واکنش صریح هنرمندان سوسیالیست ترکیه به جنایت میناب با قطعه «گم شو آمریکا» و مستند «میناب ۱۶۸»
گروه موسیقی اعتراضی و سوسیالیستی «گروپ یوروم» ترکیه، در واکنش به حمله نظامی به ایران و کشتار تلخ دانش‌آموزان در دبستان «شجره طیبه» میناب، با انتشار قطعه‌ای تأثیرگذار و فراخوانی انقلابی، در کنار مردم ایران ایستاد. این هنرمندان مبارزه‌جو با تشکیل هیئت بین‌المللی «تا پیروزی» و ساخت مستند «میناب ۱۶۸»، تلاش کرده‌اند تا سکوت مجامع جهانی را در برابر این فاجعه بشکنند و فریاد دادخواهی کودکان قربانی را به گوش شهرهای اروپا برسانند.
درباره گروپ یوروم و پاره‌ای توضیحات
گروپ یوروم Grup Yorum یک گروه موسیقی اعتراضی با خواسته های سوسیالیستی در ترکیه است. این گروه در سال ۱۹۸۵ شکل گرفت. بنیانگذاران این گروه نه تنها کودتای ۱۲ سپتامبر۱۹۸۰ را در خاطر داشتند، بلکه تمام سرکوب‌ها و فشارهای سیاسی پس از آن را نیز با پوست و گوشت خود تجربه کرده بودند. انحلال اجباری احزاب، دستگیری و شکنجه فعالان چپ و سوسیالیست، بازداشت روزنامه‌نگاران و نویسندگان و دانشجویان کمونیست و گسترش مجازات اعدام، تنها بخشی از سرکوب‌ها پس از این کودتای خونین بود که تا سالها ادامه یافت. کودتایی که کنعان اورن به عنوان فرمانده ارتش ترکیه در رأس آن قرار داشت، گشودن دروازه‌های ترکیه به روی سرمایه‌داری هاری بود که با روی کار آمدن تورگوت اوزال به تثبیت رسید. گروه موسیقی گروپ یوروم در چنین وضعیتی آغاز به کار کرد.
ترانه‌های گروه دربرگیرنده مضامینی چون عدالت اجتماعی و سیاسی، فقر، حقوق کارگران، آزادی سیاسی، مبارزه با سرکوب و همبستگی با جنبشهای اجتماعی است. ترانه‌های گروه در اعتراضات و راهپیمایی‌های مختلف سیاسی در ترکیه زمزمه می‌شوند یا تکه‌هایی از آنها به صورت شعار فریاد شده و یا بر روی پلاکاردهای اعتراضی می‌نشینند.
گروپ یوروم از آغاز فعالیت خود با مواضع سیاسی صریح و پیوند با جنبشهای چپ ترکیه گام برداشت. به همین دلیل اعضای آن از زمان تشکیل گروه تا به امروز بارها با بازداشت، محاکمه، ممنوعیت اجرا و فشارهای امنیتی رو به رو بوده‌اند. برای بسیاری در ایران و در میان مخاطبان فارسی زبان شاید یک رویداد موجب آشنایی با گروپ یوروم شد: اعتصاب غذای هلین بولک و ابراهیم گوکچک در اعتراض به ممنوعیت فعالیت و فشارهای امنیتی. هلین و ابراهیم پس از اعتصاب غذای طولانی در سال ۲۰۲۰ جان خود را از دست دادند.
متن کامل را در وبسایت کانون زنان ایرانی بخوانید:
