سید سراج الدین میردامادی، روزنامه نگار و فعال اصلاح طلب که به شش سال حبس محکوم شده است، به جای انتقال به بند 350 زندان اوین که زندانیان سیاسی در آن به سر می برند، به اندرزگاه 8 این زندان که محل نگهداری زندانیان مالی است، منتقل شد.
پس از شش ماه بازداشت در بند ۲ الف زندان اوین، سید سراج الدین میردامادی به اندرزگاه ۸ این زندان که محل نگهداری زندانیان مالی است، منتقل شد.
به گزارش خبرنگار کلمه، این روزنامه نگار و فعال اصلاح طلب که از اردیبهشت ماه گذشته بی وقفه در زندان است، برخلاف آیین نامه که سازمان زندان ها را ملزم به طبقه بندی زندانیان می کند، به جای بند زندانیان سیاسی (بند ۳۵۰) به بند زندانیان مالی منتقل شده است.
از ماهها قبل، مسئولان قضایی و امنیتی طرح انحلال تدریجی بند ۳۵۰ اوین را در دستور کار قرار داده اند و با جلوگیری از اجرای قانون که نگهداری زندانیان سیاسی در یک بند مجزا از سایر زندانیان را ضروری می سازد، از ورود حتی یک زندانی جدید به بند ۳۵۰ اوین هم جلوگیری کرده اند.
سراج الدین میردامادی که فعال سیاسی و عضو اسبق شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت است و در سالهای ۷۸ تا ۸۱ معاون مدیرکل انتخابات وزارت کشور دولت محمد خاتمی بود، بلافاصله پس از بازگشت به ایران در مرداد ماه ۹۲ با توقیف گذرنامه و پرونده سازی امنیتی رو به رو شد. او در دی ماه ۹۲ در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب حضور یافت و در آنجا اتهام فعالیت تبلیغی علیه نظام به وی تفهیم شد. میردامادی که در تمام ماههای بعد از بازگشت به ایران برای بازجویی احضار می شد، در روز شنبه ۲۱ اردیبهشت امسال که بار دیگر برای بازجویی به دادسرای اوین احضار شده بود، بازداشت شد.
این روزنامه نگار که سابقه کار در روزنامه های جهان اسلام، توس، حیات نو و برخی سایت های خبری را در کارنامه خود دارد، در حالی به علت فعالیت های روزنامه نگاری خود به حبس محکوم شده که پیش از این مسئولان دولتی وجود هرگونه “روزنامه نگار زندانی” در زندان های ایران را انکار کرده بودند.
او در هفته آغازین مرداد ۹۳ از سوی قاضی صلواتی به شش سال حبس تعزیری محکوم شد؛ یک سال به اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» و پنج سال به اتهام «اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم علیه امنیت کشور». اعتراض وی به این حکم که حتی الزامات قانون مجازات اسلامی جدید برای تجمیع اتهامات هم در آن رعایت نشده بود، باعث شد که پرونده وی به شعبه ۳۶ دادگاه تجدید نظر برود.
دو ماه پیش، پدر این زندانی سیاسی در نامه ای به رئیس جمهور، با یادآوری اینکه سراج پس از دعوت حسن روحانی از ایرانیان خارج از کشور به ایران بازگشته است، نوشت: بازداشت یک روز ایشان قبل از صدور حکم یقیناً برخلاف قانون است اما زمانی قاضی پرونده آقای صلواتی به ایشان صراحتاً گفته است: “چنان برخوردی با شما بکنیم که هیچ ایرانی هوس آمدن به کشور را نداشته باشد” حساب کار مشخص است. به واقع مایه تاسف است که این حضرات به صرف ادعای باطل شان مبنی بر بیم فرار، آن هم برای کسی که با پای خودش به کشور بازگشته، بدون هیچ مجوزی با قرار وثیقه برای وی موافقت نمی کنند. از طرفی روند انتقال پرونده و رسیدگی در دادگاه تجدیدنظر را هم عملاً متوقف کرده اند تا کینه خود را بطور کامل نشان دهند.
سیدحسین میردامادی که دایی آیت الله خامنه ای است، همچنین در مصاحبه ای با جرس گفت: با هر کس صحبت میکنیم متأسف هستند از روندی که مسئولین در پیش گرفتهاند. سراج از چهارده سالگی در جبههها حضور پیدا کرده و جانباز است و زمانی که مسئولین از بازگشت ایرانیان خارج نشین صحبت میکردند به سراج گفتم برنگرد و قرار ممنوع الخروجی برایت صادر کردهاند اما سراج گفت به انقلاب و کشورش علاقمند است و کاری نکرده است. البته پسرم درست هم میگفت. کاری خلاف قانون نکرده با چند مصاحبه و گفتگو در چارچوب قانون اساسی که نمیشود این گونه با او برخورد کرد. چند نفر از دوستانم از مراجع تقلید متعجب بودند از این برخوردها با سراج و از رفتار و کردار او تعریف میکردند. اما گویا تصمیم از قبل گرفته شده و این برخوردها نوعی دهن کجی به آقای روحانی هم هست زیرا ایشان وعده استقبال از بازگشت ایرانیان به کشور را داده بودند و این برخوردها با صحبتهای ایشان مغایرت دارد.
