سه‌شنبه 28th ژانویه 2020 , ساعت: 08:01کد مطلب : 115820 نسخه قابل چاپ

حکومت با کفر می ماند و با ظلم نمی تواند

این حدیثی است از پیامبر اسلام .کسی که  همه هدف زندگی اش رفع کفر در عالم و گسترش دین بوده است.  این سخن هم پیش از اسلام بوده ، و هم پس از آن مسلمانان به هزاران زیان تکرارکرده اند. سوال آن است که چه گونه از نظر یک مومن حاکم کافر میماند ولی حاکمی که همه ابزار سرکوب را  از غل و زنجیر وجلادان خویخوار را دارد، و به آسانی می تواندصدای هرمعترضی را در گلو خفه کند ،ساقط می شود ، و این سقوط نه براثر حکم اخلاقی بلکه بر مبنای قواعد سیاسی است

بله ظالم سرکوب می تواندبکند، ولی ظلم مثل آب زیر پی است که نظام را می پوساند تا فرو ریزد .و این به دنبال دو مکانیسم است: یک ظالم هر روز مستبدتر می شود و کمتر تاب تحمل نظر مخالف را خواهد داشت. بهمین سبب کم کم انسان های  متفکر و صاحب نظر از اطرافش پراکنده می شوند. زیرا لازمه مشاورت و نظر دهی پخته استقلال است .در آخر تنها کسانی می مانند که ذوب در رهبر هستند. و آنان نیز دو دسته اند: یا نوکر صفتان زیرکی هستندکه تمام تلاششان در آن است که در یابند رهبر چه چیز را می پسندد تا هر لاطائلی باشد تحویل او بدهند . شعار اینان آن است که ما نوکر آقائیم نه نوکر بادمجان. یا کسانی که چنان احمق و نادانند که خود تفکری ندارند، و کله خالی آنان از گفته های رهبر پر است ،و مثل طوطی سخنان صاحبشان را تکرار می کنند . از این هر دو دسته ما امروزه شاهد حضور بسیاری از آنان در کنار آیت الله خامنه ای هستیم. از آیت الله مصباح یزدی و سردار رضایی ،تا آیت الله طائب و سردار نقدی. در نتیجه حکومت دچار دو عارضه خطرناک می شود

اول : در زمانی که جکومت دچار مشکل می شود کسی نیست که حاکم مستاصل را یاری کند 

 در همین یکی دو قرن آخر که هنوز در خاطره مردم است بارها شاهد آن بوده ایم. قاجارکه زمانی حکومت صفویه را زنده کرد ،با قتل  قائم مقام و امیر کبیر در چنبره امثال میرزا آقا خان نوری افتاد. و چون مشروطه رسید  اطراف محمد علی شاه واحمد شاه دولتمران آگاهی نبودند تا نگذارند آن سلسله با چنان حقارتی سرنگون شود . همین بلا دامن گیر دو پادشاه پهلوی شد. رضا شاهی که چنان قدرتی داشت که همه یاغیان را سرکوب کرد. ومهمتر با یاری دولتمردانش روحانیت نیرومند و رهبران مشروطه را خانه نشین کرد، و مدرنیزاسیون را در جامعه پیاده کرد، بیست سال بعد چنان تنها ماند، که آگر فروغی خانه نشین شده مطرود نبود احتمال انتقال سلطنت به ولیعهد ش هم نبود. و وقتی انگلستان با تحقیر اورا معزول و تبعید کرد، جامعه ساکت نگاه کرد ،و هیچ همدردی با او نشان نداد. . سرنوشت جانشینش محمد رضا شاه هم جز این نبود . در روزهای سختی چنان بی یاور شده بود که دست به دامن دشمن دیرینه اش جبهه ملی شد .و از میان آنان تنها بختیار حاضر به پذیرش مقام نخست وزیریش شد، آن هم به شرط آن که شاه ایران راترک کند

استاد سخن سعدی پادشاهان را چنین نصیحت می کند

پادشاهی کو روا دارد ستم بر زیر دست
دوستدارش روز سختی دشمن زور آورست

با رعیت صلح کن وز جنگ خصم ایمن نشین
زان که شاهنشاه عادل را رعیت لشکرست

 

  دوم : یارانش و طرفدارانش  ایمانشان را نسبت به حاکم سلب می شود . این بی اعتمادی بزرگترین آفت حکومت است . در همین ایام شاهدیم که روزگاری حتی مادرها فرزندان مخالف حکومتشان لو را می دادند ، و امروزه بسیاری از ماموران اانتظامی اگر لباس شخصی ها و ماموران مومن به نظام شاهدشان نباشند ،با مردم همدلی می کنند.  حتی بسیار می شنویم که قضات و اعضا دادگاه انقلاب به افراد اطلاع می دهند که ،مواظب باشید قرار است به دنبالتان بیاند . یا درادارات و سفارت خانه ها کارمندان با معترضین و مخالفین باملایمت و همدردی روبه رو می شوند، تا بگویند ما حزب اللهی نیستیم . اگر این جو هنوز قوت نگرفته دیر یا زود داستان زمان شاه تکرار خواهد شد. همه کسانی که از یکی دوسال پیش از انقلاب فعال سیاسی بودند، شاهد این همراهی ماموران با خودشان بودند

 سعدی در گلستان  شرح این انتقام گیری مردم از حاکم ظالم قدرتمند را در داستان شیرینی بیان می کند

