این کارزار با اشاره به دستگیری معترضان در دهدشت تأکید کرد«جامعه آبستن خیزشی دیگر علیه استبداد است»

کارزار اعتصاب غذا در «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در پنجاه‌ و ششمین هفته خود به ۳۶ زندان سراسر ایران رسید. زندانیان کارزار در بیانیه خود علاوه بر اعدام، هر شکلی از سلب‌ حیات از سوی حکومت ایران را جنایت خوانده و مسئولان جمهوری اسلامی را مسئول قتل امیرمحمد خالقی و مرگ کودکان مبتلا به سرطان و بیماری‌های خاص دانستند

تعداد بازداشتی‌ها از ۴ نفری که احراز هویت شده‌اند، بسیار بیشتر است

پدرام آذرنوش و مهرداد بهنام‌ اصل، دو جوان دهدشتی بودند که در پی اعتراضات به کشته شدن «ژینا (مهسا) امینی» در بازداشت گشت ارشاد، با گلوله مستقیم نیروهای سرکوب‌گر جان باختند

فیلم «کیک محبوب من» روایتگر بخشی از خواسته‌های جامعهٔ ایران

پس از اعتراضات سال ۱۴۰۱ فیلم‌های زیادی به شکل زیرزمینی و بدون تن دادن به قواعد سانسور و حجاب اجباری در ایران تهیه شده و در جشنواره‌های مختلف نمایش داده شده‌اند

شهرداری تهران در متمم بودجه، این طرح را در ردیف افزایشی‌ها قرار داده

آرمان علی‌وردی، طلبه بسیجی عضو «یگان امنیتی امام رضا» وابسته به سپاه محمد در تهران بزرگ، زیر مجموعه قرارگاه ثارالله بود که در جریان اعتراضات سال ۱۴۰۱ در واکنش به کشته شدن مهسا امینی در بازداشت گشت ارشاد، در شهرک اکباتان کشته شد

شمار زیادی از بازداشت‌شدگان خود یا اعضای خانواده‌هایشان در جنگ ایران و عراق شرکت داشتند

رحیم قمیشی، ناصر دانشفر، محمود دردکشان و فرزندش محمدجواد، سعید و سعیده منتظری (فرزندان آیت‌الله حسینعلی منتظری)، و عبدالرحیم سلیمانی از دیگر بازداشت‌شدگان روزهای چهارشنبه و پنجشنبه بودند

شاهدان عینی از استقرار "دست‌کم ده‌ها ون و خودرو پلیس" در خیابان انقلاب تهران خبر دادند

روز پنجشنبه ۲۵ بهمن، همزمان با انتشار فراخوان‌های تجمع در اعتراض بە تداوم حصر خانگی میرحسین موسوی، زهرا رهنورد و مهدی کروبی، گزارش‌های متعددی از حضور گسترده نیروهای امنیتی در اطراف دانشگاه تهران و خیابان انقلاب منتشر شده است.

از سرنوشت بازداشت‌شدگان اطلاعی در دست نیست

مشکلات اقتصادی و معیشتی، کمبود سوخت و قطع برق به اعتراضات مردمی در ایران دامن زده است. دهدشت سه شب متوالی شاهد اعتراضات خیابانی بود. در تهران مردم از خانه‌های خود فریاد «مرگ بر دیکتاتور» سر می‌دهند

زمان و مکان برزخی، یادی از نخستین روز دستگیری در ۲۵ بهمن ۱۳۸۹

خانم رهنورد در این یادداشت «عذرخواهی و توبه» خود و همسرش را «ترجیع‌بند خواست حاکمان» توصیف کرده و نوشته: «حاکمیت دوست دارد زنان زندانی همچنان گمنام و بی‌نام و نشان در زندان‌ها بپوسند تا مبادا آوازه مقاومت‌شان موجب جهت‌گیری‌های اعتراضی جوانان و زن‌های دیگر شود.»