نگارنده در میان بازیگران سیاسی مختلفی که در ربع قرن گذشته و از نزدیک با آنان در تماس بوده، کمتر سیاستمداری را به هوشمندی و دانش و اطلاعات یزدی میشناسد؛ آنکه اطلاعات «بهروز»ی از مسائل سیاسی ایران و جهان دارد و کوشیده همواره در جریان آخرین رویدادها و نظرات باشد. بهعنوان یک شاهد، در جریان سفری مشترک با ایشان به افغانستان در سال ۱۳۸۶، از زمان سفر در هواپیما برای مطالعه کتابی از هنری کسینجر به زبان انگلیسی سود جست.
عدم دعوت از مولوی عبدالحمید بار دیگر از نوع نگاه هسته اصلی قدرت در جمهوری اسلامی به مقومها و مؤلفههای تأمین امنیت ملی رونمایی کرد. آنجا که امنیت پایدار و مبتنی بر اقتدار فرهنگی و افزایش میزان مشارکت اجتماعی و سیاسی و رضایت شهروندان از نظام، زیر سایه اقتدارگرایی در داخل کشور و تحتالشعاع موشک و ماجراجویی نظامی ـ امنیتی در چند صد کیلومتری مرزها قرار میگیرد.
