دوستان سلام: پس از امضای تفاهم نامه اسلام آباد، برای مدتی کوتاه شرایط به سود کشور خوب پیش میرفت. ولی ناگهان گزارش شد که آمریکا تفاهم نامه را نقض کرده است، حمله به نفتکشها توسط ایران آغاز شد، و تفاهم نامه عملا از میان رفت.
در همان زمان به دوستان نزدیک گفتم که حدس میزنم نقض تفاهم نامه را نیروهای رادیکال داخلی ایران آغاز کردند، نه آمریکا. دلیل آن این بود که، اولا، سابقه عملیات خودسرانه توسط نیروهای رادیکال در داخل ایران چند ده ساله است، و، ثانیا، در همان زمان یک وبسایت داخلی اشارهای مبهم به این موضوع داشت. این وبسایت که معمولا خیلی معتبر است، در گزارشی درباره علت نقض تفاهم نامه “به شیطنتهای داخلی” اشاره کرد.
در آن زمان، مایل نبودم که این نظر خودرا بطور صریح بنویسم، چون معتقد هستم در شرایط بحرانی و جنگی کنونی، تمامی میهندوستان، از کوچکترین آنها مثل من، تا ارشدترین مقامات و شناخته شدهترین شهروندان، نباید مطلبی را بیان کنند که به زیان کشور باشد. انتقاد هارا باید بعد از رسیدن به صلح مطرح کرد.
ولی، به تدریج، این موضوع که در آغاز بطور مبهم مطرح شد، صریح تر بیان شد. سرتیپ اسمأعیل احمدی مقدم، فرمانده سابق نیروی انتظامی و رئیس کنونی دانشگاه عالی دفاع ملی در مصاحبهای گفت [قریب به مضمون]، “بعد از امضای تفاهم نامه ۹۰ میلیون بشکه نفت را به بازار رساندیم، ولی به دلیل تفاهم نامه قیمت نفت پایین آمده بود. ولی با حمله به نفتکشها دوباره قیمت بالا رفت.”
بعد از آن چندین مقام ارشد کنونی یا سابق، از جمله دکتر مسعود پزشکیان، نیز بطور مستقیم یا غیر مستقیم به این موضوع اشاره کردند. آخرین آن مهندس بهزاد نبوی است، که میگوید،
” تفاهمنامه اسلامآباد شاید یکی از بهترین، متوازنترین و عقلانیترین توافقاتی بود که ما چه پیش از انقلاب و چه پس از پیروزی انقلاب اسلامی توانستیم با یک طرف خارجی به آن دست پیدا کنیم.
متاسفانه در برابر آن رفتاری صورت گرفت که بهانه دندانگیری دست امریکاییها داد.
ناگهان آن ماجرای حمله به کشتیها رخ داد و کل فضای سیاسی بینالمللی را علیه ما برگرداند.
وقتی نه دولت، نه ستاد کل نیروهای مسلح، و نه رهبری چنین دستوری دادهاند، پس چه کسی پشت این اقدام بوده است؟”
وقتی مینویسم و میگویم که نیروهای راست افراطی ایران، که در جلوی آنها جبهه پایداری و جریان “شریان” است، خواهان ادامه جنگ هستند، دقیقا بخاطر این چنین رفتاری است. اینها خواهان صلح شرافتمندنه نیستند، چون هم از لحاظ سیاسی و هم از لحاظ اقتصادی به سود آنها نیست.
خلدون الشرکاوی، روزنامهنگار مصری:مترجم علی سرداری
آخرت حفظ کند، به او بازگرداند. تنها با رسیدن به سطح جدیدی از درک ریشههای بشریت و آیندهاش — اینکه از کجا آمده و سرنوشتش چیست — میتوانیم در نهایت بر جامعهای که توسط رقابت وحشیانه هدایت میشود و تمدنی که وحدت معنوی خود را از دست داده و درگیر تضاد میان ارزشهای دینی و سیاسی است، پیروز شویم.
- 1405/07/21