محاسبات آیپک در آمریکا تغییر می‌کند… «نسل‌کشی غزه» رابطه بین بودجه انتخابات و لابی اسرائیل را تغییر می‌دهد

اعتراض در مقابل دفتر هیلی استیونز به دلیل پذیرش بودجه آیپک توسط او در میشیگان
بیش از 40 سال پیش، پاول فیندلی، نماینده سابق کنگره آمریکا، کتابی با عنوان «آنها جرات دارند حرف بزنند» منتشر کرد که به طور گسترده مورد بحث قرار گرفت. او در این کتاب، بر اساس تجربه سیاسی خود و شهادت‌های چهره‌های آمریکایی، نفوذ گروه‌های لابی طرفدار اسرائیل، در درجه اول کمیته امور عمومی آمریکا و اسرائیل (آیپک)، و توانایی آنها در تأثیرگذاری بر زندگی سیاسی آمریکا و اعمال فشار بر اعضای کنگره، مقامات و چهره‌های رسانه‌ای که از سیاست‌های اسرائیل انتقاد می‌کنند را آشکار کرد. سوالی که فیندلی در کتاب خود (1985) مطرح کرد، منعکس کننده یک محیط سیاسی بود که در آن بسیاری از هزینه‌های انتخاباتی و حرفه‌ای مخالفت با اسرائیل می‌ترسیدند. چهار دهه بعد، انتخابات میان‌دوره‌ای ایالات متحده که سه‌شنبه گذشته، ۳ نوامبر ۲۰۲۶ برگزار شد، چشم‌انداز متفاوتی را آشکار کرد. اکنون برخی از نامزدها با افتخار از رد پول آیپک حمایت می‌کنند و استقلال خود از این سازمان را به عنوان مدرکی دال بر استقلال سیاسی خود ارائه می‌دهند. دو هفته قبل از انتخابات، خود آیپک اعلام کرد که حمایت رسمی از نامزدها و کمک‌های مالی مستقیم از طریق کمیته سیاسی خود را متوقف خواهد کرد و به تکیه بر اهداکنندگان فردی در عین ادامه فعالیت بازوی مستقل هزینه‌های انتخاباتی خود، باز خواهد گشت.
بین این دو لحظه، تحولی عمیق در رابطه بین اسرائیل و افکار عمومی آمریکا، بین پول سیاسی و مشروعیت اجتماعی، و بین قدرت گروه‌های لابی‌گری و توانایی آنها در تبدیل منابع مالی و سازمانی خود به نفوذ سیاسی پایدار، در حال وقوع است. آیپک چگونه از موضعی که مخالفت با آن برای بسیاری از سیاستمداران یک خطر انتخاباتی بود، به موضعی که ارتباط آشکار با آن نشان‌دهنده یک مسئولیت سیاسی برای بخش‌هایی از رأی‌دهندگان است، تغییر موضع داد؟ آیا این تغییرات نشان‌دهنده آغاز کاهش نفوذ لابی اسرائیل یا تغییر شکل ابزارهای آن در مواجهه با یک محیط سیاسی و اجتماعی اساساً تغییر یافته است؟
وقتی حرف زدن وحشتناک بود
پل فیندلی صرفاً یک ناظر بیرونی بر نفوذ لابی اسرائیل نبود. او پیش از از دست دادن کرسی خود در انتخابات ۱۹۸۲، ۲۲ سال به عنوان عضو جمهوری‌خواه مجلس نمایندگان از ایالت ایلینوی خدمت کرد. او معتقد بود که مخالفت گروه‌های لابی طرفدار اسرائیل، به دلیل مواضع او در مورد درگیری اعراب و اسرائیل و تماس‌هایش با رهبران فلسطینی، در شکست انتخاباتی او نقش داشته است. او در کتاب خود در سال ۱۹۸۵، مواردی را ارائه کرد که به نظرش توانایی لابی در تأثیرگذاری بر مسیرهای سیاسی و حرفه‌ای و افزایش هزینه مخالفت با سیاست‌های اسرائیل را آشکار می‌کرد. این کتاب بحثی را در مورد محدودیت‌های این نفوذ، میزان استقلال تصمیم‌گیری آمریکا و ماهیت رابطه بین گروه‌های لابی و نهادهای منتخب برانگیخت.
