مهدی حاجتی و مواضع تاج زاده

آنهائی که مهدی حاجتی را می شناسند می دانند. او التزام عملی خود را به باور های ملی-مذهبی نشان داده است. البته این جرم بزرگی در حکومتی است که رانت و بعد فساد در ان غوغا می کند.
اما از این پست منظوری داشتم با اقای تاج زاده که مدام از قطبی کردن اصلاح طلب و اصول گرا می گوید از انتخابات ازادی می گوید که همه در آن شرکت کنند. البته این خواسته درستی است.
اما سوال من از اقای تاج زاده این است که اگر فقط اسامی اصلاح طلبان تائیدو دیگران رد صلاحیت شدند شما و دوستان شما چه می کنند؟ ما تجربه جبهه حقوق بشر و دموکراسی خواهی و حذف رجائی را داریم. آیا باز در انتخابات شرکت می کنند ؟باز توقع دارند بخشی از مردم که مشروط به اصلاح طلبان رای می دهند و امثال رجائی و حاجتی و ملی –مذهبی ها و دیگران سپر بلای اصلاح طلبان شوند.
نوع بدتر این است که بخشی از اصلاح طلبان قابل تحمل برای سپاه و اقای خامنه ای تائید صلاحیت شوند خوب باز اقای تاج زاده چه می کند چه توقع ای از دیگران دارد؟ لیست از خودی ها می دهند حتی یک فرد از جامعه مدنی را در لیست خود نمی گذارند کاری که در انتخابات شور اهای اخیر در تهران کردند.بعد هم انتظار حمایت خواهند داشت؟
اما چرا این سوال را از تاج زاده می پرسم ایشان مدام از انتخابات ازاد می گوید اما کمتر از رانت خواری اصلاح طلبان حرف می زند.
مشکل جامعه ما انحصار و رانت و فساد است. حتی عدم انحصار راست افراطی هم رانت و فساد را که در درون اصلاح طلبان هم نفوذ کرده منتفی نمی کند .
در ضمن اقای تاج زاده که توئیت فراوان می کند. چقدر در میان اصلاح طلبان حرفش برو است؟
حذف رجائی و حاجتی از مجلس و شورا پیام داشت :غیر خودی راه نمی دهیم؟ آقای تاج زاده اصلاح طلبان چقدر برای حقوق دیگران حاضرند هزینه واقعی د هند. البته نگویید زندان رفتیم یا فلان کردیم.
شما در موازنه قدرت در درون حکومت این هزینه ها را دادید اما ملی-مذهبی و دیگران بیرون از حکومت هزینه داده و می دهند این دو فرق دارد نه؟

مطالب مرتبط

دکتر نسیب حطیط: مترجم علی سرداری

استقبال برخی لبنانی‌ها از حمله احتمالی «سوریه» ـ با این تصور که چنین حمله‌ای رؤیای آنان برای شکست مقاومت و جامعه شیعه را محقق می‌کند ـ گناه و حماقت سیاسی است. زیرا هنگامی که تکفیری‌ها برسند، همه بدون توجه به فرقه یا مذهب، هدف قرار خواهند گرفت.

أيمن مرابط:مترجم علی سرداری

به‌طور ضمنی، جنگ جدیدی از بامداد چهارشنبه آغاز شد؛ زمانی که دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، حادثهٔ هلیکوپتر آپاچی را بهانه‌ای برای حملات گسترده به مناطق وسیعی از ایران قرار داد و سپس اعلام کرد: «ایران فرصت دستیابی به توافق را از دست داد». این حمله را نمی‌توان از حملهٔ ایران به اسرائیل جدا دانست؛ در واقع آمریکا به‌جای اسرائیل وارد پاسخ‌گویی شده است. در این میان، اسرائیل بار دیگر معادلهٔ «بیروت – شمال» را با بمباران حومهٔ شهر خواهد شکست تا هزینهٔ تهران را افزایش دهد و کارت لبنان را ــ به شکلی که «عجیب» با تصمیم دولت لبنان هم‌پوشانی دارد ــ از میان بردارد؛ تصمیمی که با هدف تل‌آویو برای نابودی آنچه «زیرساخت‌های حزب‌الله» می‌نامد، همسو است، در حالی که این زیرساخت‌ها در واقع روستاها و شهرهای جنوب لبنان‌اند.
روزهای آینده

منیر شفیق – اندیشمند و نویسنده سیاسی:مترجم علی سرداری

افزون بر این، ناامیدی تقریباً کامل از دستیابی به هدف اعلام‌شده جنگ، یعنی تغییر رژیم، نیز وجود داشت؛ نه تنها به دلیل مقاومت و انسجام رهبری ایران و وحدت مردم، بلکه به دلیل استقامت سیاسی و نظامی ایران در مدیریت جنگ. همه این عوامل ترامپ را وادار کرده است که یافتن نوعی توافق را بر بازگشت به جنگ – همان چیزی که نتانیاهو آرزو دارد – ترجیح دهد؛ به‌ویژه پس از اصرار ترامپ مبنی بر اینکه هرگونه آتش‌بس یا توافق بعدی باید شامل لبنان و شاید غزه نیز باشد. همین موضوع روابط میان ترامپ و نتانیاهو را تیره کرده است، چنان‌که در مکالمه تلفنی ماقبل آخر آنها آشکار شد.

مطالب پربازدید

مقاله