این راهکار از نقطه نظر نقش آن درعرصه کشورداری و مدیریتی و چه به لحاظ جایگاه آن در ادغام نیروهای محلی مستقر در مناطق و القاء و انتقال حس مسوولیت و خودی بودن به آنها می تواند، در صورت بکارگیری صحیح، بسیار مؤثر و کارآمد باشد. این مدل همچنین می تواند در بحث “ایجاد تشکیلات فدراتیو” به عنوان بدیل برتر و سازگار با پیشینه سیاسی ـ فرهنگی این سرزمین مورد مداقه و اتکاء قرار گیرد.
در بحث توسعه نیافتگی سیاسی ـ اقتصادی میهن ما، از ناکارآمدی تشکیلات مرکزمدار و نبود زیرساختارهای مدیریتی غیرمتمرکز در پهنه وسیع کشور پهناوری همچون ایران، همیشه به عنوان یک نقصان و بیماری عمده نام برده می شود که از جمله به همین علت، این کشور در طول تاریخ متحمل لطمات و صدمات عدیده سیاسی، اقتصادی و امنیتی فراوانی نیز گردیده است.
شناخت نظری و تصحیح این عامل گرچه خود دیگر مدتهاست به یک امر ضروری بل حیاتی برای سیاست عملی و مدیریت کلان کشور تبدیل گردیده است. تجربه اجرایی لااقل ۵۰ سال گذشته نشان می دهد که تلاش های نظری و عملی ما در این زمینه اما آن چنان قرین به موفقّیت نبوده است. آخرین نمونه این تلاش ها “سفرهای استانی” دولت گذشته بود که در بهترین فرم آن یک اقدامی پوپولیستی و نمایشی باقی ماند که هیچ گاه نتوانست به ابزاری جدی برای رفع این معضل تبدیل بگردد.
در مقابله عاجل با این عامل به ویژه در چارچوب نظام سیاسی – اجرایی “پایتخت محور” موجود و برآمده از پیشینه تاریخی مأنوس ما ایرانی ها شاید بتوان از “ایده تعامل نزدیک و ارگانیک” با استان ها و مناطق دور و نزدیک کشور به عنوان یک راهکار اجرایی عملی, کم هزینه و مطلقاً غیر نمایشی بدون تغییر ساختار حقوقی کلان نظام سیاسی نام برد.
این راهکار از نقطه نظر نقش آن درعرصه کشورداری و مدیریتی و چه به لحاظ جایگاه آن در ادغام نیروهای محلی مستقر در مناطق و القاء و انتقال حس مسوولیت و خودی بودن به آنها می تواند، در صورت بکارگیری صحیح، بسیار مؤثر و کارآمد باشد. این مدل همچنین می تواند در بحث “ایجاد تشکیلات فدراتیو” به عنوان بدیل برتر و سازگار با پیشینه سیاسی ـ فرهنگی این سرزمین مورد مداقه و اتکاء قرار گیرد.
بر مبنای همین مقدمه مختصر به دولت محترم “تدبیر و امید” پیشنهاد می شود با توجه به پیشینه تباری و قرابت های منطقه ای افراد و اجزاء شاخص زیر مجموعه دولت, همانند معاونین رئیس جمهور و وزراء, هر کدام به فراخور, مسوولیت مشاوره و نمایندگی یک استان یا منطقه از کشور را در مرکز به عنوان یک مشاور ارشد بر عهده بگیرند. آنها بدین ترتیب (Senior Adviser) قادرخواهند بود در تعامل منظم و مستمر با مسوولین استانی و منطقه ای به عنوان نمایندگان شاخص انعکاس دهنده نیازها, آمال ها و آماج های آنها در سر میز کابینه و در پایتخت باشند. مزیت این راهکار به لحاظ مالی بسیار کم هزینه به ویژه در این دیده می شود که تقریباً بدون ایجاد تشکیلات جدید و بعضاً موازی خود باعث کندی بیشتر فرآیند تصمیم گیری و اجرا نمی گردد.
سایت ملی – مذهبی محلی برای بیان دیدگاه های گوناگون است.
