تقی رحمانی

بازسازی اصلاحات یا بازی با اصلاحات

در حاشیه هجوم کارگزاران به عارف و خاتمی
چند روزی است که کارگزاران سازنندگی هجومی به عارف و شورای عالی سیاست گذاری منصوب خاتمی را شروع کرده اند.
این حملات برای چه است ؟اصلاح طلبی درون نظام در بن بست است.این بن بست متولی ندارد هر کس به دنبال تبرئه خویش است. استعفای موسوی لاری هنوز پذیرفته نشده است.
اصلاح طلبان گرد خاتمی به دنبال بازسازی اصلاح طلبی هستند که ابعاد ان روشن نیست. این جریان دو طیف را در خود دارد که طیف حزب اتحاد گرایش رادیکال تر آن هستند اما طیف دوم لاری و عارف به طور کلی دست بالا را دارند. در چنین حالتی حزب اتحاد هم به دلیل نداشتن میدان عمل نقش ترمز را بازی می کند که در طیف خاتمی این ترمز بن بست را بیشتر می کند. این بن بست نا خواسته،سیاست کارگزاران را تقویت می کند. چرا که بدنه اصلاح طلبی تشکیلاتی خاتمی با سران آن فاصله پیدا کرده است.
اما برنامه عارف کاندیدای شدن در سال 1400 است.کارگزاران هم به دنبال 1400 و داشتن کاندیدای خود هستند که آن فردعارف نیست.
کارگزاران برنامه شان هم حذف عارف است و هم کاستن نقش خاتمی تا به رهبری نظام نشان دهند که حاضرند راهبرد رهبری در مورد دو بال نظام را به رهبری خامنه ای اجرا کنند.
عارف هم تلاش می کند به رهبری نظام ثابت کنند که می تواند به عنوان بال اصلاح طلب رهبری نظام نقش بازی کند هم چنین با خاتمی هم همراه باشد.
موضع اخیر کرباسچی در نقد عارف و خاتمی اعلام نا کارامدی عارف ونقد ملاحظه کاری خاتمی در حق عارف که منجر به ریاست عنوان رئیس جبهه اصلاح طلبان شد در همین مسیر است.
اما به مواضع کرباسچی اگر دقت کنید او به کارنامه دولت روحانی را موفق می داند اگر روحانی موفق است پس اصلاح طلبی چه ایرادی دارد که کارگزاران می خواهند ان را اصلاح کنند. اگر روحانی موفق است چرا کف رای کارگزاران در انتخابات اخیر در تهران کمتر از 20000 هزار نفر است.
اما سوال محوری این است که این اختلاف میان دو طیف اصلاح طلب بازی با اصلاح طلبی است یا اصلاح اصلاح طلبی؟
تجربه تاریخی در این مورد به ما می گوید که رهبری نظام شرایط را در مسیری قرار داده است که به دنبال دو بال برای حکومت خود است. شاه دو حزب مردم و ایران نوین را به عنوان نمایش ازادی درون نظام سامان داد که کار هر دو حزب ابراز وفاداری به شاه بود. خامنه ای هم چنین می خواهد.
باید دید خامنه ای اصلا جایی برای کارگزاران و طیف عارف – خاتمی در این دو بال قائل است یا نه؟
به نظر می رسد که سپاه و قالیباف و طیف موتلفه و هم احمدی نژادی ها در نزد خامنه ای جایگاه بهتری از کارگزاران و طیف عارف دارند.
بدون حمایت جامعه مدنی که امروز نا امید از اصلح طلبان است.ایشان حتی همان نقشی که در سر دارند نمی توانند اجرا کنند.
مگر این که عرصه سیاست ایران دچار تغییری مهمی شود که ان وقت اوضاع متفاوت می شود.که اگر چنین شد در جایش به ان پرداخت
در این میان طیف رادیکال اصلاح طلب هم اگر توجه نکند در عمل می شود ابزار دست کارگزاران و عارف که کارنامه ای مناسبی ندارند. این دو طیف اصلاح طلب در ابتکارعمل قفل کرده اند، اما با هم دعوا راه انداخته اند
اقای عبدی در مقاله ای در روز نامه ایران به اصلاح طلبان می گوید باید هم در عرصه عمومی باشند وهم در ساخت قدرت، اما برای این هماهنگی زیست دوگانه که آقای خامنه ای فعلا ان را غیر ممکن کرده است وی راه حلی ارائه نمی دهد.
اقای خامنه ای جامعه مدنی و اصلاح طلبان را در تله نظام انداخته است. به نظر می رسد برای جلو گیری از انفعال و نا امیدی راه حل ممکن فعلی بازی در عرض است که راه بازی در طول را بگشاید که به ان می پردازیم

مطالب مرتبط

عبدالواحد كنعان: مترجم علی سرداری

با این حال، النّهوم با حملات شدید نهادهای مذهبی و سیاسی روبه‌رو شد؛ نهادهایی که اندیشه‌های او را تهدیدی برای قدرت و موجودیت خود می‌دیدند. او بارها با طرد اجتماعی و رسانه‌ای مواجه شد و نوشته‌هایش در محافل دانشگاهی و روزنامه‌نگاری وابسته به رژیم‌ها به حاشیه رانده شد. با وجود این، توانست نفوذ خود را از طریق انتشار مستقل و نوشته‌های انتقادی ماندگار حفظ کند.

منیر شفیق – اندیشمند و نویسنده سیاسی:مترجم علی سرداری

چندین سو تشدید شد: لزوم حل بحران تنگه هرمز، تشدید درگیری برای پایان دادن به محاصره بنادر ایران، کاهش محبوبیت داخلی، نزدیک شدن انتخابات میان‌دوره‌ای و تعمیق بحران اقتصادی در آمریکا و جهان.
علاوه بر این، ناامیدی تقریباً کامل از دستیابی به هدف اعلام‌شده جنگ ـ یعنی تغییر رژیم ـ نیز وجود داشت. این ناکامی نه تنها به دلیل مقاومت و انسجام رهبری ایران و وحدت مردم، بلکه به دلیل استقامت سیاسی و نظامی ایران در مدیریت جنگ و درگیری بود. همه این عوامل، رئیس‌جمهور آمریکا را وادار کرده است که یافتن نوعی توافق را بر بازگشت به جنگ ـ آن‌گونه که نتانیاهو می‌خواهد ـ ترجیح دهد؛ به‌ویژه پس از اصرار ترامپ مبنی بر اینکه هرگونه آتش‌بس یا توافق بعدی باید شامل لبنان و شاید غزه نیز باشد. این موضوع روابط میان ترامپ و نتانیاهو را تیره کرده است، چنان‌که در مکالمه تلفنی ماقبل آخر آنها آشکار شد.

جمال الطاهر محقق و متخصص رسانه‌ای تونسی در مونترال، کانادا:مترجم علی سرداری

در تاریخ تونس، یک پارادوکس دردناک تکرار می‌شود: بسیاری از چهره‌هایی که زندگی، اندیشه و مبارزه خود را وقف کشور کردند، در نهایت به انزوا، بدنامی، تبعید، زندان و گاهی حتی مرگ دچار شدند، پیش از آنکه بعدها به‌عنوان بخشی از وجدان ملی دوباره کشف شوند.