اولین حمله مخالفان فرانسوا اولاند به رئیس جمهور منتخب

همیشه پای ایران در میان است

  اولین انتقاد حزب مخالف اولاند به نام ایران ثبت شد. آن هم زمانی که تا آغاز کار رسمی ریاست جمهوری اولاند 2 ساعت بیشتر باقی نمانده است. اینجاست که می توان گفت همیشه پای ایران در میان است.

فرانسوا اولاند هنوز کار خود را آغاز نکرده است که حزب رقیب سیاست او را در مقابل ایران به چالش کشید. هنوز رئیس جمهور منتخب رسما به صندلی کاخ الیزه تکیه نزده که انتقادها از یک سفر ویژه گریبان رئیس جمهور منتخب را گرفته است. به زودی فرانسوا اولاند باید در مقابل این انتقادات سیاست خود را در برابر ایران تشریح کند. سیاستی که در دوران سارکوزی در تندترین شکل ممکن اعمال شد و حتی میان رئیس جمهور سابق فرانسه و باراک اوباما رئیس جمهور فعلی آمریکا در مورد نوع مواجهه با ایران اختلاف بود. سارکوزی از همان ابتدا اعتقاد داشت سیاست دست باز اوباما نتیجه ای ندارد و باید با قاطعیت بیشتر در مقابل آنچه که جاه طلبی های رژیم ایران می خواند ایستاد. بعد از دخالت نظامی محدود در ساحل عاج و برانداختن گباگبو از ریاست جمهوری و حمله نظامی به لیبی و سقوط قذافی نیکلا سارکوزی شاید اگر برای بار دوم به ریاست جمهوری فرانسه انتخاب می شد در اندیشه برخوردی سخت تر با ایران نیز بود . اما اقتصاد بحران زده فرانسه باعث شد تا مردم رفاه دوست این کشور به وعده های سوسیالیستی فرانسوا اولاند دلخوش کرده و رئیس جمهور خود را از کاخ الیزه به جامعه فرانسه هدایت کنند.

اما اولاند در مورد ایران خیلی کم سخن گفته است و باید سیاست دولتش را در پرونده حساس هسته ای تشریح کند. به خصوص اینکه که امروز دبیر کل حزب اتحاد برای جنبش مردمی(UMP)از فرانسوا اولاند در مورد سفر میشل روکار نخست وزیر سابق سوسیالیست فرانسه توضیح خواسته است. روزنامه فیگارو مدعی است که نخستین بار از اهداف سفر روکار به ایران پرده برداشته است.

فیگارو روز جمعه با انتشار مطلبی ادعا کرد روکار برای احیای روابط تهران و پاریس به ایران سفر کرده است. این روزنامه به نقل از «میشل دوبوا» کسی که روکار را در این سفر همراهی می کند از تلاش پاریس برای احیای روابط با تهران خبر داد . «دوبوا» به فیگارو گفته بود ایرانی ها به خوبی «میشل روکار» را می شناسند . ما امیدواریم که ملاقات نخست وزیر سابق زمینه را برای نخستین تماس ها میان دولت آینده فرانسه و تهران هموار کند.

 

میشل روکار نامی آشنا برای مقامات ایران

اما روکار برای ایرانی ها نامی آشناست. به نظر می رسد او قبلا نیز نظر مقامات ایران را جلب کرده بود. زمانی که کلوتیلد ریس فرانسوی در جریان وقایع جنبش سبز ایران بازداشت شده بود و روند محاکمه او روابط تهران و پاریس را در بدترین شکل ممکن خود قرار داده بود. مقامات ایران میانجی گیری میشل روکار را در این پرونده پذیرفته بودند. اما دولت فرانسوا فیون نخست وزیر فرانسه با این میانجیگری مخالفت کرد.

