برای چندمین بار دولت امریکا در 17 آذر 1402 قطعنامه‌ی برقراری آتش‌بس در جنگ غزه را وتو کرد .

سهم کودکان فلسطینی و غزه از روز جهانی کودک

@iranfardamag

▪️امسال جهان در شرایطی به استقبال روز جهانی کودک رفت که مرکز اطلاع رسانی فلسطین به نقل از دیدبان حقوق بشر اروپا/ مدیترانه گزارش داد که رژیم اسرائیل از 7 اکتبر تاکنون روزانه به طور متوسط صد کودک فلسطینی را در حمله به غزه به قتل رسانده است.

همچنین صندوق کودکان فلسطینی ( یونیسف ) امار تکان دهنده ای از زخمی و کشته شدگان این حملات – روزانه حدود 420 کودک – ارائه و نوار غزه را خطرناک ترین مکان در جهان برای کودکان دانست. کاترین راسل مدیر اجرایی یونیسف اظهار داشت که سرمای زمستان هم در راه است و همه طرف‌ها باید نهایت تلاش خود را برای حمایت از کودکان بکار گیرند و هیچ کودکی نباید در این نزاع کشته شود.

▪️از آغاز جنگ در غزه بیش از هفده هزار و هفتصد و شصت نفر کشته شدند که 6150 نفر از ان ها کودک هستند.

آژانس امدادرسانی و کاریابی برای آوارگان فلسطینی در خاور نزدیک «اونروا» نیز طی بیانیه‌ای در 23 نوامبر 2023 / 2 آذر 1402 اعلام کرد که بر اثر حملات شدید اسرائیل به غزه از ۷ اکتبر تا به حال بیش از ۱۴ هزار و ۱۲۸ فلسطینی کشته شده‌اند که ۷۴ درصد آنها زنان و کودکان بوده‌اند. براساس این بیانیه، در این مدت زمانی حدود ۱.۷ میلیون فلسطینی معادل نزدیک به ۸۰ درصد کل جمعیت نوار غزه وادار به ترک خانه‌های خود شده‌اند.

▪️حمایت های تزلزل ناپذیر” و گسترده آمریکا از اسرائیل و بازگذاشتن دست این حکومت برای هر نوع اقدام که البته مسبوق به سابقه از ابتدای شکل گیری این پدیده در خاورمیانه است، عملا موجب تشویق و تقویت ماشین کشتار رژیم اسرائیل در طی 70 سال گذشته شده است . در نوار غزه‌ی اشغالی و تحت محاصره نیز به مدت 16 سال است که اسرائیل به هر اقدامی برای حفظ سیطره خود دست یازیده و از سوی متحدین امریکایی و اروپایی خود تحت مصونیت واقع شده و حتی از امکانات بیشتر و گسترده تری برای اقدامات لجام گسیخته‌ی خود برخوردار شده است.

برای چندمین بار دولت امریکا در 17 آذر 1402 قطعنامه‌ی برقراری آتش‌بس در جنگ غزه را وتو کرد .

▪️مدیرعامل آکسفام آمریکا از بزرگترین سازمان‌های بین‌المللی در زمینه امور خیریه و انسان‌دوستانه، در واکنش به وتوی قطعنامه برای برقراری آتش‌بس در جنگ غزه توسط آمریکا در بیانیه‌ای که جمعه شب منتشر شد، گفت: «دولت بایدن فرصتی دیگر داشت تا به لفاظی‌های بلند خود در حمایت از حقوق بشر و نظم بین‌المللی مبتنی بر قوانین عمل کند. جهان آماده است تا کشتار وحشتناک غزه پایان یابد و بر آزادی گروگان‌ها و کمک به فلسطینی‌ها تمرکز کند. اما دولت ایالات متحده که به تنهایی آتش بس را وتو می‌کند ، میخ دیگری را بر تابوت اعتبار ایالات متحده در مورد مسائل حقوق بشر می‌کوبد.»او اضافه کرده که «این قطعنامه مهم بود زیرا خواستار آتش بس فوری و آزادی همه گروگان‌ها بود. این قطعنامه ممکن است از نظر قانونی الزام‌آور نباشد، اما پیام مشترک شورای امنیت سازمان ملل متحد اهرمی حیاتی برای افزایش فشار برای توقف بمباران و محاصره است.» به گفته رئیس آکسفام، «ایالات متحده به درستی معتقد است که اسرائیل حق دارد از مردم خود در برابر حملات دفاع کند، اما روابط ویژه خود با اسرائیل را برای پایان دادن به این بحران به کار نگرفته است. تا رژیم اسرائیل امکانات بیشتر و گسترده تری را جهت حمله به نوار غزه در اختیار داشته باشد. »

بمباران های سنگین رژیم اسرائیل در نوار غزه ، حملات هوایی و توپخانه ای اسرائیلی ها با استفاده از بمب های فسفری ، بمباران مدارس ، کلیساها ، بیمارستانها ، مقرهای تحت حفاظت نیروهای سازمان ملل متحد از جمله برنامه های رژیم اسرائیل در راستای اجرای پروژه نسل کشی در غزه و تبدیل این منطقه به یک زمین سوخته و غیرقابل سکونت است . این سلسله تهاجمات سایه دائمی ترور و وحشت را بر زندگی کودکان فلسطینی / غزه ای گسترانیده است . هزاران کودک، آواره شده یا خانواده خود را از دست داده‌ و یا با کمبود دارو، آب، غذا و یک خشونت سیستماتیک 75 ساله دست و پنجه نرم می کنند. تنها نگاهی آماری به شمار کودکان کشته شده فلسطینی در دو دهه اخیر، عمق این جنایات را آشکار می‌ سازد.