نفوذی که فیندلی آشکار کرد، مبتنی بر شبکه‌ای پیچیده از روابط سیاسی، اهداکنندگان، سازمان‌ها و ارتباطات با نهادهای قانونگذاری و رسانه‌ای بود. در محیطی که با گزینه‌های رسانه‌ای محدود و هزینه‌های بالای مبارزات انتخاباتی مشخص می‌شد، گروه‌های سازمان‌یافته نفوذ قابل توجهی بر شانس نامزدها و مرزهای گفتمان سیاسی داشتند. با این حال، قدرت حمایت آمریکا از اسرائیل همچنین بر ملاحظات استراتژیک، مذهبی و ایدئولوژیک و همچنین اتحادهای نهادی که فراتر از خود آیپک گسترش یافته بود، استوار بود. بنابراین، درک نفوذ اسرائیل مستلزم تمایز قائل شدن بین نقش گروه‌های لابی‌گری و ساختار گسترده‌تر روابط ایالات متحده و اسرائیل است. اما اهمیت تاریخی کتاب فیندلی در مطرح کردن مسئله هزینه مخالفت با اسرائیل در عرصه سیاسی آزاد است. او در مورد سیستمی از مشوق‌ها و تحریم‌های سیاسی بحث کرد که در آن مواضع نامزدها در مورد اسرائیل به عامل مهمی در شانس آنها برای کسب حمایت یا مواجهه با مخالفت تبدیل شد.
سیاستمداران دموکرات از جمله چهره‌هایی که زمانی بخشی از تشکیلات سیاسی سنتی طرفدار اسرائیل بودند، امتناع خود را از پذیرش حمایت آیپک یا فاصله گرفتن از بودجه آن اعلام کرده‌اند.
پل فیندلی بهای سیاسی و حرفه‌ای مواضع و انتقادات خود از لابی اسرائیل را پرداخت، بهایی که به تجربه او در نوشتن و انتشار کتابش نیز سرایت کرد. پس از از دست دادن کرسی کنگره در سال ۱۹۸۲، او با مشکل قابل توجهی در یافتن ناشر برای کتابش، “چه کسی جرات دارد حرف بزند؟”، مواجه شد. حدود ۲۰ انتشاراتی از انتشار این نسخه خطی خودداری کردند، با وجود اینکه برخی از مدیران آنها از ارزش و اهمیت آن تمجید کرده بودند، زیرا از فشاری که موضوع آن ممکن است ایجاد کند، می‌ترسیدند. پس از انتشار کتاب در سال ۱۹۸۵، فیندلی از تلاش‌ها برای محدود کردن توزیع آن و فشاری که بر شبکه‌های تلویزیونی برای پخش تبلیغات تبلیغاتی آن وارد شده بود، صحبت کرد. بنابراین، تجربه انتشار خود کتاب به امتداد مسئله محدودیت‌های آزادی انتقاد از اسرائیل و گروه‌های لابی طرفدار اسرائیل و هزینه‌هایی که ممکن است کسانی که از این خطوط عبور می‌کنند متحمل شوند، تبدیل شد.
از نفوذ تا بحران پذیرش
در طول دهه‌های بعد، آیپک حضور قدرتمندی در واشنگتن داشت و روابط گسترده‌ای را در هر دو حزب جمهوری‌خواه و دموکرات ایجاد کرد. منبع اصلی قدرت آن، توانایی‌اش در ارائه حمایت از اسرائیل به عنوان یک مسئله وحدت‌بخش گسترده بود که از اختلافات سنتی حزبی فراتر می‌رفت. با این حال، با تغییر ساختار نسلی و ایدئولوژیک جامعه آمریکا، تشدید بحث‌های پیرامون اشغال، شهرک‌سازی‌ها و حقوق فلسطینیان و ظهور جنبش‌های سیاسی که تمایل بیشتری به انتقاد از سیاست‌های اسرائیل داشتند، تسلط آیپک با فشار فزاینده‌ای روبرو شد. پلتفرم‌های دیجیتال همچنین در تغییر چشم‌انداز ارتباطی که گروه‌های لابی‌گری سنتی در آن فعالیت می‌کردند، نقش داشتند. در حالی که دسترسی به عموم مردم پیش از این به شدت به رسانه‌های بزرگ و شبکه‌های تأمین مالی سیاسی متکی بود، جنبش‌های اجتماعی و نامزدهای مستقل، که به شبکه‌های تأمین مالی سنتی متصل نبودند، اکنون توانستند حوزه‌های انتخابیه خود را بسازند، کمک‌های مالی کوچک را بسیج کنند.
منبع القدس العربی