میشل روکار در سفر چند روزه اش با مقامات ایران دیدار کرد و در دیداربا او، سعید جلیلی نسبت به اظهارات برخی از مقامات غربی و تاثیر آنها بر روند مذاکرات آتی هسته ای در بغداد هشدار داد . «روکار» نیز برای موفقیت این مذاکرات ابراز امیدواری کرد.

این دیدارها به رغم تکذیب نزدیکان رئیس جمهور منتخب فرانسه می تواند به فرانسوا اولاند منتسب شود. از هم اکنون باید انتظار داشت رسانه های مخالف اولاند او را در مورد این سفر بازخواست کنند. سفری که به ادعای سوسیالیست های فرانسوی شخصی بوده و با سیاست پاریس در برابر تهران ارتباطی ندارد.

 

اولاند به ایران روحیه می دهد؟

فرانسوا کوپه دبیر کل حزب اتحاد برای جنبش مردمی از پاسخ نزدیکان اولاند در مورد سفر روکار قانع نشده است. در نظر وی این سفر فرصتی برای رئیس جمهور جدید است تا توضیح دهد چه سیاستی را در مقابل ایران پیش می برد.

دبیر کل حزب مخالف اولاند که به تازگی باید نقش اپوزیسیون فرانسه را ایفا کند دو فرض را برای سفر «روکار» قائل است. فرض نخست عدم آگاهی اولاند از این سفر است که در نظر وی نشان می دهد در سیاست خارجی فرانسه موازی کاری وجود دارد و این موضوع نمی تواند برازنده پاریس باشد. اما در فرض دوم فرانسوا کوپه رئیس جمهور منتخب فرانسه را محکوم کرده است. به اعتقاد وی اگر این سفر با اطلاع اولاند صورت گرفته است به شدت محکوم است زیرا در نظر حزب «اتحاد برای جنبش مردمی» سیاست دست گشاده به سوی تهران هیچ گاه کوچکترین نتیجه ای را در بر نداشته است. اشاره کوپه به انتقاد پاریس از سیاست دست گشاده باراک اوباما به سوی ایران است. در نظر فرانسوی ها این سیاست شکست خود را در طول دوران ریاست جمهوری اوباما نشان داده است.

کوپه بر دو اثر منفی این سفر تاکید کرد. نخست اینکه در نظر وی با این سفر ایران می تواند به مانورهای خود ادامه دهد و در عین حال برنامه هسته ای اش را تداوم دهد و از سوی دیگر همبستگی اروپا در برابر ایران خدشه دار می شود.

اکنون باید در انتظار نشست تا فرانسوا اولاند در مورد ایران و سیاست کشورش در پرونده هسته ای پاسخ و توضیح دهد. رئیس جمهور منتخب باید در مقابل این پرونده حساس که با گذشت زمان حساس تر نیز می شود پاسخگو باشد.

بسیاری معتقدند با استقرار رئیس جمهور سوسیالیست در کاخ الیزه احتمال جنگ علیه ایران کمتر و همراهی پاریس با واشنگتن و سیاست معتدل باراک اوباما بیشتر می شود.

فرانسوا اولاند در طول دوران مبارزه انتخاباتی اش به صورت گذرا ومقطعی به پرونده ایران اشاره کرد. از جمله اینکه :«وضعیت در ایران وخیم است و از دموکراسی در این کشور دفاع خواهیم کرد.» اما این توضیحات باید در روزهای آینده تکمیل شوند. موضع جدید پاریس در مورد مذاکرات هسته ای بغداد که قرار است 4 خرداد برگزار شود، سیاست فرانسه در برابر جنگ طلبی تل آویو و نتانیاهو همه از نکاتی است که آقای اولاند باید به زودی در مورد آنها توضیح دهد. یکی از نزدیکان وی در مورد انتقادات مطرح شده نسبت به سفر روکار بر لزوم پایبندی ایران به تعهدات بین المللی و قطعنامه های شورای امنیت سخن گفت . اما این توضیحات برای مخالفان قانع کننده نیست و خود فرانسوا اولاند مجبور است در مورد سفر «روکار» و سیاستش در برابر ایران وارد عمل شود.

