چهارشنبه 29th آوریل 2020 , ساعت: 09:04کد مطلب : 116886 نسخه قابل چاپ
تقی رحمانی

حکومت وشرعیت، وظیفه شان در برابرجان مردم ۲

به بهانه مصرف مشروبات الکلی مرگ آور.
روایت است که شیطان تا اخر زمان مهلت دارد که بنی ادم را گول بزند. خدا هم گفته به جز معدودی شیطان با بنی ادم چنین خواهد کرد. حافظ هم می گوید چون ره ادم خاکی به یک دانه زدند.خوب داستان چه می شود.
اما نکته باریک تز زمو اینجا است که احکام مجازات در شرع و هم عرف هم بر این اساس آمده اند که مجازات خطا را به همان اندازه معمول کیفر دهند احکام مجازاتی هم بازدارنده هستند و قداستی ندارند.
احکام مرگ در قران برای ان نوع جرائمی است که به مرگ دیگری منجرشود و شرط قران هم این است که مجازات منجر به حیات جامعه شود.مجازات مرگ هم در قران به تجاوز و غارت شدید یا خراب کاری های اجتماعی مربوط می شود. می دانیم برای خوردن مشروب حتی زنا محصنه در قران مرگ نیست و هم برای کفر به خداوند.البته برای برخی از رفتار های بزگ کفر آمیز اجتماعی خداوند وعده عراب الهی داده است که مجری ان حکومت نیستند.که بحث دیگری می طلبد.
البته مخالفان نظر ما می گویند که در قران همه چیز نیامده است که البته سخن نادرستی هم نیست.
اما سخن این مقال این است که وظیفه حکومت در برابر مردمش چه است؟سخنم را مصداقی تر می کنم منتها با یک مقدمه که بعد به مصداق وارد می شوم.
جکومت از جنس مدیریت جامعه و سامان دادن به نیاز جامعه و هم کنترل جامعه البته با انتخاب یا رضایت یا تحمل مردم است. شریعت امری است که مومن انتخاب می کند و آن را اجرا می کند البته در حد توان.مشروب الکلی حرمتش در قران منع بدون مجازات شده است در احکام شرعی مجازات برایش تعیین شده است، اگر کسی آن را بخورد گناه شرعی کرده است اما این گناه چه میزان است و چه مجازاتی دارد و چه کسی باید این مجازات را اجرا کند مسئله مهمی است که باید به آن پرداخت.
اما تجسس هم در رفتار شخصی در شرعیت روا نیست ولی بدمستی مجازات شلاق یا جریمه داشته چون مزاحمت اجتماعی و برای دیگری خطر ایجاد می کرده است اما تفکیک شریعت از حکومت در این جا لازم می آید. حتی حکومت حتی نوع دینی آن گاه لازم می داند برخی از احکام شریعت را تعطیل کند اما شریعت چنین مصلحتی ندارد بلکه مسئله را به توان مومن یا مقلد واگذار می کند.یعنی شریعت خردن مشروب را برای مقلد به مصلحت آزاد نمی کند.
اما به مصداق سخن برگردیم امروز مصرف مشروب الکلی در ایران شایع و برای برخی از اقشار اجتماعی تبدیل به فرهنگی شده است. اما مشروب الکلی تقبلی جان ایرانیان را می گیرد. اما جان کدام اقشار اجتماعی ا می گیرد؟ بی گمان در این وادی فقرا مشروب خوار در الویت هستند چرا که اغنیای مشروب خوار مشروب گران می خرند و سالم.
پس در معرض خطر مرگ و کوری نیستند.توجه کنیم که مجازات و سخت گیری هم موجب این نشده است که مصرف مشروب کمتر شود؟
اما وظیفه شریعت در این مورد چه است؟شریعت می تواندبه مقلد یا مومنش بگوید که مصرف این مشروب گناه شرعی دارد.اما حکومت نمی تواند با این سخن راه مجازات را در پیش بگیرد و اگر گرفت و نتیجه نگرفت وظیفه حکومت چیست ؟حتی اگر ادعای دینی بودن داشته باشد.همه شواهد نشان می دهد که حکومت در این مورد شکست خورده است منع مشروب حریص بودن را بیشتر کرده است.
