کنشگران ملی مذهبی خارج از کشور با صدور بیانیهای ضمن ابراز تأسف از درگذشت شادروان شاهرخ زمانی نسبت به سلامت سایر زندانیان سیاسی از جمله نرگس محمدی، اسماعیل گرامی مقدم، آتنا دائمی، سعید رضوی فقیه، عبدالفتاح سلطانی، محمد سیف زاده، ناهید گرجی، حسن طفاح ابراز نگرانی کرد.
در بخشی از این بیانیه آمدهاست: خبر مرگ فعال کارگری زندانی مرحوم شاهرخ زمانی ناگهانی و غیرمنتظره بود. این رخداد تلخ باردیگر مشکل و فاجعه مرگ خاموش و ناگهانی زندانیان را به یاد آورد؛ مرگ زندانیانی چون هدی صابر، اکبر محمدی، امید رضا میرصیافی، افشین اسانلو، ولی الله فیض مهدوی، امیرحسین حشمت ساران، محسن دگمه چی، ناصر خانی زاده، سید محمد مهدی زالیه نقشبندیان، سعید کمالی و بسیاری دیگر با گرایشات مختلف سیاسی اما همه محکوم و دربند دستگاه امنیتی و قضایی رسمی کشور. خانواده های بسیاری از زندانیان در گذشته در زندان نسبت به مرگ عزیزان خود معترض بوده اند و مسئولان زندان را به عدم رسیدگی به حال عزیز خود متهم می کنند؛ رسیدگی ای که می توانست مانع مرگ زندانی محروم از آزادی شود.
این تشکل ملی – مذهبی در ادامه با اشاره به مواد قانونی الزام آور برای تأمین سلامت زندانیان آورده است: مسئولان زندان و دیگر مسئولان بالاتر قضایی و امنیتی که مانع رسیدگی به وضعیت پزشکی وسلامت زندانیان (به عنوان اولیه ترین حقوق هر زندانی) می شوند را مسئول هر اتفاق و واقعه تلخی می داند که برای زندانیان به وجود می آید.
کنشگران ملی – مذهبی خارج از کشور در پایان به مسئولان یآداور شدهاست که : برای دوام قدرت خود (که بنا به آموزه های دینی ما قطعا ناپایدار و در چرخش میان آدمیان است)، نباید این درس تاریخ و آموزه دینی را از یاد ببرند که حکومت با کفر باقی می ماند اما با ظلم برقرار نخواهد ماند.
بیانیه کنشگران ملی- مذهبی خارج از کشور به مناسبت درگذشت شاهرخ زمانی
برخوردهای غیر قانونی سلامت و جان زندانیان را تهدید می کند
خبر مرگ فعال کارگری زندانی مرحوم شاهرخ زمانی ناگهانی و غیرمنتظره بود. این رخداد تلخ باردیگر مشکل و فاجعه مرگ خاموش و ناگهانی زندانیان را به یاد آورد؛ مرگ زندانیانی چون هدی صابر، اکبر محمدی، امید رضا میرصیافی، افشین اسانلو، ولی الله فیض مهدوی، امیرحسین حشمت ساران، محسن دگمه چی، ناصر خانی زاده، سید محمد مهدی زالیه نقشبندیان، سعید کمالی و بسیاری دیگر با گرایشات مختلف سیاسی اما همه محکوم و دربند دستگاه امنیتی و قضایی رسمی کشور. خانواده های بسیاری از زندانیان در گذشته در زندان نسبت به مرگ عزیزان خود معترض بوده اند و مسئولان زندان را به عدم رسیدگی به حال عزیز خود متهم می کنند؛ رسیدگی ای که می توانست مانع مرگ زندانی محروم از آزادی شود.
بسیاری از وکلا نیزمعتقدند مسئولان زندان به خصوص تحت فشار نیروهای امنیتی، در اجرای وظایف قانونی خود در رابطه با بیماری زندانیان کوتاهی می کنند.
