون برای استقرار قانون و عدالت و آزادی تلاش میکند، پندآموختن و عبرت گیری از نیک و بد عملکرد ملت های دیگر، ما را در تصحیح خطاها و تغییرشیوه های به کار رفته که موجب طولانی شدن مسیرمبارزه شده است مدد می رساند. اگر مردمانی قبائلی بر نظامی سرکوبگرغلبه کرده و بر مقدرات خویش مسلط شدند، چنین آینده ای از ملتی که مقارن با تاسیس نظام آپارتاید در آفریقای جنوبی با حمایت بریتانیا، با ملی کردن صنایع نفتی خویش و اخراج اتباع انگلیسی به پیروزی رسید دور از انتظار نیست.
این وعده خداست که ملت های به استضعاف کشیده شده را در صورت صبر و استقامت و پایبندی به ارزش های اخلاقی بر سرنوشت خویش مسلط می سازد.
اعضاء و علاقمندان نهضت آزادی ایران در خارج کشور
۲۶ آذرماه ۱۳۹۲، ۱۷ دسامبر ۲۰۱۳
