این مقاله گزارش کمیته امور خارجی پارلمان بریتانیا در مورد «اخوان مسلمین» است که در نشریه القدس العربی منتشر شده و توسط آقای علی سرداری ترجمه شده است.
متن کامل این گزارش به شرح زیر است:
کمیته امور خارجه پارلمان بریتانیا گزارشی در خصوص اخوان مسلمین واسلام سیاسی تهیه نموده وآن را به دولت انگلیس ارائه داده است؛ هدف پارلمان از تهیه این گزارش آن است که بین مسلمانانی که به دموکراسی باور دارند وگروههای افراطی که ضد دموکراسی هستند فرق گذاشته شود، این گزارش توسط روزنامه گاردین منتشرشده وروزنامه القدس العربی در سر مقاله خود به آن پرداخته است.
گزارش کمیته امور خارجی پارلمان بریتانیا در مورد «اخوان مسلمین»:
این گزارش تحت عنوان «اسلام سیاسی و تجدید نظر در باره اخوان المسلمین” ارائه شده است ، پاسخ دولت انگلیس به کمیته یازده نفره که هفت نفرآنها جزء محافظه کاران و چهار نفر آنان از حزب کارگر ویک نفر هم از حزب ملی اسکاتلند است چنین است:
این گزارش نشانگر یک “تغییر مهم در سیاست بریتانیا نسبت به جنبشهای اسلام سیاسی است.
این کمیسیون براین باور است که “دولت بریتانیا با گزارش این کمیته موافق بوده است زیرا اصطلاح «اسلام سیاسی» طیف گسترده ای از جنبشها و ایدئولوژیها، را دربر می گرفته و این برداشتی نادرست بوده است، ولی کمیته 11 نفره بر این عقیده است که دولت بریتانیا به این گزارش ونتیجه آن بی اعتنا بوده است .
این گزارش از جنبه های بسیاری با سیاست های دولت بریتانیا تفاوت دارد و نیز بریتانیا را مورد انتقاد قرار می دهد و عنوان می کند “چرا دولت با گروه «اخوان المسلمین» ارتباط بر قرار نمی کند،”و توضیح می دهد که بخشی از گروه های اخوان المسلمین که به دلیل سرکوب، درمصر مخفی هستند، اهل خشونت نیستند.
عدم حمایت دولت بریتانیا ازدموکراسی در مصر، پس از حذف این گروه از قدرت ، آن هم در یک کودتای نظامی که همراه با خشونت بود، جای تاسف است. این کمیته بر این عقیده است که اگر دولت بریتانیا با گروه اخوان برخورد مثبت می نمود درواقع اقدام به حمایت از سیاست عدم خشونت به عمل آورده است.
شاید یکی از مهم ترین نتایج به دست آمده توسط کمیسیون، این است که اسلام سیاسی در برخی از کشورها می تواند ازیک انتخابات دموکراتیک وتوسعه سیاسی، اقتصادی و اجتماعی حمایت کند و روایتی تازه در برابر ایدئولوژی های افراطی از خود مطرح کند ونشان دهد که اکثر جنبشهای اسلام سیاسی با خشونت مخالف هستند. از این طریق ، می توان دیواری بین افراط گرایی کشید.
این گزارش مجموعه ای از ایده های قابل توجه است که ناشی از تجزیه و تحلیل دقیق از وضعیت سیاسی در جهان اسلام است، زیرا که یک جنبش سیاسی در شرایط سرکوب شدید نمی تواند بر اعمال همه اعضا و هواداران خود مسلط باشد واز آنها بخواهد که از خشونت علیه مقامات استفاده نکنند. هدایت آنها بدون محاکمه عادلانه در دادگاها ی بسته وکانال های سیاسی برای تخلیه “خشم وتنفر ” امری غیرممکن است،ازطرفی همین امر منجر به افراط گرایی می گردد.
این گزارش به انتقاد از دولت بریتانیا پرداخته ، با باور بر این که دولت با اطلاع یافتن از انتشار کل گزارش John Jenkins درباره اخوان المسلمین سر باز زد ه وآن را مورد توجه قرار نداده است و به همین دلیل با تاخیر یک سال و نیمه در اعلام آن وبرخی از نتایج آن بین مکتوب کردن و اعلام برخی از نتایجیش ، اتفاقاتی رخ داد ه است.
در پایان این گزارش آمده است : کمیته به نتیجه گیریها و پیشنهادات خود به یک “باز تعریف”از اسلام سیاسی به عنوان طیف گسترده ای از جنبشها و ایدئولوژیها پرداخته است و تایید می کند که “نمی توان یک سیاست واحد برای همه جریانات اسلام سیاسی اتخاذ کرد. همینطور در این گزارش آمده است برای شناخت پدیده اسلام سیاسی و برای حمایت از دموکراسی و مبارزه با افراط گرایی لازم است که دولت بریتانیا با گروههایی که به دموکراسی باور دارند به گفتگو بنشیند.
بهره گیری از گزارش کمیته امور خارجی پارلمان بریتانیا که با تکیه به “اکثریت بزرگ” توسط نمایندگان مجلس، و سه حزب اصلی در آن کشور صادرشده است در کشوری صورت گرفته که تجربه اساسی درباره ی سیستم های دموکراتیک در جهان رادارد.
عدم توافق دولت انگلیس با بسیاری از نقاط ارائه شده توسط کمیسیون معنی دار است ، به این معنا در این زمان جهان بیشتر از هروقت دیگر نیاز به خرد سیاسی، منطق وعقلانیت دارد تا ازاین مرحله جنون آمیز و افراط گرایی و حماقت، که عبای تئوریزه نمودن استراتژیک را به تن کرده، خارج گردد ، آن هم به دلایل بسیاری که جای خود دارد . این گزارش در مرحله نخست درسی است برای نخبگان سیاسی عرب که در نابینایی ایدئولوژیک گرفتار شده اند.
