#چشم‌انداز

از همین رو، افزایش گرایش مثبت به سوسیالیسم در آمریکا

از همین رو، افزایش گرایش مثبت به سوسی از همین رو، افزایش گرایش مثبت به سوسیالیسم در آمریکا، اگر با گسترش مبارزه برای حقوق کار، سازمان‌یابی مستقل کارگران، مقابله با قدرت انحصارات، تأمین اجتماعی همگانی و مخالفت با جنگ‌افروزی پیوند بخورد، می‌تواند معنایی فراتر از یک تغییر در نظرسنجی‌ها پیدا کند. مسئله صرفاً جایگزینی یک حزب با حزب دیگر یا نشاندن چهره‌ای متفاوت بر صندلی ریاست‌جمهوری نیست؛ مسئله تغییر مناسباتی است که در آن اقلیتی کوچک درباره سرنوشت اکثریت تصمیم می‌گیرد. سوسیالیسم زمانی از یک افق انتزاعی به نیرویی تاریخی بدل می‌شود که اکثریت نیروهای مولد جامعه برای پایان‌دادن به سلطه سرمایه بر کار، سیاست و زندگی روزمره سازمان یابد.
🔰جهان امروز بیش از هر زمان دیگری با این پرسش مواجه است: آیا دستاوردهای عظیم تمدن بشری باید همچنان در خدمت انباشت ثروت خصوصی و بازتولید قدرت الیگارشی‌ها باقی بمانند، یا می‌توان آن‌ها را در خدمت نیازهای انسانی و برنامه‌ریزی دموکراتیک اجتماعی قرار داد؟ پاسخ سوسیالیستی به این پرسش، دفاع از مالکیت اجتماعی بر ابزارهای اصلی تولید، توزیع عادلانه ثروت، رهایی کار از سلطه سرمایه و برقراری مناسبات بین‌المللی مبتنی بر استقلال ملت‌ها و همبستگی فرودستان است.شاید هنوز جمهوری سوسیالیستی آمریکا یک افق دوردست باشد؛ اما آنچه اهمیت تاریخی دارد، ترک‌خوردن این تصور است که سرمایه‌داری هیچ بدیلی ندارد. هنگامی که رؤیای آمریکایی برای میلیون‌ها نفر به کابوس بدهی، ناامنی شغلی، درمان گران‌قیمت و آینده‌ای نامطمئن تبدیل می‌شود، پرسش از مالکیت، قدرت طبقاتی و سازمان اجتماعی تولید دوباره به مرکز سیاست بازمی‌گردد.
🔰سرمایه‌داری تاریخ را به پایان نرسانده است؛ بلکه تضادهای خود را به نقطه‌ای رسانده که تاریخ بار دیگر امکان انتخاب را پیش روی بشریت قرار می‌دهد. سوسیالیسم وعده‌ای نیست که بحران به‌تنهایی محققش کند؛ امکانی تاریخی است که تحقق آن به آگاهی، سازمان‌یابی و مبارزه آگاهانه انسان‌هایی وابسته است که دیگر نمی‌خواهند ثروت اجتماعی تولید کنند و در فقر خصوصی زندگی کنند.
🔰شبح سوسیالیسم بازگشته است؛ نه به‌مثابه خاطره‌ای از قرن بیستم، بلکه به‌عنوان پرسشی زنده درباره آینده بشریت. این بار، مسئله تنها تسخیر قدرت سیاسی نیست؛ مسئله بازپس‌گیری زندگی از چنگال سرمایه است.شاید بتوان گفت امروز سخن معنادار رفیق رُزا لوکزامبورک که میگفت:
«یا سوسیالیسم یا بربریت» امروز بیش از هر زمانی به تحقق نزدیکتر شده است، هرچند بشر معاصر دهه‌هاست،بربریت و توحش را انتخاب کرده است، اما تمام قدرت و ثروت ماشین دروغو تحریف سرمایه هم نتوانست این انتخاب ظالمانه و بحران زای سرمایه را تداوم ببخشد و امروز از دل قطب بزرگ سرمایه، بانگ سوسیالیسم بیشتر از هر زمانی طنین انداز شده است.
#چشم‌انداز

مطالب مرتبط

سعید مدنی

بحران نفوذ: از دست رفتن هژمونی حاکمیت و کاهش توانایی آن در اجرای سیاست‌ها. برای مثال حاکمیت برای انجام کاری تلاش می‌کند، اما متوجه می‌شود قادر به اجرای آن نیست؛ یا دست به سرکوب می‌زند، اما اعتراضات ادامه می‌یابد.
بحران مشارکت: به معنی کاهش سهم جمعیت مشارکت کننده در انتخابات.

نویسنده: سامی العریان

این بررسی برای آغاز داوری درباره عقلانیت تصمیم کافی است. اما داوری درباره درست بودن نهایی آن مستلزم آن است که بدانیم پس از آشکار شدن کامل پیامدهای تاریخی ۷ اکتبر، مبارزه فلسطین به کجا رسیده است.
هنوز به آن نقطه نرسیده‌ایم. حکم تاریخ همچنان باز است.