بدین ترتیب  اولین انتقاد حزب مخالف اولاند به نام ایران ثبت شد. آن هم زمانی که تا آغاز کار رسمی ریاست جمهوری اولاند 2 ساعت بیشتر باقی نمانده است. اینجاست که می توان گفت همیشه پای ایران در میان است.

 

 

مطالب مرتبط

Fariborz Yousefi.

⁨ سوزان ساراندون، بازیگر برنده اسکار، در جریان تجمع اعتراضی مقابل مقر سازمان ملل در نیویورک بازداشت شد.
او در این تجمع در حمایت از مردم فلسطین و اعتراض به جنگ علیه ایران حضور داشت.

نگاه القدس العربی :مترجم علی سرداری

نتانیاهو در نخستین سفر خود به نیویورک پس از آغاز به کار ممدانی، در مجمع عمومی سازمان ملل گفت: «اسرائیل مرتکب نسل‌کشی نشده است؛ بلکه از وقوع نسل‌کشی جلوگیری کرده است.»

هاشم آقاجری: ۱۲۰ سال پس از مشروطه همچنان در تعلیق بین رعیت‌بودگی و شهروندی هستیم/ انقلاب ۵۷ محصول منطقی کودتای ۲۸ مرداد بود

چهار گروه نخبه ایران با مساحت‌های گوناگون البته؛ یعنی منورالفکران، دیوانیان تجددخواه، تجار ایران و بالاخره روحانیان نوگرا پروژه مشروطیت را پیش بردند. خود پروژه مشروطیت حاصل به بن‌بست رسیدن تکاپوهای اصلاح‌طلبانه از بالا و درون‌سیستمی بود که تقریباً حدود ۱۰۰ سال جریان داشت و به نتیجه نرسیده بود؛ یعنی پروژه‌های ناکام اصلاح‌طلبی از جنگ‌های ایران و روس و قائم‌مقام‌ها گرفته تا امیرکبیر و سپهسالار و دیگران، حاصلش پروژه مشروطیت بود.
پروژه مشروطیت عبارت از این بود که ما چه کنیم تا آن بحران‌ها را حل کنیم؟ از کجا شروع کنیم؟ مشروطیت گفت از ساختار سیاسی و حقوقی باید شروع کنیم، تبدیل رعیت به شهروند، از حل مسئله قدرت و مسئولیت، تناسب قدرت و مسئولیت (به میزان قدرت، مسئولیت و پاسخ‌گویی)، از تمرکززدایی از قدرت و تفکیک قوا، از اصل نمایندگی، از دو اصل اساسی حریت به تعبیر امروز یعنی آزادی، و مساوات یعنی برابری، اصل نهادهای پایینی و مردمی، انجمن‌ها، اتحادیه‌ها، مطبوعات، نهادهای مدنی، انجمن‌های ایالتی و ولایتی؛ یعنی ساختار حقوقی و سیاسی را باید ابتدا دگرگون کرد تا بعد با اتخاذ برنامه‌های مختلف، برنامه‌هایی که مثلاً فرض می‌کنیم مرتضی‌قلی‌خان صنیع‌الدوله داشت؛ یکی از رجال روشن‌اندیش و مترقی ایران که خیلی خوب فهمیده بود راه ایران بعد از انقلاب مشروطه توسعه صنعتی است، در آلمان درس خوانده بود و خیلی خوب به نقش صنعت و صنعتی‌شدن ایران توجه داشت؛ ولی اول باید ساختار سیاسی دگرگون بشود، باید یک قانون اساسی، یک نظام مبتنی بر تفکیک قوا، اصل نمایندگی، اصل حاکمیت مردم و اصل آزادی باشد.

مطالب پربازدید

مقاله