هلاله موسویان، وکیل احمدرضا جلالی، در تشریح اشکالات حقوقی پرونده احمدرضا جلالی، گفت که “مهمترین و برجستهترین اتهام یا جرم منتسب به ایشان بحث انتقال اطلاعات دانشمندان هستهای است. در این خصوص بارها دلایل متعددی را عنوان کردیم که این موضوع را رد میکند. چیزی که عنوان شده و قبول دارند، این است که اولین بار با دو شخص اروپایی به لحاظ کاری و به عنوان همکاری علمی با دکتر جلالی در بهار سال ۸۹ ارتباط میگیرند. شهید علی محمدی در دیماه ۸۸ به شهادت رسیدند. این از لحاظ زمانی مشخص است، قبل از این که ارتباطی با آنها برقرار شود ترور ایشان انجام شده است. و در واقع سالبه به انتفا موضوع است” (نیازی به اثبات ندارد).
وکیل احمدرضا جلالی در ادامه گفت: “اعلام صریح حفاظت اطلاعات وزارت دفاع در حوالی سال ۱۳۸۳ گویای آن است که سازمانهای گوناگون خارجی نام و مشخصات دانشمندان هستهای را منتشر کرده و آنها در معرض تهدید و خطر جدی هستند”.
او گفت که سازمان مجاهدین خلق هم “در خبری اسامی این دانشمندان هستهای را منتشر کردند. تمام این موضوعات قبل از بهار ۸۹ و ارتباط دکتر جلالی با آن دو عامل اروپایی است که آنها را عضوی از موساد میدانند”.
این وکیل دادگستری اضافه کرد که “هیچگونه مدرک و مستندی که آنها منتسب به موساد هستند در پرونده موجود نیست. دکتر جلالی میگوید عوامل اروپایی بودند و بعد صحبت با آنها را به دلیل بحث ترس این مسئله را به صورت کتبی اعلام نکرد”.
محمدحسین ساکت، وکیل احمدرضا جلالی گفت که در اوایل این پرونده “قناعتکار بازپرس محترم شعبه اول اوین (شهید مقدس) با شمول اتهام و اینکه مصداق ماده ۲۸۶ قانون اسلامی است مخالفت کرد و و جاسوسی را افساد فی الارض ندانست”.
احمدرضا جلالی که در استکهلم زندگی میکرد در سال ۱۳۹۵، در جریان سفر به ایران دستگیر شد. در آبان ۱۳۹۶ با اتهام افساد فیالارض از طریق جاسوسی به اعدام محکوم شد.
محمدحسین ساکت گفت در جریان پرونده “چند نامه به مقامات” نوشته است. او گفت “از نظر حقوقی و شرعی بنده صحبتهای خود را کردهام. به هر دلیلی ترتیب اثر داده نشده، کاری ندارم.”
او ادامه داد که “تا جایی که پرونده را دیدم آقای جلالی فقط یک کوتاهی کرده و این موضوع را به خودشان هم گفتم. قصور (نه تقصیر) او این است که وقتی از جلسه مذاکره با آن دو نفر که [ادعا میشود جاسوس اسرائیل بودند] زیر بار تطمیع و تهدید قرار نگرفته باید به صورت کتبی به وزارت محترم اطلاعات خبر میداد. حتی باید به صورت کتبی به سپند (جایی که سالهای سال به عنوان یک فرد معتمد و متخصص با وزارت دفاع همکار کرده است، اطلاع میداد. ایشان گفت از ترس اینکار را انجام ندادم. گفتم اشتباه کردی و همان وقت باید اطلاع میدادی”.