محمد سهیمی

سالروز کودتای ننگین ۲۸ مرداد ۱۳۳۲: نه می‌‌بخشیم و نه فراموش می‌کنیم

دوستان سلام: امروز، چهارشنبه ۱۹ ماه اوت، ۲۸ مرداد ۱۴۰۵، ۷۳ سال از کودتای ننگین ۱۳۳۲ و سرنگونی دولت دموکراتیک زنده یاد دکتر محمد مصدق توسط آمریکا و بریتانیا، و اراذل و اوباش داخلی‌ می‌گذرد.
پس از قیام ملی‌ ۳۰ تیر ۱۳۳۱ و بازگشت دکتر مصدق به نخست وزیری، انواع و اقسام توطئه‌ها علیه ایشان و دولت ایشان آغاز شد. دانلد ویلبر Donald N. Wilber, طراح اصلی‌ کودتا، در کتاب خود “تغییر رژیم در ایران” Regime Change in Iran, شرح میدهد که چگونه برنامه ریزی برای کودتا از ماه نوامبر ۱۹۵۲، آبان ۱۳۳۱، آغاز شد.
ویلبر، که تحت پوشش باستان شناس بارها به خاورمیانه و ایران مسافرت کرده بود، گزارش خود برای سازمان سیا را در ماه مارس ۱۹۵۴ نوشت، و بعد آنرا در ماه اکتبر ۱۹۶۹ به صورت یک کتاب [که در بالا ذکر شد] منتشر نمود، اگرچه این کتاب در آن زمان مورد توجه قرار نگرفت، چون در اوج جنگ ویتنام بود.
همانطور که در یک مقاله نزدیک به سه سال پیش نوشتم، در حقیقت بین آبان ۱۳۳۱ و ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ سه کودتا علیه دکتر مصدق صورت گرفت:
اولین آن در ۹ اسفند ۱۳۳۱ برای به قتل رساندن دکتر مصدق بود که با هشیاری دکتر مصدق شکست خورد.
دومین تلاش در ۲۵ مرداد ۱۳۳۲ نیز شکست خورد.
ولی سومی‌ در ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، تحت رهبری کرمیت روزولت، مامور سازمان سیا و مجری کودتا، و با خیانت ابوالقاسم کاشانی، مظفر بقایی، و برادران رشیدیان که جاسوس بریتانیا بودند،اراذل و اوباش نظیر شعبان بی‌ مخ و پری بلنده، و افسرانی نظیر فضل الله زاهدی که یک دهه قبل از آن توسط متفقین بخاطر حمایت از آلمان نازی به فلسطین تبعید شده بود، موفق شد.
در سالهای اخیر که سیاست‌های نابخردانه جمهوری اسلامی بخشی از مردم را در نوستالژی بی‌ اساس دوران پهلوی فرو برد، پهلوی چی‌‌ها و عوامل آنها کوشیده ا‌ند که یک تاریخ قلابی برای آن کودتای ننگین بسازند، و نظیر دوران محمد رضا شاه، آنرا قیام به اصطلاح ملی‌ بنامند.
ولی تاریخ واقعی این کودتای ننگین بر جریده عالم ثبت است؛ جهان آنرا قبول دارد، و تلاش‌های مذبوحانه پهلوی چی‌‌ها بیهوده است.
خداوند روح بزرگ دکتر محمد مصدق، یار وفادار ایشان دکتر سید حسین فاطمی، و دیگر شهدای آزادی و دفاع از کشور را غرق در نور و رحمت خود کنند.
این کودتای ننگین را نه میبخشیم و نه فراموش می‌‌کنیم.

مطالب مرتبط

مقاله میدل ایست آی

با این حال، برای موفقیت مذاکرات، واشنگتن و تهران باید یک اصل بنیادین را به رسمیت بشناسند: هر توافق پایداری باید برای هردوطرف آبرومندانه و مبتنی بر منافع متقابل باشد. هیچ‌یک از طرفین تسلیم بی‌قیدوشرط را نخواهند پذیرفت. توافقی مبتنی بر تحقیر، اجبار یا امتیازات یک‌جانبه، صرفاً زمینه‌ساز جنگ دیگری خواهد شد.

نواف التمیمی:مترجم علی سرداری

پل فیندلی بهای سیاسی و حرفه‌ای مواضع و انتقادات خود از لابی اسرائیل را پرداخت، بهایی که به تجربه او در نوشتن و انتشار کتابش نیز سرایت کرد. پس از از دست دادن کرسی کنگره در سال ۱۹۸۲، او با مشکل قابل توجهی در یافتن ناشر برای کتابش، "چه کسی جرات دارد حرف بزند؟"، مواجه شد. حدود ۲۰ انتشاراتی از انتشار این نسخه خطی خودداری کردند، با وجود اینکه برخی از مدیران آنها از ارزش و اهمیت آن تمجید کرده بودند، زیرا از فشاری که موضوع آن ممکن است ایجاد کند، می‌ترسیدند. پس از انتشار کتاب در سال ۱۹۸۵، فیندلی از تلاش‌ها برای محدود کردن توزیع آن و فشاری که بر شبکه‌های تلویزیونی برای پخش تبلیغات تبلیغاتی آن وارد شده بود، صحبت کرد. بنابراین، تجربه انتشار خود کتاب به امتداد مسئله محدودیت‌های آزادی انتقاد از اسرائیل و گروه‌های لابی طرفدار اسرائیل و هزینه‌هایی که ممکن است کسانی که از این خطوط عبور می‌کنند متحمل شوند، تبدیل شد.

▪️یادبود هفتاد ودومین سالروز اعدام سیاسی شهید دکتر حسین فاطمی

میرزا کوچک که مجاهدین گیلان در صدر مشروطه بود، در پسا مشروطه و دل بحران‌های آن در جلسه ای در تهران حضور یافت، جلسه ای که ستارخان و… نیز در آن حضور داشتند و عملا تشییع جنازه مشروطه ناامیدانه توسط مشروطه خواهان پذیرفته شد. میرزا در زیر تابوت مشروطه، مرگ آن را برنتافت و بانی جنبشی جمهوریخواهانه شد، قانون اساسی جمهوری شورایی او غیر ایدئولوژیک بود و علاوه بر عبور از سلطنت، برخلاف قانون اساسی مشروطیت خبر از حق وتو و امتیازی برای روحانیت نیز در آن وجود نداشت.
رضاشاه نیز در وضعیتی انتقالیِ حذف قاجارها،صحبت از الغای سلطنت و برآمدن جمهوریت کرد. اما الگو و روایت او از سازوکار آن دموکراتیک نبود و بل کاملا اقتدارگرایانه بوده و نسبتی با حاکمیت ملت نداشت و چنانچه دیدیم نسبتی با چیدمان دموکراتیکی که با مشروطه در ایران برقرار و در حال تکوین بود برقرار نکرد.