حکایت بیست‌و‌یکم

مردم آزاری را حکایت کنند که سنگی بر سر صالحی زد درویش را مجال انتقام نبود سنگ را نگاه همی‌داشت تا زمانی که ملک را بر آن لشکری خشم آمد و در چاه کرد درویش اندر آمد و سنگ در سرش کوفت. گفتا تو کیستی و مرا این سنگ چرا زدی گفت من فلانم و این همان سنگست که در فلان تاریخ بر سر من زدی. گفت چندین روزگار کجا بودی گفت از جاهت اندیشه همی‌کردم، اکنون که در چاهت دیدم فرصت غنیمت دانستم 

 

فرو پاشی

 

 بی جهت نیست که به جز سرمستان قدرت و ذوب شدکان در ولایت ، نه تنها عامه مردم ، حتی  مقامات عالی رتبه حکومتی، هم می کویند دشمن اصلی حکومت نالیاقتی خود حکومتیان است. در جریان سقوط هواپیما آن چه را که دیری بود عوارضش دیده می شد آشکار شد.  مساله فقط نا کار آیی نظام و عدم مدیریت وحتی پنهانکاری و گفتن دروغ نبود بلکه ادامه این خطاها بود. اگر حتی در همین زمان حکومت به خطا و نا کار آییش اعتراف می کرد، و از مردم برای دروغ گوی هایش عذر می خواست ،و مثل همه کشورهای دیگر در هنگام بروز چنین فاجعه ای، عزای ملی اعلام می کرد و حکومت تا مرز رهبریت به عزاداری می پرداخت، مسلما جمعیت چنان خشمگین نمی شدند ،و برخی مشروعیت کل نظام را مورد حمله قرار نمی دادند. شرم آور نیست که کانادا پرچم خود را برای همدردی بااین قربانیان نیمه افراشته کند، و نخست وزیر کشور بارها درجمع خانواده قربانیان حضور بهم برساند، ولی نیروهای انتظامی  ایران به جماعتی که به اعتراض آمده اند حمله کند،و جمع وسیعی را دستگیر کند. ویا رهبر انقلاب با آن که می داند تمام دشمنانش شب وروز حکومت ایران را برای این خطاهایش سرزنش می کنند، در خطبه یک ساعتیش در نماز جمعه، تنهابه اشارتی با قربانیان اظهار همدردی کند. آن هم د رزمانی که می داند جامعه داغدار منتظر نظر او است, 

آقای خامنه ای باید تا چه حد از جامعه بریده باشد، ودر حلقه مداحانش محصور شده باشد، که نداند بخشی از جامعه چنان از اعمال او و حکومتش به جان آمده اند، که پاره ای از آنان در کینه ورزی هر مرز اخلاقی را زیر پاگذاشته اند و می گویند  سپاه آگاهانه هوا پیما را ساقط کرده است . و چون از آنان می پرسی وقتی سپاه و حکومت بهترین روزهایش را پس از ترور سلیمانی داشته، به چه دلیلی باید یک هواپیمای مسافربری را بزند وهمه دست آوردهای تبلیغاتیش را از بین ببرد، با خصلت دایی جان ناپلئونی هزاران داستان سر هم می بافند. یا برای فرار از پاسخ فهرستی از جنایات نظام را ردیف می کنند .از جمله کشتار   اخیر تظاهر کنندگان. آیا حکومتیان فراموش کرده اندکه در زمان انقلاب چه گونه از مصطفی خمینی ، که به مرگ طبیعی و از سر چاقی مرده بود، لقب شهید دادند ،و میلیون ها مردم را در عزای او بسیج کردند.در آمار کشته شدگان چنان مبالغاتی کردند که مردم را علیه ارتش بسیج کردند، و انحلال ارتش را خواستار شدند. چه گونه کسانی که تخصصشان تبلیغ وبسیج است و قرن هاتجربه شایعه پراکنی و جوسازی دارند فراموش کرده اندکه یک شایعه ودروغ بر آثر تکرار، آن هم با این همه رادیو وتلویزیون مزدور و فصای آزاد وغیر قابل کنترل اینترنتی ، به زودی برای بسیاری تبدیل به واقعیت می شود. آقای خامنه ای در آن سخنرانی چنان تمام ذهنش  برداشت تبلیغاتی از ترور سردار سلیمانی بود که اشاره ای به سیل بلوچستان نکرد .کاری که هر سیاستمدار کم تجربه ای هم می داند باعث جلب خاطر مردم می شود.  

 آیا تمام این ماجرا نشان نمی دهد اطراف اقای خامنه ای از مشاوران مستقل و صاحب اندیشه تهی شده ، و گوش های او از صدای مداحان چنان پر شده است ، که صدای دیگری نمی شنود . گویند فتحعلیشاه پس از شکست از روس ها ،بازهم چنان در محاصره همین گونه افراد بود که وقتی به خشم آمد و خواست شمشیرش را به عنوان تهدید و عزم انتقام گیری از نیام به در آورد، درباریانش روی دست و پایش افتادند که ، قربان شمشیرتان را نکشید، که اگر چنین کنید امپراتور روس وتمام خانواده اش نابود می شوند

 

 

   


حوزه :
برچسب ها :

مخاطبان محترم، سایت ملی-مذهبی از دریافت نظرات سازنده شما برای بهبود کیفیت مطالب استقبال می کند. انتقادهای شما و راهکارهایتان می تواند تحریریه سایت را در افزایش کیفیت مطالب کمک کند.

این سایت از نظر هویتی ملی-مذهبی ، اما از نظر حقوقی مستقل است.