سید قطب مدت‌هاست که یکی از تأثیرگذارترین چهره‌ها در تاریخ اندیشه اسلامی معاصر به شمار می‌رود، اما نفوذ او بسیار فراتر از اخوان المسلمین، که خود به آن تعلق داشت، گسترش یافته است. اندیشه‌های او که در بستر بحران‌های سیاسی و اجتماعی جهان عرب و اسلام در نیمه دوم قرن بیستم شکل گرفت، بر بسیاری از جریان‌های اسلام‌گرای معاصر اثر گذاشت. از دیدگاه برخی پژوهشگران، این اندیشه‌ها در شکل‌گیری مبانی فکری جنبش‌های تندرو مانند القاعده و داعش نیز نقش داشته‌اند. به اعتقاد آنان، آرای قطب در گسترش رویکردی مبتنی بر تکفیر و توسل به خشونت برای ایجاد تغییرات سیاسی و اجتماعی تأثیرگذار بوده است.
سید قطب زندگی خود را به عنوان نویسنده و متفکری با گرایش‌های ادبی و اجتماعی در مصر آغاز کرد؛ اما پس از آشنایی با اخوان المسلمین و نیز تجربه زندان در دوران حکومت مصر در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، به یکی از برجسته‌ترین نظریه‌پردازان اسلام سیاسی تبدیل شد. او در زندان مهم‌ترین آثار خود، از جمله معالم فی الطریق («نشانه‌های راه»)، را نگاشت؛ کتابی که بعدها به یکی از متون مرجع برای بسیاری از جریان‌های اسلام‌گرا تبدیل شد. قطب در این اثر جهان‌بینی خود را تبیین کرد و مدعی شد که جوامع معاصر عربی و اسلامی در وضعیتی مشابه «جاهلیت» به سر می‌برند و رهایی از این وضعیت تنها از طریق برپایی حاکمیت اسلامی امکان‌پذیر است.
آنچه اندیشه‌های قطب را متمایز می‌کند، پیوندی است که میان برداشت او از اسلام و ضرورت ایجاد تحول سیاسی و اجتماعی برقرار می‌سازد. به باور او، شریعت صرفاً یک نظام حقوقی نیست، بلکه بنیان اصلی نظم سیاسی و اجتماعی مطلوب را تشکیل می‌دهد. از همین رو، وی مفهوم دولت سکولار را رد می‌کرد و حکومت اسلامی را تنها راه خروج از وضعیت «جاهلیت» می‌دانست.
در درون اخوان المسلمین، جریانی با عنوان «جریان قطبی» شکل گرفت؛ جریانی که تفسیر رادیکال سید قطب از اسلام سیاسی را پذیرفت. این جریان همواره با جناح سنتی اخوان المسلمین، که به عمل‌گرایی سیاسی و تعامل با نظام‌های موجود تمایل داشت، در تعارض بود. با این حال، گرایش قطبی که راه‌حل مشکلات را در گسست کامل از نظام‌های حاکم و مبارزه با آنها می‌دید، بر بخشی از بدنه اخوان و نیز شماری از جنبش‌های اسلامی دیگر تأثیر گذاشت.
در طول دهه‌های بعد، اندیشه‌های قطبی از سطح مباحث نظری فراتر رفت و در استراتژی عملی برخی جنبش‌ها نمود یافت. هرچند اخوان المسلمین به عنوان یک سازمان کوشید از خشونت آشکار فاصله بگیرد، اما گرایش‌های متاثر از قطب در درون آن همچنان وجود داشت و بر جریان‌هایی مانند جماعت اسلامی مصر و جنبش جهاد اسلامی اثر گذاشت.
بسیاری از پژوهشگران، سید قطب را از چهره‌های تأثیرگذار بر شکل‌گیری اندیشه تکفیری معاصر می‌دانند. او این ایده را مطرح کرد که جامعه اسلامی اصیل در روزگار کنونی وجود ندارد و باید از طریق یک گروه پیشرو از مؤمنان بازسازی شود. قطب این گروه را «پیشتازان مؤمن» می‌نامید؛ گروهی که وظیفه مقابله با نظام‌های «جاهلی» و برپایی حکومت اسلامی را بر عهده دارند. این ایده‌ها بعدها به یکی از مبانی نظری برخی سازمان‌های جهادی تبدیل شد.