پس حکومت چه می تواند بکند اگر وظیفه اش مسولیت جان مردم هم است.
حکومت چشمش را به مصرف الکل ببندد.جرائم متعلق به مستی را مجازات کند نه مستی را.
حکومت برخی از مشروب الکلی کم الکل را تا حدودی یا رعایت مقرارتی آزاد بگذارد مالیات بگیرد.مثلا در مکان های عمومی مشروب صرف نشود.این روش می تواند زمینه مبارزه مدنی با مصرف الکل را هم تقویت کند.
حکومت وسیله آزمایش متانول در داروخانه ها در اختیار بگذارد تا افراد جانشان را از دست ندهند.لااقل فقرای مشروب خوار کمتر فوت یا کور شوند.
این اخیر افدام کمترین عمل ممکن است چرا که خوردن مشروب الکلی که منجر به مرگ شود گرفتن فرصت از یک انسان است که ادامه زندگی اش را غفلت حکومت باعث شده است. هم چنین حد خوردن مشروب الکلی مرگ نیست اما اجبار و منع حکومت به مرگ ناخواسته افراد منجر شده است.این مسولیت حکومت را نمی شود نا دیده گرفت.
همان گونه که سرنگ در داروخانه ها برای مبارزه با شیوع بیماری ها بدون پرسش به متقاضی داده می شود این وسیله ازمایش هم می تواند داده شود.
اما شریعت می تواند در مورد استفاده از ماده و وسیله ای که متانول مسموم را از مرغوب ان تشخیص دهد به حکومت فشار بیاورد در عین حال تاکید کند که مصرف الکل حرمت شرعی دارد. شریعت و محافظان ان باید بدانند که فردی الکل مصرف کرده است و فوت شده است شاید در ادامه راه الکل را کنار بگذرد یا او مسولیت اجتماعی بزرگ کردن خانواده و فرزند را دارد پس باید به اقتضای حرمت جان افراد حانواده و خود فرد با وجود این که این عمل را گناه می دانند اما حکمش در حد مرگ نیست به حکومت در مورد کنترل مرگ و میر به وسیله الکل مسموم فشار بیاورد.
لازم به توضیح است که نگارنده با مصرف مشروب الکلی و دخانیات محالف هستم تلاش می کنم که مبارزه برای مصرف کمتر ان بکنم به اختیار شخصی تمایل به منع ان دارم این باور هم ریشه عقلی و هم دینی دارم اما وقتی منع هر چیزی افراد را حریص می کند. باید فکر دیگری کرد.با توجه به شرایط زمانه مجازات سخت مشروب خوری در ایران باعث شده، جرائمی که در حال مستی زخ می دهد قبح ان ریخته شود در صورتی که در قران در باره مشروب الکلی از ضرر و فایده ان گفته شده که ضرر ان بیشتر است. این آسیب به خود فرد و به اجتماع زده می شود.
پ.ن فوت ۵۲۵ تن بر اثر مصرف الکل تقلبی در کشور
سخنگوی وزارت بهداشت: متاسفانه از اول اسفند تا صبح امروز۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۹، ۵۰۱۱ نفر در کشور به دلیل مصرف الکل تقلبی دچار مسمومیت شدند و ۵۲۵ نفر از این مسمومین که به مراکز درمانی مراجعه کرده اند، جان خود را از دست داده اند. هم اکنون ۲۲۹ نفر از این مسمومیت در بخش‌های عادی و ۴۷ نفر در بخش مراقبت‌های ویژه ICU بستری هستند، اما سه هزار و ۴۵۱ نفر ترخیص شده اند. تعداد ۹۵ نفر از مسمومین، نابینا و کم بینا شده و ۴۰۵ نفر نیز نیازمند خدمات دیالیز شده اند.

حوزه :
برچسب ها :

مخاطبان محترم، سایت ملی-مذهبی از دریافت نظرات سازنده شما برای بهبود کیفیت مطالب استقبال می کند. انتقادهای شما و راهکارهایتان می تواند تحریریه سایت را در افزایش کیفیت مطالب کمک کند.

این سایت از نظر هویتی ملی-مذهبی ، اما از نظر حقوقی مستقل است.