آنچه در ٢٣ خرداد ٩٢ اتفاق افتاد ناشى از افزايش سعه صدر و عقلانيتِ مهندسان انتخابات نبود.«نتوانستد» نه اينكه «نخواستند»؛ دولتِ انحرافىِ ناهماهنگ از يكسو، پراكندگى اصولگرايانِ اميدوار به مرحله دوم از سوى ديگر بستر اتفاقى را فراهم كردند كه با انسجام اصلاح طلبان و موج غيرقابل پيش بينى مردم، برآمدنِ دولتِ تدبير و اميد را رقم زد.
در دو روز اخير برخى از رسانه هاى اصولگرا كه از نتيجه انتخابات ٩٢ حيرت زده، غمگين و خشمگين اند به انكار تقلب سال ٨٨ روى آورده اند و گفته اند اين نتيجه نشان مى دهد كه ادعاى مهندسى انتخابات و تقلب ٨٨ دروغ بوده است.
اما از قضا حتى همين انتخابات هم سند روشنى بر درستى ادعايى است كه جنبش سبز و رهبرانش با جان و آبرو و حبس و حصر خويش پاى آن را امضا كرده اند و آن پرونده همچنان گشوده است.
نخست آنكه بر خلاف ادعاى رهبر جمهورى اسلامى در سخنرانى روز ١٤ خرداد، تعبير «مهندسى معقول انتخابات» ساخته و پرداخته دشمنان نظام نيست بلكه تصريح و تأكيد نماينده ولى فقيه در سپاه است و آقاى سعيدى نخستين بار اين تعبير را به كار برده و آن را وظيفه ذاتى سپاه دانسته است. در سال ٨٨ مهندسان انتخابات، به «مهندسى نتايج انتخابات» پرداختند و همان جمعه شبِ ٢٢ خرداد ٨٨، ناشيانه و دست پاچه، نتيجه را اعلام كردند و سپس به سراغ فعالان سياسى و روزنامه نگاران رفتند و همه را بازداشت كردند؛ آن گاه به شهر ريختند و به سركوب معترضان پرداختند. آقاى خامنه اى هم سنگ تمام گذاشت و براى نخستين بار در تاريخ پيام هاى انتخاباتى اش، ترجيح داد قبل از اعلام شوراى نگهبان، آراى محمود احمدى نژاد را ٢٤ ميليون اعلام كند.
آش چنان شور شد كه وبسايت اصولگراى الف، مجبور شد به كاربرانى كه حيرت زده، پيروزى احمدى نژاد را قبل از شمارش آراء در اين وبسايت مى خواندند چنين توضيح دهد و گناه را به گردن شوراى نگهبان و دولت بيندازد و بگويد: «الف از ساعت ١١/٣٠ جمعه شب كه آمار اولين شهرستان ها اعلام مي شد، با افرادي در شوراي نگهبان و ستاد انتخابات كشور در تماس بود». اين را مقايسه كنيد با بامدادِ روز شنبه ٢٥ خرداد ٩٢ كه وزير كشور تنها از شمارش بيش از هشتصد هزار رأى خبر داده است.
اين بار اما از همان آغاز، اصولگرايان، نگران ناهماهنگى دولتِ انحرافى براى مهندسى انتخابات بودند و حتى وبسايت اصولگراى فردا، از اسفند سال گذشته نسبت به منحرف كردن انتخابات توسط جريان انحرافى (بخوانيد همراهى نكردن با “مهندسى معقول انتخابات” توسط سپاه) هشدار داده بود؛ در نتيجه چاره اى جز «مهندسى مقدمات» نداشتند.