برای نمونه، القاعده از برخی دیدگاه‌های قطب درباره جهاد و حاکمیت اسلامی الهام گرفت و مفهوم مبارزه با حکومت‌هایی را که از نظر آن اسلامی نبودند، در کانون گفتمان خود قرار داد. بعدها داعش نیز بعضی از این مفاهیم را در قالبی افراطی‌تر بازتفسیر کرد و دامنه تکفیر را به طیف گسترده‌تری از مسلمانان گسترش داد.
تأثیر سید قطب به گروه‌های جهادی بزرگی مانند القاعده و داعش محدود نماند، بلکه بر طیفی از جنبش‌های اسلام‌گرا در خاورمیانه، آفریقا و آسیا نیز اثر گذاشت. بسیاری از این گروه‌ها به صورت مستقیم یا غیرمستقیم از آثار و آرای او الهام گرفته‌اند. از نگاه منتقدان، اندیشه‌های قطب صرفاً قرائتی ایدئولوژیک از دین نیست، بلکه زمینه نظری لازم را برای مشروعیت‌بخشی به خشونت سیاسی فراهم می‌کند.
حتی در اروپا نیز برخی جریان‌های افراطی اسلامی از ایده‌های او تأثیر پذیرفتند. منتقدان معتقدند شماری از گروه‌هایی که در جوامع مسلمان غربی شکل گرفتند، از مفاهیم مطرح‌شده در آثار قطب برای توجیه اقدامات خشونت‌آمیز و تقابل با دولت‌ها و نهادهای غربی بهره بردند.
با وجود گسترش اندیشه‌های سید قطب در میان برخی جریان‌های اسلام‌گرا، نقد این دیدگاه‌ها در محافل سنتی اسلامی همواره ادامه داشته است. بسیاری از عالمان و پژوهشگران مسلمان بر این باورند که برداشت‌های قطب با فهم سنتی و رایج از اسلام فاصله دارد و تأکید می‌کنند که اسلام دعوت‌کننده به خشونت و تکفیر نیست. از نظر آنان، تفسیر سخت‌گیرانه قطب موجب استفاده ابزاری از متون دینی برای اهداف سیاسی شده است.
این پژوهشگران بر آن‌اند که اسلام بر عدالت، صلح و همبستگی اجتماعی تأکید دارد، نه بر تکفیر دیگران یا تحمیل قدرت از طریق زور. به اعتقاد آنان، گسترش چنین اندیشه‌هایی می‌تواند به شکاف و تفرقه در جوامع مسلمان بینجامد.
با وجود تلاش‌های اخوان المسلمین و برخی جنبش‌های اسلامی میانه‌رو برای فاصله گرفتن از اندیشه‌های سید قطب، نفوذ فکری او همچنان در برخی جریان‌های افراطی مشاهده می‌شود. اندیشه‌های وی همچنان موضوع بحث و مناقشه در میان پژوهشگران و فعالان سیاسی است و پرسش اصلی این است که چگونه می‌توان با پیامدهای فکری و سیاسی این ایدئولوژی در جنبش‌های اسلامی معاصر مواجه شد.
• زبان و روانی متن: عبارت‌های تحت‌اللفظی و ترجمه‌گونه اصلاح شد.
• دقت اصطلاحات: نام کتاب معالم فی الطریق و برخی مفاهیم رایج در ادبیات سیاسی-اسلامی به شکل دقیق‌تر آورده شد.
• انسجام و سبک: تکرارهای غیرضروری کاهش یافت و پیوند منطقی میان پاراگراف‌ها تقویت شد.
• بی‌طرفی نگارشی: گزاره‌های ارزشی مانند «پدر معنوی اندیشه تکفیری» و «فراخوانی آشکار برای خشونت» در مواردی به صورت انتسابی («به باور برخی پژوهشگران»، «از نگاه منتقدان») بازنویسی شد تا متن از نظر نگارشی و تحلیلی متوازن‌تر باشد
