اصلاح طلبان ،نهضت آزادی نشده اند

آقای حجاریان درست نمی گوید. اصلاح طلبان درون نظام هستند منتها از رده حکومتی درجه اول و دوم بازمانده اند.

تیم مدیریتی اصلاح طلبان در کشور نقش دارد. لیست مورد حمایت خاتمی در مجلس حضور دارد و هم شورای شهر های در اختیار اصلاح طلبان است.

حتی حجاریان هر زمان که بخواهد با رسانه های رسمی حکومت مصاحبه می کند این حق برای محمد توسلی نیست که سابقه اش در انقلاب و دولت بعد از آن با سران این نظام قابل مقایسه است.

این سخن حجاریان نوعی فرار از مسولیت است. اصلاح طلبان محدودیت دارند اما بیرون نشده اند یا بیرون نرفته اند. پس امروز وقت کار و عمل است. این انتظار از اصلاح طلبان می رود.

لااقل مانند شهردارنجفی در هر جا که هستند تلاش کنند. با فساد مبارزه کنند و شفاف سازی کنند کارشان نتیجه دارد . این حربه در دوره اصلاحات رای اور بود که بله این رقیب است که نمی گذارد اصلاح طلبان کار کنند. اما امروز این روش رای آور نیست اقای حجاریان یاس آور است. اصلاح طلبان امروز با عمل و تلاش می توانند تلاش کنید موفق شوند. نه با این گله گذاری ها .

اگر امثال حجاریان هم بیرون گذاشته شده اند مثل م.م ها و نهضت آزادی ها حتی مانند هاشم اغاجری ها عمل کند.
حجاریان در نوع نگاه به آقای میردامادی نزدیک است اما مانند میردامادی به مسولیت خودش توجه نمی کند. این ویژگی روشنفکری است که می خواهد تنزه طلبی خود را حفظ کند اما آقای حجاریان تنزه طلبی هم شرایطی دارد. شرایط حجاریان اعلام تنزه طلبی نیست بلکه کمک کردن به اصلاح طلبان در درون حکومت است.

اقای حجاریان شما روشنفکری ارگانیک هستی و تاثیر گذار در ساخت حکومت، این نقش را باید ایفا کنید نه در جایگاه روشنفکر ارگانیک خود را روشنفکر منتقد بدانی.این دو با هم متفاوت است. وظیفه روشنفکر منتقد را به صاحبان اصلی اش بدهید.در جامعه ما کم نیستند.تلاش کنید انها دیده شوند نه این که جای انان را به نادرستی اشغال کنید.
در ضمن م.م ها و نهضت آزادی با قبول مسولیت خود با وجود روشنفکر منتقد و جریان بیرون نظام بودن باز تلاش کردند که به خاطر ایران و حق مردم ایران رفتار مسولانه داشنه باشند تا رفتار رقیبانه با اصلاح طلبان. این رفتار در مهندس سحابی در اوج بود.برای عمل غیر ترجمه ای وی هزینه زیادی داد.
آقای حجاریان کمی از مباحث ترجمه ای فاصله به گیرید به تجربه دوره اصلاحات مراجعه کنیم از تجربه خودمان تئوری بسازیم.

مشکل ما منطقه ای و ایرانی است،نه جهانی.

مطالب مرتبط

دکتر نسیب حطیط: مترجم علی سرداری

استقبال برخی لبنانی‌ها از حمله احتمالی «سوریه» ـ با این تصور که چنین حمله‌ای رؤیای آنان برای شکست مقاومت و جامعه شیعه را محقق می‌کند ـ گناه و حماقت سیاسی است. زیرا هنگامی که تکفیری‌ها برسند، همه بدون توجه به فرقه یا مذهب، هدف قرار خواهند گرفت.

أيمن مرابط:مترجم علی سرداری

به‌طور ضمنی، جنگ جدیدی از بامداد چهارشنبه آغاز شد؛ زمانی که دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، حادثهٔ هلیکوپتر آپاچی را بهانه‌ای برای حملات گسترده به مناطق وسیعی از ایران قرار داد و سپس اعلام کرد: «ایران فرصت دستیابی به توافق را از دست داد». این حمله را نمی‌توان از حملهٔ ایران به اسرائیل جدا دانست؛ در واقع آمریکا به‌جای اسرائیل وارد پاسخ‌گویی شده است. در این میان، اسرائیل بار دیگر معادلهٔ «بیروت – شمال» را با بمباران حومهٔ شهر خواهد شکست تا هزینهٔ تهران را افزایش دهد و کارت لبنان را ــ به شکلی که «عجیب» با تصمیم دولت لبنان هم‌پوشانی دارد ــ از میان بردارد؛ تصمیمی که با هدف تل‌آویو برای نابودی آنچه «زیرساخت‌های حزب‌الله» می‌نامد، همسو است، در حالی که این زیرساخت‌ها در واقع روستاها و شهرهای جنوب لبنان‌اند.
روزهای آینده

منیر شفیق – اندیشمند و نویسنده سیاسی:مترجم علی سرداری

افزون بر این، ناامیدی تقریباً کامل از دستیابی به هدف اعلام‌شده جنگ، یعنی تغییر رژیم، نیز وجود داشت؛ نه تنها به دلیل مقاومت و انسجام رهبری ایران و وحدت مردم، بلکه به دلیل استقامت سیاسی و نظامی ایران در مدیریت جنگ. همه این عوامل ترامپ را وادار کرده است که یافتن نوعی توافق را بر بازگشت به جنگ – همان چیزی که نتانیاهو آرزو دارد – ترجیح دهد؛ به‌ویژه پس از اصرار ترامپ مبنی بر اینکه هرگونه آتش‌بس یا توافق بعدی باید شامل لبنان و شاید غزه نیز باشد. همین موضوع روابط میان ترامپ و نتانیاهو را تیره کرده است، چنان‌که در مکالمه تلفنی ماقبل آخر آنها آشکار شد.

مطالب پربازدید

مقاله