جامعه ما را چه می شود؟

حکومت دینی با حجاب اجباری مسیری را گشوده است که افراط در آن فاجعه اجتماعی می سازد. تعادل در این مسیر بسیار سخت شده است.
فردی از مبارزه با حجاب اجباری در عمل به مبارزه با حجاب می رسد؟
بازار افشاگری داغ می شود فلان ستاره سینما و سیما در غرب بی حجاب رویت شده است. حملات به وی شروع می شود حکومت طرف را ممنوع تصویر می کند تا توبه کند.خلاصه بازی غلط در غلط می شود. افرادی به فرد مزبور که بی حجاب شده است حمله می کنند هم حکومت و هم مخالفان حکومت به فرد مزبور حمله می کنند. هر طرف هم به رفتار خود اصرار دارد.
حکومت در حجاب اجباری نفاقی را سامان داده است که غلط است اما رفتار حکومت نباید جامعه را به کینه ورزی و انتقام کشی از هم وا دارد.
فلان ستاره سینما شغلش این است . مگر در دوران مکارتی در امریکا بسیار از هنرمندان مانند چاپلین رفتار کردند ؟خیر انان به خواسته مکارتی تن دادند.
اکثریت انسان در جامعه چنین هستند مگر در دورانی که جامعه به جوش و خروش در اید.پس برای مبارز بودن خود بر کسی منت نگذاریم. اگر چنین کنیم دیگر ز انصاف دور شده ایم پس باید موضوع را درست دید. والا بر همان تنور نفاق حکومت اتش می ریزیم.
حجاب امری اختیاری است. یک فرد وقتی حجاب را قبول ندارد دلیلی هم ندارد در جامعه دیگر که حجاب اجباری نیست آن را رعایت کند. مبارزه با حجاب اجباری امری درست است اما هرکس را توان ان نیست.
مبارزه با حجاب اجباری را با مبارزه با حجاب یکی نکنیم. کمتر چهره ای مشهوری تن به دادن هزینه می شود.
پ-ن این نوشته در پی ماجرا ستاره اسکندری در ترکیه است.

مطالب مرتبط

عبدالواحد كنعان: مترجم علی سرداری

با این حال، النّهوم با حملات شدید نهادهای مذهبی و سیاسی روبه‌رو شد؛ نهادهایی که اندیشه‌های او را تهدیدی برای قدرت و موجودیت خود می‌دیدند. او بارها با طرد اجتماعی و رسانه‌ای مواجه شد و نوشته‌هایش در محافل دانشگاهی و روزنامه‌نگاری وابسته به رژیم‌ها به حاشیه رانده شد. با وجود این، توانست نفوذ خود را از طریق انتشار مستقل و نوشته‌های انتقادی ماندگار حفظ کند.

منیر شفیق – اندیشمند و نویسنده سیاسی:مترجم علی سرداری

چندین سو تشدید شد: لزوم حل بحران تنگه هرمز، تشدید درگیری برای پایان دادن به محاصره بنادر ایران، کاهش محبوبیت داخلی، نزدیک شدن انتخابات میان‌دوره‌ای و تعمیق بحران اقتصادی در آمریکا و جهان.
علاوه بر این، ناامیدی تقریباً کامل از دستیابی به هدف اعلام‌شده جنگ ـ یعنی تغییر رژیم ـ نیز وجود داشت. این ناکامی نه تنها به دلیل مقاومت و انسجام رهبری ایران و وحدت مردم، بلکه به دلیل استقامت سیاسی و نظامی ایران در مدیریت جنگ و درگیری بود. همه این عوامل، رئیس‌جمهور آمریکا را وادار کرده است که یافتن نوعی توافق را بر بازگشت به جنگ ـ آن‌گونه که نتانیاهو می‌خواهد ـ ترجیح دهد؛ به‌ویژه پس از اصرار ترامپ مبنی بر اینکه هرگونه آتش‌بس یا توافق بعدی باید شامل لبنان و شاید غزه نیز باشد. این موضوع روابط میان ترامپ و نتانیاهو را تیره کرده است، چنان‌که در مکالمه تلفنی ماقبل آخر آنها آشکار شد.

جمال الطاهر محقق و متخصص رسانه‌ای تونسی در مونترال، کانادا:مترجم علی سرداری

در تاریخ تونس، یک پارادوکس دردناک تکرار می‌شود: بسیاری از چهره‌هایی که زندگی، اندیشه و مبارزه خود را وقف کشور کردند، در نهایت به انزوا، بدنامی، تبعید، زندان و گاهی حتی مرگ دچار شدند، پیش از آنکه بعدها به‌عنوان بخشی از وجدان ملی دوباره کشف شوند.