ارتباط غیرمستقیم تهران و واشنگتن بوده است.

فرستاده ترامپ در دوحه: آمریکا دیگر نمی‌خواهد ضامن همیشگی امنیت خاورمیانه باشد؛ تغییر حکومت‌ها با مداخله نظامی اشتباه بوده است

🔹 تام باراک، سفیر آمریکا در ترکیه و نماینده ویژه دونالد ترامپ در امور سوریه و عراق، در سخنرانی خود در مجمع جهانی امنیت در دوحه قطر، از ضرورت تغییر اساسی سیاست آمریکا در خاورمیانه سخن گفت و تأکید کرد که واشنگتن دیگر نمی‌خواهد نقش ضامن دائمی امنیت کشورهای منطقه را بر عهده داشته باشد.
🔹 باراک در این نشست که روز سه‌شنبه ۲۸ مهر برگزار شد، گفت مدل سنتی روابط آمریکا با کشورهای خاورمیانه، یعنی «امنیت در برابر نفت»، دیگر با واقعیت‌های امروز سازگار نیست. به گفته او، آمریکا قصد خروج از منطقه را ندارد، اما کشورهای خاورمیانه باید مسئولیت بیشتری در تأمین امنیت خود بپذیرند و به جای اتکای کامل به واشنگتن، همکاری‌های منطقه‌ای را گسترش دهند.
🔹 یکی از مهم‌ترین بخش‌های سخنان باراک درباره ایران بود. او تأکید کرد که آمریکا همچنان خواهان دستیابی به توافقی مسالمت‌آمیز با تهران است و از تلاش‌های میانجی‌گرانه قطر، عمان، سوئیس و پاکستان حمایت می‌کند. به گفته او، مانع اصلی توافق، بی‌اعتمادی عمیق میان دو طرف و اختلاف بر سر این است که کدام طرف باید نخستین امتیاز را بدهد.
🔹 باراک همچنین در اظهارنظری قابل‌توجه گفت که ایران را یک «رژیم شرور» نمی‌داند، هرچند سپاه پاسداران را یک طرف متخاصم توصیف کرد. این موضع در شرایطی مطرح می‌شود که دولت ترامپ همچنان به عملیات نظامی و فشار اقتصادی علیه ایران ادامه می‌دهد و برخی مقام‌های آمریکایی و اسرائیلی از تشدید حملات سخن می‌گویند.
🔹 فرستاده ترامپ همچنین از سابقه مداخلات نظامی آمریکا در خاورمیانه انتقاد کرد و گفت تلاش واشنگتن برای تغییر حکومت‌ها در کشورهای دیگر بارها به نتایج نامطلوب منجر شده است. با این حال، هنگامی که از او پرسیده شد آیا جنگ کنونی آمریکا و اسرائیل علیه ایران نیز اشتباه بوده است، پاسخ داد که نمی‌داند. او به این ترتیب از محکوم کردن صریح جنگ جاری خودداری کرد.
🔹 درباره یمن نیز باراک گفت آمریکا به حمایت لجستیکی از عربستان در مقابله با حوثی‌ها ادامه می‌دهد، اما اعزام نیروهای زمینی آمریکایی به یمن را اقدامی بی‌فایده دانست. این اظهارات در شرایطی مطرح شده که درگیری‌ها در یمن تشدید شده و امنیت مسیرهای کشتیرانی و زیرساخت‌های انرژی منطقه همچنان با تهدید روبه‌رو است.
🔹 هم‌زمان، ماجد الانصاری، سخنگوی وزارت خارجه قطر، تأیید کرد که تبادل پیام میان ایران و آمریکا از طریق میانجی‌ها همچنان ادامه دارد. او گفت علنی نشدن جزئیات مذاکرات نباید به معنای توقف تلاش‌های دیپلماتیک تلقی شود. قطر در ماه‌های اخیر یکی از مسیرهای مهم ارتباط غیرمستقیم تهران و واشنگتن بوده است.
🔹 اهمیت سخنان باراک در این است که در داخل دولت ترامپ، هم‌زمان با ادامه جنگ و محاصره دریایی ایران، دیدگاهی نیز مطرح می‌شود که بر محدود کردن مداخلات نظامی، افزایش مسئولیت کشورهای منطقه و دستیابی به توافق دیپلماتیک تأکید دارد. با این حال، هنوز روشن نیست این دیدگاه تا چه اندازه بر تصمیمات نهایی ترامپ، به‌ویژه درباره احتمال تشدید جنگ پس از انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا، تأثیر خواهد گذاشت.
🔹 پرسش اصلی این است که آیا سخنان باراک نشانه تغییر تدریجی رویکرد واشنگتن به خاورمیانه است یا صرفاً بیان دیدگاهی متفاوت در دولتی که همچنان گزینه نظامی را علیه ایران دنبال می‌کند؟ پاسخ به این پرسش به تصمیمات عملی دولت ترامپ در هفته‌های آینده بستگی خواهد داشت.
🔗 منبع: الجزیره، گزارش سخنان تام باراک در دوحه (https://www.aljazeera.com/news/2026/10/20/us-leaving-oil-for-security-approach-not-middle-east-envoy-tom-barrack)
◼️@NIACNews
Al Jazeera (https://aljazeera.com/news/2026/10/20/us-leaving-oil-for-security-approach-not-middle-east-envoy-tom-barrack)
US leaving oil-for-security approach, not Middle East: Envoy Tom Barrack
Barrack highlights limits of US interventions, admitting past regime changes in the Middle East were often mistakes.

مطالب مرتبط

محمد جمیل احمد ،نویسندهٔ سودانی:مترجم علی سرداری

بنابراین، این معضل دائماً در حال تجدید خواهد بود، زیرا گروه‌های اسلام‌گرای سیاسی دربارهٔ رویکرد خود به دولت و حکومت تلاش و مانور می‌کنند، تا زمانی که به نظریه‌های ایدئولوژیک مودودی و سید قطب پایبند باشند. این بدان معناست که کاربردهای.

فسانه نجاتی

این فاصله را نمی‌توان صرفاً با نیت‌خوانی توضیح داد. از بیرون نمی‌توان با اطمینان گفت که هرکس معیارهای دوگانه دارد، آگاهانه دروغ می‌گوید یا از ابتدا قصد فریب داشته است. تعصب، ترس، فشار جمعی و عادت‌های فکری ممکن است بی‌آنکه فرد متوجه باشد، داوری او را محدود کنند. اما توضیح این سازوکارها نباید به رفع مسئولیت بینجامد. شناخت امکان خودفریبی باید ما را نسبت به شیوه‌ی دفاع از باورهایمان هوشیارتر کند، نه اینکه پیامدهای آن را بی‌اهمیت جلوه دهد.