وسعت بخشیدن به پارازیتهای ماهواره ای و کند کردن عامدانه سرعت اینترنت به همراه دستور العمل های شفاهی به مطبوعات برای پرشور جلوه دادن فضای انتخابات از جمله ابزارهايى بود که براى مهندسى مقدماتِ انتخابات به کار گرفتند؛ محمد حسینی وزیر ارشاد، در همین زمینه از دستگاه های امنیتی برای نظارت بر روند حضور خبرنگاران خارجی طلب کمک کرده بود تا آنجا كه سازمان گزارشگران بدون مرز نسبت به ممانعت ایران برای صدور ویزای بسیاری از این روزنامه نگاران هشدار داد و در اطلاعیه ای با اشاره به کارشکنی ایران در صدور ویزا نوشت که حتی تا ٣ روز پیش از انتخابات هم مقامات ایرانی برای اکثر گزارشگران خارجی که خواستار ورود به ایران و پوشش اخبار انتخاباتی بودند، ویزا صادر نکردند. به گفته گزارشگران بدون مرز، «روزنامه نگارانی هم که موفق به دریافت ویزا شده و در ایران به سر میبرند اجازه ندارند به خواست خود به نقاط مختلف تهران رفت و آمد کنند و از پوشش تجمع طرفداران نامزدهای انتخاباتی و تماس با منتقدان دولت و خانواده زندانیان سیاسی هم منع شدهاند.».
بنا بر اين اطلاعيه، «گزارشگران خارجی برای هر بار خروج از محل، باید از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اجازه بگیرند و به ماموران آن اطلاع دهند که در نظر دارند با چه کسانی، در چه جایی و چه زمانی ملاقات کنند، و علاوه بر همه اینها، مترجمان تحمیلی دولت نیز تمام حرکات و اظهارات آنان را زیر نظر دارند.»
مدیران مسئول سه روزنامه اصلاح طلب در هفته منتهی به انتخابات هشدارهایی شفاهی دریافت کردند که در مطالب انتخاباتی خود به ائتلاف اصلاح طلبان نپردازند. زیر سوال بردن سیاستهای هسته ای جمهوری اسلامی در روزنامهها هم با هشدار مقامهای امنیتی روبرو بوده است. در سطحی وسیعتر هم اختلالهای اینترنتی و اختلال در سیستم ارسال پیامک در روزهای منتهی به انتخابات شدت پیدا کرد. سایت گوگل نیز يك روز قبل از انتخابات در اطلاعیه ای خبر از تلاشهایی در ایران برای هک کردن ایمیل دهها هزار نفر از کاربران این سایت داد.
اگر پس از انتخابات قبلی ریاست جمهوری ٨٨ دهها نفر از فعالان رسانه ای توسط نهادهای امنیتی بازداشت شدند اين بار چون بسيارى از آنها در زندان و تحت فشارِ تحديد و تهديد بودند و بسيارى ديگر نيز گرفتار تبعيد شدند خانواده هاى روزنامه نگاران شاغل در بى بى سى و راديو فردا در معرض تهديد و بازجويى قرار گرفتند. *
و سرانجام حاضر به ردّ صلاحيت رييس مجمع تشخيص مصلحت نظام هم شدند و يك نفس راحت كشيدند؛ زيرا نه توقع ائتلاف اصلاح طلبان را داشتند و نه بر فرض ائتلاف، كاميابىِ تنها نامزدِ باقى مانده طىّ چند روز را ممكن مى دانستند.
اما و هزار اما خودفريبى، بدترين فريب است. آنچه در ٢٣ خرداد ٩٢ اتفاق افتاد ناشى از افزايش سعه صدر و عقلانيتِ مهندسان انتخابات نبود.«نتوانستد» نه اينكه «نخواستند»؛ دولتِ انحرافىِ ناهماهنگ از يكسو، پراكندگى اصولگرايانِ اميدوار به مرحله دوم از سوى ديگر بستر اتفاقى را فراهم كردند كه با انسجام اصلاح طلبان و موج غيرقابل پيش بينى مردم، برآمدنِ دولتِ تدبير و اميد را رقم زد.
پرونده تقلب در انتخابات ٨٨ همچنان باز است اما نه براى انتقام؛ بلكه براى آنكه مرتكبانِ آن فاجعه به مردم دروغ نگويند، تاريخ را تحريف نكنند و جرأت تكرار آن را نداشته باشند.
*از گزارش مهدى تاجيك در جرس
سایت ملی – مذهبی محلی برای بیان دیدگاه های گوناگون است.