بنا به ماده 109 آئین نامه اجرائی سازمان زندان ها و اقدامات تامینی و تربیتی کشور مصوب ۲۳ / ۹ /۱۳۸۴” هر زندانی به محض احساس کسالت جریان را به مسئول امور نگهبانی زندان اطلاع داده و با اخذ معرفی نامه به بهداری زندان اعزام و دارو و دستورهای لازم پزشکی را دریافت می دارد
ماده 111 همین قانون می گوید ” با تشخیص پزشک بهداری زندان در صورت ضرورت ، زندانی بیمار در بیمارستان زندان بستری خواهد شد”
بنا به ماده 116 نیز ” رئیس بهداری زندان موظف است همه روزه اول وقت از کلیه زندانیان بیمار که در بیمارستان زندان بستری هستند عیادت نموده و پس از پرسش از وضعیت آنان و حصول اطمینان از حسن مراقبت پزشکان و پرستاران نسبت به معالجه و تغذیه صحیح بیماران نظارت کامل و مستمری به عمل آورد.”
اما ماده 229 این آئین نامه در ارتباط با حق استفاده از مرخصی برای بیماران با هدف دستیابی به درمان چنین می گوید: ” چنانچه حسب تشخیص پزشک قانونی محکوم دارای بیماری صعب العلاج باشد یا امکان معالجه وی در موسسه یا زندان وجود نداشته باشد یا قادر به تحمل حبس نباشد به پیشنهاد رئیس موسسه یا زندان ، شورای طبقه بندی موظف است به مدت یک ماه به او مرخصی اعطا نماید که در صورت نیاز قابل تمدید می باشد . تبصره – در صورت ابتلا به بیماری های لا علاج و رعایت مصلحت ، رئیس موسسه یا زندان می تواند پیشنهاد عفو محکوم را به مراجع مربوط بنماید.”
مرور ساده سرنوشت هر یک از زندانیان در گذشته در زندان نشان می دهد برخورد امنیتی با زندانیان فاصله فاحشی با این قوانین نشسته بر صفحه سفید کاغذ دارد.
کنشگران ملی-مذهبی خارج از کشور با عرض تسلیت خدمت خانواده و همکاران و هم فکران کارگر زندانی مرحوم شاهرخ زمانی یک بار دیگرکوتاهی مستمر و بعضا کارشکنی عمدی مسئولان امنیتی پرونده های زندانیان سیاسی را محکوم می کند و این اهمال در اجرای قوانین رسمی خود حاکمان بر کشور را مهم ترین دلیل بسیاری از این مرگ های خاموش می داند که خانواده ای، از پیر و جوان و کودک را به سوگ می نشاند.
ما هم چنین از مسئولان امنیتی و قضایی اکیدا می خواهیم بدون فوت وقت به حقوق قانونی زندانیان بیمار فراوانی که در زندان های مختلف در انتظار رسیدگی پزشکی هستند گردن نهند و مانع اتفاق ناگوار دیگری گردند. همگان و به خصوص مسئولان مربوطه از بیماری های افرادی همچون نرگس محمدی، اسماعیل گرامی مقدم، آتنا دائمی، سعید رضوی فقیه، عبدالفتاح سلطانی، محمد سیف زاده، ناهید گرجی، حسن طفاح و … مطلع اند.
کنشگران ملی مذهبی خارج از کشور مسئولان زندان و دیگر مسئولان بالاتر قضایی و امنیتی که مانع رسیدگی به وضعیت پزشکی وسلامت زندانیان (به عنوان اولیه ترین حقوق هر زندانی) می شوند را مسئول هر اتفاق و واقعه تلخی می داند که برای زندانیان به وجود می آید.
آموزه های ملی و مذهبی ما سرشار از توصیه های اخلاقی برای برخورد انسانی با اسیران و زندانیان است. در چارچوب قوانین رسمی حاکم نیز زندانی به جز تحمل مدت حبس نباید تحت فشار دیگری به خصوص از نوعی که سلامتی اش را به خطر اندازد قرار گیرد.
کنشگران ملی – مذهبی خارج از کشور هم چنین استفاده غیرقانونی از ابزار قضایی و امنیتی برای طولانی کردن مدت زندان زندانیانی هم چون بهاره هدایت و رسول بداقی را محکوم می کند. نگهداری غیرقانونی زندانیان بیش از مدت محکومیت شان در زندان هدفی جز تحت فشار قرار دادن آنان و آسیب رساندن به سلامت جسم و روح شان ندارد.
حاکمانی که برای دوام قدرت خود (که بنا به آموزه های دینی ما قطعا ناپایدار و در چرخش میان آدمیان است)، نباید این درس تاریخ و آموزه دینی را از یاد ببرند که حکومت با کفر باقی می ماند اما با ظلم برقرار نخواهد ماند.
کنشگران ملی – مذهبی خارج از کشور
25 شهریور 1394