▪️در همین رابطه خبرگزاری آنادولو از ترکیه در 11 آذر 1402 گزارش می دهد :

غزه؛ جایی است که بیشترین تعداد کودکان در جهان در کمترین زمان کشته شدند. این خبرگزاری می افزاید در ادامه حملات شدید ارتش اسرائیل به نوار غزه از 7 اکتبر، در هر ساعت 5 کودک در این منطقه جان خود را از دست می‌دهند. نیمی از جمعیت 2.3 میلیون نفری غزه را کودکان تشکیل می‌دهند و تعداد کودکان کشته شده در این منطقه طبق گزارش سازمان خیریه غیردولتی «کودکان‌ را نجات دهید»…..

#غزه
#ایران_فردا
#کودکان_فلسطینی
#روز_جهانی_کودک

 

مطالب مرتبط

روزنامه‌نگار مصری– عبدالمجيد الشرفي:مترجم علی سرداری

او خواستار لغو برخی احکام فقهی می‌شود که آنها را ناعادلانه می‌داند؛ از جمله قوانین مربوط به ارث، ازدواج و طلاق. شرفی تأکید می‌کند که قرآن اصولی را در خود دارد که عدالت را ترویج می‌کنند و این اصول باید مبنای هر تفسیر جدیدی برای دستیابی به برابری جنسیتی در جوامع مسلمان باشند.
با وجود حمایت شرفی از اصلاحات دینی، او به ضرورت جدایی دین از دولت باور دارد. به اعتقاد او، اسلام نیازی به تحمیل از سوی قدرت سیاسی ندارد و باید در چارچوب آزادی فردی عمل کند. شرفی معتقد است دولت مدرن باید سکولار باشد و رابطه دین و سیاست باید در چارچوب حقوق بشر و دموکراسی تعریف شود.

صبحی نایل، محقق مصری — مترجم: علی سرداری


او ادعا می‌کند که «تشکیل جامعه اسلامی یک ضرورت انسانی و یک الزام فطری است» و «نظام اسلامی بر اساس عدالت خدا قضاوت می‌کند، با ترازوی خدا وزن می‌کند و پرچم عدالت اجتماعی را تنها به نام خدا برافراشته و آن را پرچم اسلام می‌نامد؛ آن را با هیچ نام دیگری پیوند نمی‌دهد و بر آن می‌نویسد: لا اله الا الله». «جامعه اسلامی جامعه‌ای است که تمام سبک زندگی اسلامی را اتخاذ می‌کند.» چنین شعارهایی عمیقاً—و شاید حتی به‌گونه‌ای جادویی—در میان مسلمانان طنین‌انداز می‌شود. آرزوی هر مسلمانی نظامی است که مطابق عدالت خداوند عمل کند و بر اساس وحی او حکم نماید. اما قطب خود این نظام را تعریف و اداره می‌کند و هرگونه مخالفت با آن را مخالفت با خداوند می‌شمارد.

نویسنده: احمد الدباوی (مصر)مترجم علی سرداری

روشنگری در آثار طه حسین محدود به مسائل ادبی، تاریخی یا آموزشی نبود؛ بلکه به حوزه سیاست نیز گسترش یافت. سیاست هرگز از پروژه او غایب نبود، به‌ویژه پس از آنکه دولت وفد، پیش از انقلاب ۲۳ ژوئیه ۱۹۵۲، او را وزیر آموزش کرد. از آن زمان، او عملاً سیاست را در خدمت آموزش قرار داد. طه حسین سیاست و آموزش را درهم آمیخت. هنگامی که از دموکراسی به‌عنوان وسیله دستیابی به آزادی سیاسی سخن می‌گفت، آن را ضروری می‌دانست، اما آن را ناگزیر به آموزش پیوند می‌زد. او باور داشت که بدون آزادی فکری و علمی، آزادی سیاسی وجود نخواهد داشت. این دو آزادی، دو روی یک سکه‌اند. او می‌گوید: «نظام دموکراتیک باید زندگی، آزادی و صلح را برای همه شهروندان تضمین کند. من باور ندارم که دموکراسی بتواند هیچ‌یک از این‌ها را تضمین کند، مگر آنکه آموزش ابتدایی همگانی را ـ خواه مردم بخواهند، خواه نخواهند ـ فراهم کند. برای اینکه دموکراسی زندگی را تضمین کند، باید پیش از هر چیز آزادی انتخاب میان مکاتب فکری گوناگون را فراهم سازد؛ مکاتبی که افراد را قادر می‌سازد امرار معاش کنند.»