ملی مذهبی _ در هفتهای که گذشت، موج بلند اعدامها در سراسر کشور ادامه یافت؛ موجی که تنها در ده روز نخست آذرماه نزدیک به صد زندانی را به کام چوبههای دار سپرد. دو نفر آنها زن بودند؛ و یکی از این اعدامها نیز آشکارا با هدف ایجاد رعب و هراس عمومی در ملاءعام اجرا شد.
با احتساب این موارد، شمار اعدامها از ابتدای سال ۱۴۰۴ تاکنون به ۱۵۶۴ مورد رسیده است؛ رقمی بیسابقه در سه دهه اخیر که بهروشنی از گسترش سیستماتیک خشونت قضایی ـ امنیتی و تشدید چرخه سرکوب در ماههای گذشته حکایت دارد.
بنا بر خبری که در هفته گذشته منتشر شد، احسان افرشته و مهدی فرید، دو زندانی سیاسی محکومبهاعدام با اتهام «جاسوسی برای اسرائیل»، پس از انتقال به بخشهای امنیتی زندانها در وضعیتی شدیداً مخاطرهآمیز قرار گرفتهاند و بیم آن میرود که اجرای حکم آنان در آیندهای نزدیک صورت گیرد. از دهم اردیبهشت ۱۴۰۴ تاکنون، جمهوری اسلامی دستکم دوازده نفر را به اتهام «افساد فیالارض» و «محاربه» از طریق جاسوسی برای اسرائیل ـ بر اساس ماده ششم «قانون مقابله با اقدامات رژیم صهیونیستی علیه صلح و امنیت» ـ اعدام کرده است.
در میان این پروندهها، وضعیت احسان فریدی، دانشجوی ۲۳ ساله اهل تبریز، بهطور خاص تکاندهنده است. او که به اتهام آزادیخواهی در معرض حکم اعدام قرار گرفته، نخستین بار در اسفند ۱۴۰۲ بازداشت شد. اتهام اولیهاش «تبلیغ علیه نظام» بود؛ ده روز در بازداشتگاه اطلاعات تحت بازجویی قرار گرفت، سپس با وثیقه آزاد شد و بعداً به شش ماه حبس محکوم گردید. با اینحال، ماجرا در همینجا پایان نیافت. او در ۲۹ خرداد ۱۴۰۳، پس از احضار به شعبه ۱۵ دادگاه عمومی و انقلاب تبریز برای پروندهای جدید، بار دیگر بازداشت شد. بازپرس پرونده از او خواسته بود که اتهامات را بپذیرد تا پرونده مختومه شود، اما احسان فریدی نپذیرفت. پس از چند جلسه دادگاه، عنوان اتهامی او از «محاربه» به «افساد فیالارض» تغییر یافت و در نهایت، دادگاه انقلاب حکم اعدام او را در بهمن ۱۴۰۳ صادر کرد.
اکنون، در آستانه روز دانشجو، جان این دانشجوی زندانی در معرض تهدیدی جدی قرار دارد. کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در اطلاعیه هفتگی خود با اشاره به وضعیت احسان فریدی، یاد تمامی جانباختگان راه آزادی ـ بهویژه دانشجویانی که قربانی «ناپدیدسازی قهری» شدهاند، از جمله سعید زینالی که در حمله به کوی دانشگاه در سال ۱۳۷۸ ناپدید شد ـ را گرامی داشته و تأکید کرده است: «از ۱۶ آذر سال ۱۳۳۲ تاکنون، دانشگاه همچنان قلب تپنده و پیشتاز مبارزه با دیکتاتوری بودهاست.»
علیرغم افزایش کمسابقه اعدامها، تشدید فشار بر زندانیان سیاسی و خطر قریبالوقوع اجرای احکام جدید، مقاومت در برابر دستگاه اعدام جمهوری اسلامی ادامه دارد. کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» که هماکنون در ۵۵ زندان کشور جریان دارد، در برابر سیاست مرگ میکوشد صدای اعتراض و همبستگی اجتماعی و در یک کلام، زندگی را زنده نگه دارد.
